Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-09-09 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Nabetrachting Heilig Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
2Pet 3:18	2Pet 3:1-18	2007-09-09.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.7Mb) 2007-09-09T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.9Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Vanmorgen 1 Petrus 3:18, nu 2 Petrus 3:18. Een gelovig gebruik van het Avondmaal zal niet zonder gevolgen blijven. Vanmorgen al of deze week. De hongerige ziel wordt verkwikt. Er staat in het formulier het zinnetje: Dagelijks toe te nemen in het rechte geloof. Toename, groei. Zit er groei in ons geestelijk leven? Wordt mijn zondebesef dieper, mijn wandel met Hem nauwer, de liefde tot Zijn persoon vuriger? De hoop op Zijn wederkomst sterker? Het geestelijke leven staat nooit stil. Het is merkbaar op den duur. Hoe langer hoe meer, zou het adagio moeten zijn van een christen.

De groei van geestelijk leven
1. de noodzaak tot, 2. de kenmerken van, 3 de middelen voor, [4. belemmeringen in]

Petrus is weer aan het woord - eind zestig moet hij zijn. Zijn geestelijk testament, vlak voor zijn marteldood. Vers 18 is zijn laatste zin, een laatste appèl. Groei op in de genade en de kennis van de Heere Jezus. Het was mijn belijdenistekst.

1 De noodzaak
Om niet verlijd te worden, af te vallen uit uw standvastigheid. Wees waakzaam, er zijn dwaalleraars, ze willen dat je gaat twijfelen - last van geestelijke evenwichtsstoornissen gaat krijgen - het beste middel ertegen is groei in het geloof. Niet labiel, maar stabiel. Zeker pas- of zwak-gelovigen, als er een wind komt waai je zo mee. Hoe vaster je wortelt, hoe sterker je mag staan.
Groei op in de kennis en de genade van de Heere Jezus.
Er kan natuurlijk alleen wat groeien als er wat is. Eerst geloof dat gewerkt is door de Heilige Geest. We zijn niet allemaal gelovigen. Het is een wonder als dat gebeurt. Zeg niet: “het heeft er altijd al ingezeten bij hem”. Bij niemand is dat zo!
Petrus gebruikt dat beeld ook: het wortelt naar beneden om naar boven vrucht te dragen. Het begint als een baby, met de wedergeboorte. Die spreekt Petrus aan. Als pasgeboren kindertjes - zie uit naar de melk, dan groeien ze. Eerst huilen, murmelen, mompelen, dan spreken. Waar leven is, is groei. Groei is normaal. Om van baby een jongeling in het geloof te worden tot een vader en moeder in Israël van een gekrookt rietje tot een eikenboom der gerechtigheid. In de winter stagneert de groei wel eens, in de lente komt het er toch weer uit, dat er leven is zat. De lente is het op zijn mooist, einde van de zomer zie ik de vrucht, dan is het op zijn best. Een pasgelovige - heerlijk om zulke mensen te spreken. Alles is nieuw geworden. Heerlijk, ze zijn er in de gemeente. Maar je bent op zijn best als die vrucht mag gaan rijpen. Zelfs in je grijze ouderdom nog gewenste vruchten te dragen.

2 De kenmerken - waarin groei je. De genade en kennis van onze Heere en Zaligmaker. De genade groeit niet, maar mijn bewustzijn ervan. Genade heeft in het Grieks alles te maken met het woord voor blijdschap (“chara” versus “charis”). Er is bij Hem een volheid en ik heb er nog maar een vingerhoedje van ontvangen. Groeien in de genade is groeien in de behoefte om te drinken.
Onze Heer (die het voor het zeggen heeft gekregen in mijn leven) en Zaligmaker.
Groeien in de kennis - niet de leerstukken, hoe nuttig dat kan zijn op zijn tijd. Maar omgangskennis, geloofskennis. Je kunt de naam, de geboortedatum en de doopdatum, etc van mijn vrouwe weten, maar kent u ze dan? Het begon bij die wedergeboren zijn als verlangen om de Heere Jezus te leren kennen. Ik weet wel veel, door mijn opvoeding, maar er komt een gebed op in mijn hart: Heere mag ik U echt leren kennen. Dan wil je er steeds van kennen, meer en meer van Hem weten. Als je daar geen behoefte hebt, dan kent u Hem helemaal niet. Kennis van mensen valt altijd tegen, maar hoe meer je de Heere Jezus leert kennen, dat valt nooit tegen. Je leert steeds iets nieuws. Er komt geen moment dat je zegt, ik weet het nu wel. Elke keer weer nieuw. Vanmorgen ging ik naar huis met diepe indrukken van het lijden van de Heere Jezus. Ik leer Hem soms kennen meer als Koning, een stralende toekomst die wacht. Soms in de kant van Zijn priesterschap, of als Profeet en leraar. Ik hunker daar naar.

Ken jij geestelijke groei, Petrus? Je staat aan het eind van het leven. Hoe is het begonnen? God is begonnen. Jezus - Hij kwam over: volg Mij. Ik leerde Hem kennen als Profeet, Zijn gelijkenissen. Het kwam niet uit boekjes, het kwam van boven. Ik heb het ingedronken als water, zo vol was ik ervan. Toen iedereen weg liep, vroeg Hij: zou je ook niet weg willen? Soms waren deze redevoeringen hard. Heere bij U kan ik niet vandaan. Het zaad ging ontkiemen in zijn hart. En de zondekennis? Ga uit van mij, ik ben een zondig mens. Petrus werd ook ouder in die drie jaar. Hij kreeg meer oog van dat koninklijke ambt van Christus. “Ik en Johannes en Jacobus hebben op de berg Zijn stralende heerlijkheid gezien”. Mozes en Elia op de berg vielen weg. Hij in Zijn koninklijke luister. Mijn geliefde Zoon.
Van het priesterambt wist Hij nog niet. Een gekrookt rietje, op een vraag van een slavinnetje: bam daar lag hij. Hij groeide op dat moment, toen hij recht op zijn snufferd ging - in zelfkennis. “Ik zou U niet verlaten”. In Zijn opzoekende liefde heeft Hij Hem toen leren kennen.
Toen met Pinksteren kwam de groeispurt, het volle licht op Christus. Een eikenboom der gerechtigheid. Hij mocht getuigen van die Éne naam, in de weg van diepere zelfkennis. Zo kwam hij standvastiger te staan.

Groeien in geloofsleven gaat naar beneden en boven. Verdieping, hoe dieper de wortels hoe dikker de stam. Een kind van de Heere, in de weg met de Heere Jezus. In het minder worden. Opbouwwerk? Ja, in de weg van afbrak van onszelf. Het gaat altijd samen. Zalig, zalig niets te zijn. 'Daar word ik depressief van'? In Christus mag je alles zien. Laag denken over jezelf, groot denken van de Heere. Hij krijgt meer gestalte, ik ga op Hem lijken.... een klein geloof in een grote God. Een zwaarbeladen schip heeft diepgang. De volle aren buigt naar beneden.
De hoogste 'stand' in het genade-leven is ootmoed. Besef van onwaardigheid, grote afhankelijkheid. God voedt Zijn kinderen op tot afhankelijkheid en ontvankelijkheid en aanhankelijkheid.
De groei naar boven is er ook. Liefde. Liefde tot God, de Heere Jezus en tot het verlorene. Teerhartigheid, het harde gaat eraf. Niet meer zo op je strepen staan. Geen kwaad spreken, niet gespitst op de zwakke punten van uw medebroeder.

De blijdschap in Hem, aan de ene kant bedroefd hoe weinig ik voor Hem doe, maar blij hoeveel Hij voor mij deed.
Heiligmaking, niet wettisch. In het Hebreeuws heeft het te maken met huwelijk, verloving. Kadish – je heiligen tot een ander. Die éne behoor je toe, die betekent alles voor jou en andersom. Die ene is mijn vrouw - die anderen niet. Toegroeien naar de Heere Jezus. Nee zeggen tegen alles waarvan ik weet dat het God en Christus verdriet doet.
Als puber ga je steeds meer zelf beslissen Je kunt bepaalde dingen niet erg meer vinden, die je vroeger wel erg vond, waar je naar kijkt, of naar luistert, maar je word ruimer, de grenzen schuiven op. Als je een nieuw hart krijgt, dan ga je dingen erg vinden, die je vroeger niet zo erg vond. Zo gaat het echt. Dingen die je met het grootste gemak deed - Maar Hij werd nummer Één. Ik kreeg nieuwe ogen en ik 'kapte ermee': dat past niet meer, daar doe ik mijn Vader verdriet mee. Je wilt het niet meer, niet omdat het niet “mag”. Je wilt steeds meer bij de Heere horen.
Geestelijk groei is groei naar de hemel toe. Onderscheid tussen hoofd en bijzaken. Heb ik me daar druk over gemaakt, ooit... Het is een bijzaak. Je word minder afhankelijk van meningen van mensen - daar ben je als dominee zo gevoelig voor - ik moet nog wel wat leren..... Koninklijk onafhankelijk alleen van de Heere, Heere wat wilt u wat ik zeg? Je word vergevensgezinder.

3 de middelen van groei. Groei geeft God. Ik kan nog geen grassprietje laten groeien. Ik kan wel de groei bevorderen of verhinderen. Lees je bijbel, bid elke dag...! Elke dag zes verzen uit het Marcus evangelie, kinderen, als je al kan lezen. Het gaat niet om vertalingen, nu. Bijbelgetrouwe christenen zijn de beste. Als je weinig gezond voedsel krijgt blijf je altijd klein. Gebrek aan kennis geeft 'evenwichtsstoornissen'.
Tweede groeibevorderaar is het gebed. Niet, je moet bidden. Praten met je geliefde in je huwelijk. Hemelse lucht weer in je ziel voelen. Waar zakt het geestelijk leven weg, waar Gods kind verslapt in het gebed en de overdenking van het woord daar komt de duivel naar binnen (Calvijn).

Gemeente u moet niet geestelijk aanrommelen. In de auto of onderweg, met een boterham in de mond. Het “moet”niet, maar van binnen u: Neem de tijd voor Hem. Niet even liggen met gevouwen handen. Neem de tijd voor de Heere, daar heb je zegen van. Van 8 tot 9 is er op de EO zondagmorgen een programma met liederen en een overdenking. Vanmorgen viel me er iets aan op. De Heere Jezus koos de discipelen uit, niet om ze uit te zenden e.d. Maar als eerste staat er: om bij Hem te zijn. Men herkende aan de discipelen dat ze bij Jezus waren geweest.
Om bij U te zijn - daarvoor is het gebed. Die omgang, om bij Hem te zijn. Vergaderingen, catechisaties, etc maar als u vergeet om bij Hem te zijn, dan loop je vast. Psalm 5: Heere des morgen hoort Gij mijn stem. Als de Heere morgen luistert naar u, wat hoort u dan? Liefst twee keer per dag - hoort Hij dan jouw stemmetje? Of heeft de Heer al een maand gewacht...?

Er was eens een vader, hij zag zijn zoon voor het eerst naar het buitenland gaan. Laat me elke dag wat van je horen, ook als er niets bijzonders is te vertellen - veel kinderen bellen als er geld nodig is of als er nood is. Maar - Ik wil gewoon je stem horen. Een “closer walk with Thee”. Bij elke beslissing, elke zegen, zomaar een openhartig gebed naar de Heere, even bij Hem aanlopen. Zomaar overdag. Zo te leven - het kan, als het bij Henoch kon, kan het bij ons ook.

Er was een moeder bezig op zolder een klein meisje was beneden. Mama: bent u daar? Ja hoor. Het kleintje speelde verder, toen weer: mama bent u er nog? Ja, wat wilde je? Niks, ik wil alleen weten of u er nog was,,.

Vader in de Hemel bent u er nog? Als je antwoord krijgt in je ziel en je hart als de Heere in je hand knijpt dat Hij er nog is. Ik wil het even horen - gelukkig ik kan weer verder. Ik heb u eigenlijk niets bijzonders te vertellen...

Neem vooral rust. Om de dingen te overdenken. Wij kennen dat niet. Alles moet voort gaan. Wij fietsen over de heide en zagen een schaapskudde. De herder vertelde er over. Het waren tamme schapen. Je kon ze aaien. Ze gingen zelfs liggen. En die mond maar malen. We moesten weer verder. De schapen namen echter de rust om te herkauwen wat hij tot zich genomen had. Zo moeten wij het ook doen, herkauwen, overpeinzen wat je aan voedsel vandaag hebt meegekregen.

De Heere geve dat we mogen opgroeien. Petrus eindigt met: Hem zij de heerlijkheid, beide nu en in den dag der eeuwigheid. Het gaat van de groei naar de glorie voor zijn nooit volprezen naam.

Edit