Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-09-02 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Voorbereiding Heilig Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
AvondmaalsFormulier	Jes 26:1-13	2007-09-02.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.1Mb) 2007-09-02T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.4Mb)	Avondmaalsformulier

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De woorden der inzetting
1. De Dodenherdenking, 2. de deelneming aan het Avondmaal, 3. de bedoeling van het Avondmaal

Al zovele eeuwen wordt het gelezen rond de viering van Avondmaal. Het wil dicht blijven bij het woord van de Heere. Het Avondmaal verbindt de eerste en tweede komst van Christus. Verkondig Zijn dood totdat Hij komt. De schaduw van het kruis valt op het laken en het licht van het Vaderhuis. Het middelpunt van de gemeente.

1. Een terugblik in geloof
Zijn grote daden van verlossing. Zo dikwijls als gij dit doet. Een vergiet-Mij-niet. We herdenken de dood van de Geliefde. Een heerlijke, maar bittere gedachtenis. Ik ben verlost, maar het heeft Zijn leven gekost. Als het er op aankomt is er maar één iets dat mij kan behouden. Ook bij een oude vrouw van 94 die opgenomen is in het ziekenhuis: Jezus, Uw verzoenend sterven is het rustpunt van mijn hart. Dat gedenken we aan de tafel. We zitten bij Hem. Dat kostbare bloed, dat mij gered en gereinigd heeft. Een gedenkteken, ingesteld om onze zwakheid te hulp te komen, als wij er voldoende aan zouden denken zou het overbodig zijn.
Het Avondmaal is geen evangelisatiemiddel - niet om tot geloof te komen. Maar een hulpmiddel voor gelovigen in hun zwakheid en aanvechtingen.
Wie krijgt er een rouwkaart? Die de overledene hebben gekend en geliefd. Hij, die zoveel voor mij betekend heeft...
Als je teveel gericht bent op je zelf, op je eigen zonden en je eigen (te kleine) geloof, mis je die troost. Doe dit tot MIJN gedachtenis (niet de jouwe). Zijn dood bracht mij het leven aan. Hij neemt ons mee naar Gethsemané. Hij laat ons zien dat de beker der dankzegging beschikbaar is, omdat Hij de beker van de toorn van God heeft leeggedronken.

Kinderen, jullie hebben misschien wel eens het schilderij gezien van het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci. Hij schrilderde het op een muur van een klooster. Al zijn talenten legde hij erin. De beker was prachtig geschilderd. Vrienden mochten het zien. Hun aandacht viel op die prachtige beker. Goud en edelstenen. Wat een mooie beker! Toen hij dat hoorde deed hij zwarte verf over de beker. De heerlijkheid en schoonheid van Christus mocht niet in de schaduw staan. Dat kon hij niet verdragen.

We weten dat Hij leeft en we herdenken Hem TOTDAT Hij terugkomt. Er is verwachting en uitzien. Als de Heere terugkomt valt het sacrament weg. Het is een teken van Iemand, die er niet is. Een pasfoto. Straks hoeven we het niet meer te doen met het teken. Het is hier maar een voorsmaak. Hoe zou het daar zijn? Ik weet het niet, maar het is oneindig veel beter. Hier een vonkje en daar vuur vlammen, hier een eersteling, maar daar overvloeiende van melk en honing. Je zou de tijd wel eens een duwtje willen geven - 'k wou dat het zover was. Je kunt er naar verlangen. Volgende week, als de Heere nog niet teruggekomen is, moet ik het nog doen met het pasfotootje, maar ik hoop zo dat U er de keer erop zelf bij zult zijn.
Amen kom Heere Jezus, riepen de eerste Christenen ook.

2. De deelneming
“Die onwaardiglijk eet en drinkt”. De wijze van avondmaal vieren. Het is een heilig gebeuren. Dat moet het blijven ook. Anders is God ook weg. Het is het Avondmaal van de Heere. De tafel der toonbrooden stond in het Heilige van Gods huis. Bij de Corinthische christenen was het ontaard. Er werd eerst naar het woord geluisterd, dan was er samen eten, huissamenkomst. Er waren een paar rijken, maar ook slaven. De rijken namen mee voor de armen in het begin. De agape maaltijd, en daarna werd avondmaal gevierd. De slaven kwamen later, de rijken begonnen al vast te eten. De ene had een lege maag, en de ander was dronken en daarna nog samen avondmaal vieren....
De liefde maaltijden gingen goed in het begin. De diaken riep bij de overgang naar het avondmaal; Sancta sanctis, het heilige is voor de heiligen, harten omhoog, en dan: we hebben ons hart bij de Heere. En dan ging de beker rond.

We moeten het woordje 'onwaardig' niet misbruiken om afblijven goed te praten. Het gaat hier niet om onwaardig zijn, maar om onwaardig gedrag. Met name naar de broeders toe. Je onderscheid het lichaam niet meer. Sommige mensen hebben vrees om aan te gaan, maar geen vrees om af te blijven. Wie is waardig? Dar gaat het niet om, want dan kan niemand aangaan. Wat dat betreft is het: Die zichzelf het meest onwaardig weet, is het meest welkom.
Calvijn: de beste waardigheid voor God is onze eigen minheid. Te arm om te blijven zitten. Als een arme tot een milddadige gever. Als een zieke, als een patiënt tot de geneesheer. Als een zondaar tot Hem die mijn gerechtigheid berwerkt als een dode tot God die levend maakt.

Wie een rouwkaart krijgt mag aangaan. Wie mogen er niet aan? Degenen die zich niet van harte tot God hebben bekeerd. De hypocryten waarbij het niet in het hart zit, die zijn niet welkom. Alle gelovigen? Evenmin de gelovigen die een onheilig leven leiden en daarmee niet willen breken. Als er wat tussen ligt, zoals bij David, dan kan hij 10x de man naar Gods hart zijn, maar zolang de zonde van Uria en Bathseba niet beleden was....

Het onheilige laat de Heere niet ongestraft. Je stuurt mensen niet alleen maar weg? Nee: “dat de mens zich zelf beproeve”. Week van voor bereiding. Niet: ga ik wel of niet aan, maar: hoe ga je aan. Niet - deze keer kan het weer niet. Nee, om vervolgens ALZO te eten en te drinken, staat er. Om aan te gaan op een waardige manier.
Breek met dingen die in de weg staan. Het kan zijn dat er dingen opgeruimd moeten worden tussen u en uw naaste.
Mozes zei tegen het volk: Het Pascha gaat niet door, want jullie zijn onrein. Al het zuurdeeg moest weg. Dan kon het en dat is het ook tot je troost.

Zelfbeproeving is geen zelfkwelling. Niet zoeken naar een kenmerk om aan te mogen gaan -- 'weer niet... !' Niet op jezelf teruggeworpen worden. Dat lees ik niet, maar neergeworpen aan Zijn troon. Gezond zelfonderzoek gaat altijd gepaard met Schriftonderzoek. Elke dag een kwartier voor God, kan dat? De kinderen van Katendrecht kregen een Markus evangelie - 'elke dag zes verzen lezen'. Is een kwartier teveel gevraagd? Wat zegt U tegen mij in dit gedeelte Heere? Moet er iets weg uit mijn leven? Zit het goed?
Zelfonderzoek is niet om een zweep over de gemeente te leggen – omdat er teveel aan zouden gaan. Maar ik zou u wel in de klem willen zetten. Ik wil u niet aan de tafel preken, maar eronder. In de nood - het kan eigenlijk niet. De Heere Jezus wees de Kanaänntische bijna af - jij behoort niet tot het volk van God - het brood van de kinderen van God hoort niet bij de honden. - Daar gaat ze – nee, ze gaat niet. Ze kan niet bij Hem weg en Hij geeft Zich gewonnen. Zelfonderzoek.

'Ik vind het overbodig', zegt er een. Dat ben ik niet met je eens. Het blijft erg nodig. 1Cor 11: een ieder beproeve zichzelf. Of je in het geloof bent. Weet u niet dat Christus in u is? Niet iedereen, niet zomaar.
Je moet je beproeven tegen zelfbedrog. Arglistig is ons hart - ben je daar wel eens bovenop gevallen? Zo erg is het. Eén zal Mij verraden - “dat zal wel een ander zijn, ik niet” - nee, je wordt bang voor jezelf.

Ik houd er niet van - mijn APK keuring is altijd duurder dan verwacht. Ik leg mijn hart voor Mijn Meester neer. Onderzoek mij Heere. Ik kan mijn hart niet vertrouwen, wilt U het vergeven, aanwijzen en vernieuwen, Heere?

Wat dunkt u van de Christus, daar begint het mee.

Beproef je zelf, niet een ander. We zijn o zo weinig thuis - altijd aan het zwerven.... hoe meer we onszelf leren kennen, hoe meer we Gods genade gaan bewonderen. Een hellevaart van zelfkennis geeft een hemelvaart van Godskennis. Amazing grace voor zo'n allendeling als ik ben.

Ds van der Poel werd eens geïnterviewd. De interviewer vroeg hoe hij precies heette, van de of van der Poel. Hij zei: mij naam is modderpoel.

3. De bedoeling - tot onze troost. Niet tot schrik, voor de aangevochten, zwakke gelovigen.
Daarom geeft de Heere dit teken van Zijn liefde en trouw. Wat is dat geweest de eeuwen door... Ook bij de vervolgde christenen, beschimmeld brood en een bekertje water. Tot onze troost. In bange tijden, de catacombe-christenen. De benauwde discipelen dachten aan de Heere Jezus. Afgelegen schuren, een klein slokje en het werd tot troost.
Er was een jong meisje en daar werkte de Heere in. In Schotland vele eeuwen terug, toen protestantisme fel werd bestreden. Soldaten van de koning stonden overal op de uitkijk om de protestanten te vervolgen. Ze ging een bocht om, en stond oog in oog met soldaten. Ze ondervroegen haar, waar ga je naar toe. Mijn oudste broer is overleden en vanmiddag lezen ze zijn testament voor, hij heeft mij ook wat nagelaten, mijn naam zal genoemd worden, daarom wil ik er bij zijn. Ze mocht door. Ze begrepen het niet. Ze sprak cryptisch, maar ze sprak de waarheid. Christus is voor mij, voor haar gestorven. Ik word er opnieuw aan herinnerd wat Hij heeft gedaan en aan mij heeft nagelaten.

De Heere geve dat we zo volgende week mogen zitten aan de tafel van de oudste Broeder.

Edit