Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-09-23 17:00:00
ds. S.J. van der Vlies (Rotterdam)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mar 3:1-6 Mar 1:1 Mar 2:23-28 Mar 3:1-6 2007-09-23.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.1Mb)
2007-09-23T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Misschien maakt u wel eens mee dat iemand in uw omgeving interesse heeft voor het christelijk geloof. Meestal is dat zo, behalve als u altijd in christelijke kring verkeert. Als iemand u vraagt wat de kern is van het Evangelie, of je neemt iemand mee naar de kerk, wat pikt iemand daar dan van op? Waar gaat het om in de kerk? Moet iemand dan de Bijbel lezen? Twee keer naar de kerk gaan? Welke dingen drijven dan naar boven? Markus had het antwoord paraat: het geloof in Jezus Christus als de Zoon van God. En niets anders. Die bril moet je opzetten als je Markus leest. Markus 2 lijkt te gaan over de sabbat, maar het gaat om Jezus als de Zoon van God. Maar het gaat om de Zoon van God. En daar moet het ons ook om gaan in de kerk. Dat wij geloven dat Jezus Christus de Zoon van God is. Hij bepaalt dus ook hoe ik mijn leven inricht, wat ik op de sabbat doe.
Markus 3 de eerste zes verzen bevat een eenvoudige geschiedenis. Drie groepen mensen luisteren naar Jezus: de groep die naar de synagoge ging en Jezus wil horen. Dan een kleinere groep van Farizeeën die met Jezus in gesprek gaat. En dan als de derde de man met de verdorde hand. Laten we kijken hoe zij met de woorden van Jezus omgaan en onszelf daaraan spiegelen.
We kijken eerst naar de grootste groep. Als Jezus sprak en onderwijs gaf, verlieten sommigen Hem boos, anderen lovend. Maar hier staat er helemaal niets als reactie op Zijn woorden. Ze kijken naar de Heere Jezus en luisteren naar Hem, maar geven geen reactie. Dat is herkenbaar in onze tijd. Velen vinden het prima als anderen geloven, maar houden zelf de boot af. Maar hier gaat het over mensen ìn de kerk! Wij kunnen ook zo reageren op de Heere Jezus. Nu, op dit moment. Mensen die wel de woorden van de Heere Jezus horen en al jaren in de kerk komen, maar het raakt hen ten diepste niet eens en ze delen ook niet in het wonder van genezing en vergeving. Ze staan erbij, kijken ernaar, maar het doet hen niets. Ook nu komt dat voor in de kerk. Je hebt niets met God en je blijft erbuiten. Hij mag niet al te dicht bij komen, want dan ga je weg. Als je dat merkt bij jezelf, zoek dan iemand die je vertrouwt en met wie je in gesprek gaat. Niet eens persé om je terug te praten naar die kerk, maar om je zorgen te delen. Kerkverlating begint in je eigen hart. De groep mensen waar het hier over gaat, kende Jezus al langer en deze mensen vormden als het ware Zijn thuisgemeente.
De tweede groep mensen zijn de Farizeeën. Zij komen op voor de leer van de synagoge en nemen hun verantwoordelijkheid op de manier waarop zij dat denken te moeten doen. Macht speelt daar altijd een rol bij, ook als het gaat om het bewaren van de waarheid. In hun eigen ogen doen ze het goed. Ze gingen naar de Heere Jezus om Hem te kunnen beschuldigen. Met de Schrift in de hand gaan ze naar Hem toe om Hem te beschuldigen. Ook dat gebeurt nu. Mensen buiten de kerk die de ellende in de wereld niet kunnen rijmen met Gods liefde en Hem beschuldigen. Maar ook in de kerk denken wij beter te weten hoe God het zou moeten doen in de kerk. Dat kan op een traditionele manier door het stellen van een aantal regels. Maar ook heel modern dat je het pas gelooft als je het voelt. Dan hangt je geloof af van je gevoel. Het kan ook zijn dat je een bepaalde zonde niet onder de knie kunt krijgen. Die gedachte kan in de weg staan om te geloven in en te buigen voor God. Deze Farizeeën komen met de wetten van Mozes, wij met de Bijbel in onze hand naar Jezus, maar laten Hem het niet voor het zeggen hebben.
Dan de 3e groep: de man met de verdorde hand. Misschien betekent 'verdord' niet volgroeid of verschrompeld. Erg als iemand bekend staat vanwege zijn handicap. Maar deze man is ook bij God bekend. Die verdorde hand wordt zijn redding. Sta even stil bij die verdorde hand. Wij staan vaak stil bij de beperkingen van iemand. Het moet bij ons allemaal goed gaan, gaaf en geslaagd. In het Koninkrijk van God is de wereld op zijn kop gezet. Hij kiest het zwakke uit. Als Jezus nu zou leven in onze stad koos hij de armste buurten uit zoals de Afrikaanderwijk en zou hij niet verhuizen naar een luxe wijk in Barendrecht. Het Evangelie begint in het verachtelijke Galilea. Jezus stelt die man in het midden van de synagoge; Hij gaat het Evangelie verkondigen en zeggen Wie Hij is. Hij gebruikt dan wel die genezing, maar het gàat om Zijn verkòndiging. Lees het maar vanaf vers 4. Jezus begint het gesprek met een vraag wat de bedoeling is van de sabbat. Dat is een merkwaardige vraag die niet past in het gesprek met de Farizeeën. Hij zou natuurlijk moeten vragen wat wel en niet mocht op de sabbat. Hij vraagt niet of Hij mag genezen. Hij vraagt: mag ik een leven redden of moet ik een leven doden op de sabbat? Hij vraagt dat, terwijl de Farizeeën 2 verzen verder in gesprek gaan met de Herodianen om de Heere Jezus te doden....Ze hebben precies aangevoeld wat Hij wilde zeggen en ze zwegen stil. Hij vertelt dat Hij komt om levens te redden! Jullie komen wel naar Mij toe, maar willen niet voor Mij buigen. Vers 5 zegt dat Hij dan ook boos en verdrietig is. Omdat ze niet willen buigen onder Zijn gezag. Als Jezus het gesprek met de Farizeeën heeft afgerond, gaat Jezus terug naar de man met zijn verdorde hand. Hij geeft hem een opdracht: strek uw hand uit! Wat voor opdracht heeft Jezus voor jou als je Zijn woorden hoort? Jezus zegt tegen je: strek uw hand uit! Wij moeten gehoorzamen, doen wat Hij vraagt: je hand uitsteken naar God. Luisteren naar de woorden van God en doen wat Hij je opdraagt. Luisteren naar het gezag wat Hij heeft. Geloof je dat Jezus Christus de zoon van God is? Hoe kun je nu weten dat je bekeerd bent? Ik zou willen vragen: steek je je hand uit naar God? Heb je Jezus nodig, dagelijks? Het is niet persé nodig dat je dan iets voelt. De Geest werkt vaak in stilte. Hij zal blij geweest zijn en dankbaar, maar we lezen er niets van. En vrouw had eens via de Logos (een evangelisatieschip) een Bijbel ontvangen en was erin gaan lezen. Er was rust gekomen en ze wist: dit is de God van hemel en aarde.
Strek je hand uit naar God, en je wordt hersteld! Het resultaat van het je hand uitstrekken naar God is dat er leven inkomt! Leven en rust. Bij welke groep hoor jij? Hoor je het Evangelie aan maar laat je het aan je voorbij gaan? Of ben je heel betrokken en in gesprek of zelfs in gevecht met God, maar je bent niet bereid om te buigen voor wie Jezus is? Of lijk je op die 3e groep? Je hebt niet eens gevraagd om genezing? Gehoorzaam je, buig je voor Hem? Heeft Hij het voor het zeggen in je leven?
Als je Hem gehoorzaamt, komt er rust.
"Kom herwaarts tot Mij allen die vermoeid en belast zijt en Ik zal u rust geven!"

Edit