Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-09-16 10:00:00	ds. P. van de Voorde (Wijngaarden)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
1 The 3:12-13	1The 3:1-13 1The 5:14-15	2007-09-16.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.9Mb) 2007-09-16T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wie de liefde heeft, die heeft de toekomst

1. De liefde verbindt ons aan elkaar, 2. De liefde versterkt ons in heiligmaking, 3. De liefde bereidt ons voor op de (toe)komst van de Heere Jezus Christus.

1.
Paulus was een vooruitstrevend prediker. In Thessalonika waren velen tot geloof gekomen en ze moesten direkt op catechisatie. Drie maanden heeft hij hen uitvoerig en diepgaand onderwezen. Hij gaf de gemeente inzicht in de glorieuze toekomst van de gemeente. Paulus verlangde ernaar dat de gemeente bereid zou zijn voor die komst als een reine bruid. Het ging er diep in. Het gaf een stevige basis aan het geloofsleven. Als het in het verstand niet goed zit is er kans, dat het in het hart ook scheef groeit. In korte tijd waren ze gegroeid in liefde, zij verwachten echt Zijn komst. Ze hielden de wolken in de gaten. Komt Hij al..?
Het veranderde ook hun leven, ze verlieten hun afgodendienst, hun eigen ik. Zo is het nu ook - wie veranderd wordt - het ikkige gaat eraf.
Er was sprake van verdrukking. De omgeving keerde zich tegen de gelovige, ze verloren hun natuurlijjke achterban. Zij vervreemden anderen niet, door vreemd te doen of drammerig getuigen, maar de anderen vervreemden van hen. Het valt op als de hoogmoed en de grootsheid van ons onze inspiratiebron niet meer zijn, maar de liefde van God en de liefde tot de naaste. Dat valt op en dat kost ook wat. Mischien zijn er vanmorgen, die dat herkennen. Na drie maanden moest Paulus de gemeente verlaten vanwege de vervolgingen. Zo werd deze gemeente achtergelaten.
Het gevaar voor uiteenvallen van de gemenete was niet ondenkbaar. Dat gevaar dreigt voor ons, hier met name door ons individualisme. We laten elkaar gemakkelijk los.
Wat moet Paulus deze mensen toebidden in zo'n situatie, en wat hebben wij nodig om bereid te zijn als Jezus komt in heerlijkheid, om Zijn gemeente voor de Vader voor te stellen? “En de Heere vermeerdere u, en make [u] overvloedig in de liefde jegens elkander en jegens allen, gelijk wij ook zijn jegens u;” (v.12). Paulus wijdt er in de Corinthebrief een heel hoofdstuk aan. Wie de liefde heeft vervult de wet als vanzelf.

Hij roept de gemeente ook om elkaar lief te hebben. Hebt u elkaar lief? Was het een vreugde en een blijdschap om elkaar weer te zien? We kunnen organisatorisch prima functioneren, maar we moeten een thermometer bij de gemeente houden, of ze geestelijk op temperatuur is: de onderlinge liefde. Die is er in Rotterdam-Zuid, laten we dat eens onderstrepen. Daarom was het mij een vreugde om hier weer te zijn. Maar dat het er is en dat het zo blijft is geen vanzelfsprekendheid.
Waarom hebben we dat bij voortduring nodig? Onze cultuur stimuleert het bepaald niet. Onze ik-gerichte natuur leert ook niet het goede voor de ander te zoeken. Bepaalde gezichten staan je al tegen. En hoe moeilijk is het om iemand lief te hebben, die andere visies hebben over gevoelige zaken. Wat geven wij voor en om elkaar? De liefde verloochent zichzelf. Dat verbindt ons aan elkaar.
De Heere make u rijk in liefde tot elkaar en tot allen.

Wat is echte liefde en hoe leren we die in praktijk te brengen? We leren het niet bij onszelf - de Heere vermeerdere u. Hij is de bron. God IS liefde, zegt Johannes. Zondag aan zondag leren we dat.
In Hem krijgt liefde een gezicht. Niemand hoeft te wanhopen - kent u de Heer niet? Bij Hem staat er niets in de weg. Hij keek niet naar ons of wij geschikt waren om verlost te worden. Hij maakte Zijn liefde niet afhankelijk, maar Hij toonde die. Voor mislukkelingen. Hierin is de liefde, dat Hij ons lief heeft gehad. Zo zijn wij ook schuldig elkaar lief te hebben.
Hoe meer wij leren hoe Zijn liefde is voor ons, des te beter kunnen wij die ander verdragen.
Wat bewaart ons? Wachtend op Jezus' komst, zal er liefde zijn die ons bewaart tot Zijn komst.

2.
Paulus spreekt tot de hele gemeente van Thessalonika: wees heilig want God is heilig. Die gemeent ewil Paulus onberispelijk hebben voor God als Jezus terug komt. Is de gemeente van de Maranathakerk heilig? Zend u de Maranathaboodschap uit? En zijn we er gereed voor? Het gaat erniet om of we nu volmaakt zijn, maar of de grondtoon van ons leven is het verlangen om voor de de Heere te leven. Om zo te leven dat er een glimlach op Gods aangezicht verschijnt als Hij naar u kijkt. De Heere vermeerdere u - de bede is dat Hij dat doet.
Dat de Heere ons sterk wil maken (v13) om onberispelijk te zijn in die heiligmaking. Hoe doet God dat? Door de Heilige Geest zegt iemand. Dat is ook waar. Maar hier legt Paulus een heel bijzonder accent. Door de liefde, tot elkaar en tot allen.
Sommigen kunnen die bemoediging zo missen. Moeilijk om toegewijd te leven voor de Heere. Ik kom dat vaak tegen. We moeten elkaar bemoedigen. Een woord van troost. Het kan als een geestelijke pot zalf zijn op een wond. God is goed. Een getuigenis kan dat effect hebben. Verblijd je in de Heere, elkaar onderwijzend als we weer wat nieuws geleerd hebben in de Schrift. Daarom hebben we 1Thes 5:14-15 gelezen.
Misschien moeten we elkaar ook wel eens tot de les roepen. Als de Heere maar een kleine plaats krijgt in iemands leven, dan mag je elkaar best bevragen, als vrienden en vriendinnen. Het doet de Heere verdriet. Als Hij Zich moet schamen voor Zijn kinderen. Ferme taal vliegt door de kamer met een stevig volume - wat moeten die anderen, de buren wel niet denken... Zo moet het ons aan het hart gaan, wat wij Hem aan doen.
De strijd blijft, maar in de zonde kunnen we niet meer leven. Hart voor elkaars geestelijk welzijn, soms moeten we elkaar maar eens een bezem van de dagelijkse bekering in de hand stoppen, de kamers bezien waar het zondestof duimen dik ligt en de walm van de ikkigheid ons in het gezicht slaat.
Laten we ons verootmoedigen voor de Heere, bij Hem is altijd vergeving. Hij roept u, als verloren zoon, terug.

3
De band die wij onderling hebben bepaald voor een groot gedeelte hoe wij voor de rechterstoel verschijnen. Een warme gemeente is geen doel op zichzelf, maar om aangenaam te zijn voor Zijn Vader. Los van het hoe en wanneer van die opname van de gemeente. Hoe zulen we staan voor de Vader? Als bruid van Hem die Zich doodgeliefd heeft. Als een reine bruid, met een rein kleed? Is dat uw verlangen, gemeente? Dat te doen uit dankbaarheid voor wat Hij heeft gedaan. Te verdiepen in die liefde en een reine bruid te zijn.
Kom ga met ons, en doe als wij. Als dat het verlangen is, dat God verheerlijkt wordt in ons midden. Als we dan toch hand in hand staan, laten we dan bidden:
O Heilige Geest komt tot Uw heerschappij
Schenk een herleving en begin bij mij
Zegen uw volk, maak het als een bruid bereid
Wachtend op Jezus' komst in heerlijkheid.
[JdH 541:4]

Edit