Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-09-09 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Bediening Heilig Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
1pet 3:18	1pet 3:8-22	2007-09-09.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.1Mb) 2007-09-09T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 12.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het lijden van Christus
1. Wie heeft er geleden, 2. Waarom heeft Hij geleden, 3. Waarvoor heeft Hij geleden, 4. Waartoe heeft Hij geleden.

1 De Rechtvaardige
Als ik hier een schilderij van moeten maken, dan zou ik op het doek aan de ene kant een plateau met een steile rotswand naar beneden schilderen, wit en blinkend goud, heerlijk en blij. Aan de andere kant ook een steile wand. Maar somber en terneergeslagen, daartussen een diepe kloof. Die is niet te overbruggen. De breuk tussen God en ons is te diep. Midden is een groot rood kruis van mijn Heiland. Zo kunnen wij bij God komen. Wat een rijke evangelie tekst.

Want ..ook, staat er. Petrus schrijft hier aan zijn geloofsgenoten, hij bemoedigt ze. De tijd van Nero. Ze leden onschuldig omdat ze voor de naam en zaak van de Heere uitkwamen. De Heere leed ook, maar Hij leed ook vóór rechtvaardigen. Voor Petrus heeft 'Christus' bijzondere betekenis. Met zijn mond had hij beleden: gij zijt de Christus, de zoon van de levende God. Is Hij dat voor jou? U bent het Heere, de Messias, U bent het voor mij. Dat heeft de Vader je geopenbaard, zegt de Heere Jezus.
Die Christus heeft geleden. We breken het brood, de wijn wordt vergoten. Hij heeft geleden, ontelbare smaadheden zegt het Avondmaalsformulier. Zijn leven begint met een schandaal en eindigt aan een schandpaal. Zijn moeder is zwanger zonder een man - geloof jij het?
Hij leed onder de verwerping van Zijn eigen volk, onder het verraad van Judas, onder verloochening van de briefschrijver. Al Zijn vrienden zijn gevlucht.
Wat weet jij van het lijden, Petrus? Hij was in de hof. Maar hij viel in slaap. Doodsangst geleden. Onder Pontius Pilatus. Geleden als Profeet - ze sloegen Hem geblinddoekt, rara wie was het.... Geleden als Koning, met een doornenkroon. Een kruisbalk op Zijn kapotte rug. En dan de Godverlatenheid. Eli, Eli, lama sabachtani.
Zie je die wonden zo diep, de hand die aard en hemel schiep.... totdat zijn oog aan het kruis brak en Zijn hoofd op Zijn borst neer zonk.
Petrus heeft er iets van gehoord. De Heere Jezus sprak vooraf over Zijn lijden. En Petrus is het er niet mee eens en neemt Hem apart - ga weg satan, antwoord Jezus. In de hof van Kajafas heeft hij er iets van gezien.

De rechtvaardige, Tsadik. Zevenmaal in het NT wordt de Heere Jezus de Rechtvaardige genoemd. Pilatus, de vrouw van Pilatus, Paulus, Petrus, Johannes, Jacobus, noemen Hem zo.
Jezus nam de menselijke natuur aan om te *kunnen* lijden.

2 Vanwege de zonde heeft Hij geleden.
Mijn zonde, zegt de Avondmaalganger. Met de bedoeling dat Hij ze uit zou delgen. Hij had niet hoeven te leiden als ik niet had gezondigd. Dat verootmoedigt mij vanmorgen. Mishagen aan jezelf - nu zeker! Mijn zonden kostten U die wonden. Wat een prijs moest Hij betalen - dan zondig je niet meer goedkoop. Eer dat Hij de zonde ongestraft laat blijven.... de Zondeloze heeft Zich gebogen onder het zondendak van mij.
Met de balk naar de heuvel, mijn zondenpak op Zijn rug, niet voor Zichzelf.

3 Voor de onrechtvaardigen
De kern van het evangelie. Een woord uit de hemel: plaatsvervanging. Hij stierf in plaats van anderen, ten behoeve van andere. Ik voor u, daar gij anders de eeuwige dood had moeten sterven. Ze grepen Hem en de discipelen mochten vrijuit gaan.
Petrus was natuurlijk bekend met de tempeldienst: het offerdier stierf voor een ander.
Wat ziet er achter? Gods wil, Zijn onbegrijpelijke mensenliefde. Hij zond Zijn Zoon naar de andere kant, om te lijden en te sterven. God bevestigt Zijn liefde jegens ons. Dat Hij voor ons gestorven is toen wij nog vijanden waren.
En ook de liefde van de Zoon zit erachter. Uit pure zondaarsliefde vangt Hij de klappen op om mij het leven te brengen.

Wie zijn de onrechtvaardigen? Wij allemaal. Pijnlijk voor onze trotse harten. Hebt u dat leren 'mijnen': dat ben ik...? Het is nodig om dat te erkennen. Je kunt roemen in Christus, maar als je zelf niet inleeft dat je zelf zo vuil bent, dat er geen enkel plekje voor God goed is, dan is er geen verwondering. Petrus zou antwoorden: zo onrechtvaardig was ik ook. Hij sluit zich in. Hij riep me achter zich aan - ik was aan het vissen en zag iets van Zijn glorie. Ik ging door mijn knieën. Hebben we dat dan achter de rug? Daarna heb ik belijdenis gedaan. En toen? Toen ben ik Hem gevolgd - en toen kwam die nacht toen ik Hem ging verloochenen. Drie maal... de onrechtvaardige. Jezus heeft voor mij gebeden maar ook voor mij geleden. Voor zo'n belijder die een bedrieger werd. Het wonder werd zo groot, dat Hij me na drie dagen weer opzocht, goed maakte wat ik kapot gemaakt had. Ik hield het niet meer droog. Tranen van berouw en liefde. Omdat U voor mij gelden hebt, toen ik het had laten afweten.

4 Opdat Hij ons tot God zou brengen. Zijn lijden werd tot leiden. Hij is niet alleen naar de overkant gegaan. Opdat - wat een heerlijk woord. Opdat wij zouden worden vrijgesproken, nimmermeer door God verlaten, met zegening vervullen zou.
Het veronderstelt dat er tussen mij en God verwijdering zit. Hoe hebt u zich gedragen in de voorbereidingsweek? Als je de breuk gaat beseffen, besef je ook dat je het niet kunt helen. Ik probeer altijd een bruggetje te slaan - hoe maak ik me waardig om aan te gaan. Ik probeer meer te bidden en m'n leven te beteren. Ik probeer wat meer mijn best te doen.... wat minder zondig..... Als ik wat minder werelds zou zijn, dan zou ik de sprong wel durven maken.....
Al die laddertjes van ons -- de kloof is veel groter dan we denken. Wat geen engel kan overbruggen - de Borg werd een Brug.
Wat een reis, wat een prijs om mijn zonden te verzoenen, om me weer terug, thuis te brengen. Hij wijst ons niet de weg, Hij gaat zelf mee. Geloof is erkennen dat je een onrechtvaardige bent en je laten leiden door de Heere Jezus om bij de Vader te komen.

De Heere Jezus staat niet aan de andere kant van de kloof, Hij komt naar je toe in de prediking. Door de doorboorde handen, ze leiden naar God toe. Aan de andere kant kijk je in de ogen van een verzoend God en Vader.

Ik wil zingen van mijn Heiland, van Zijn liefde wondergroot
Die Zichzelve gaf aan ’t kruishout en mij redde van de dood.
Ik wil zingen van mijn Heiland, hoe Hij smarten leed en pijn
om mij 't leven weer te geven, en eens eeuwig bij Hem te zijn.
[JdH 657]

Edit