Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-09-30 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Psa 128:3,4	Psa 128	2007-09-30.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb) 2007-09-30T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.3Mb)	Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Doopdienst van Jonathan Maurits van den Berg
Johannes Boonzaaijer
Elisabeth Theodora Paul
IJsbrand Leendert Maurits Roobol

Als je weer een beetje op de been bent als moeder, dan is het leuk om een gezinsfoto te maken met de nieuwe baby in het midden. Zo'n foto zien we ook in Psalm 128.

Een gezinsfoto
1. de man (4), 2. moeder, 3. kinderen (3), 4. kleinkinderen (6)

De laatste van de reeks over de liederen Hamaäloth. Deze psalm komt voor in het huwelijksformulier, als een belofte van God. Er is toen ook gebeden om een kinderzegen, dat gebed is verhoord. En er is ook gebeden, dat je die kinderen godvruchtig - naar God toe - zou opvoeden.
Hoe doe je dat, een kind godvruchtig opvoeden? Je vertelt ze de roemrijke daden van de God van de Bijbel. Zijn wetten houd je hen voor en leeft ze voor. Zodat ze hun hoop op de God van die doop gaan leren stellen, Zijn daden niet vergeten.
Jeugd hier in de kerk heeft ook zo op de armen gelegen. Opdat je zijn wetten in je hart en daden in het oog zou houden - komt daar nog wat van?

Er was een gesprek tussen een koolmees en een duif in de winter. Hoeveel weegt een sneeuwvlok? De duif: minder dan niks. Maar de mees zei: ik zat op een tak en het begon te sneeuwen en ik telde de vlokken. 3.741.952 waren het er precies en toen de volgende vlok viel, brak de tak. En de mees vloog weg.
Hoeveel woorden uit de Bijbel en zinnen uit de Bijbel, preken, meditaties, bijbellezingen heb je al gehoord? En het lijkt minder dan nisk - nutteloos. Wat doet zo'n tekst? Dat je eigen dooppreek net die ene mag zijn en je verzet tegen God breekt, je hart voor de Heere God openbreekt. Mocht de preek van vanmorgen zo'n vlokje zijn, die de emmer doet overlopen. Dat is opvoeden. Niet alles in een keer. “Ik ga slapen, ik ben moe”, als ze in de wieg liggen. Plaatjes uit de kleuterbijbel. Druppeltje voor druppeltje, totdat....

1
Het gaat hier over het geheim van een gelukkig gezin. De Heere vrezen, dat is het geheim. Dan ben je welgelukzalig. Een godvrezende man is niet alleen voor zijn gezin tot zegen, maar ook voor Sion (de kerk, overgezet naar ons) en Israël, dus het hele volksleven. Als het met de gezinnen goed gaat, gaat het met de Maranatha-gemeente ook goed.

Een pelgrimslied. Alle mannen moesten, de vrouwen en kinderen mochten op gaan naar Jeruzalem. Als je rekening hield met God, ging je als gezin. Overal vandaan. Eén grote groep. De Heere Jezus ging ook mee toen Hij 12 was. Het is zo'n zegen als de bank nog gevuld is, pa en moe en ze zitten nog naast je. Nog onder onze hoede. Dat is een zegen....

Gezinsfoto. Dit is zó ideaal, een bewerkte foto zou je bijna zeggen. De zaak gaat voorspoedig. Moeder blaakt van gezondheid. Kinderen zien er goed uit, een goed huwelijk, happy family. Waar wordt dit nog gevonden? Is dit niet een beetje te mooi? Bestaat dat nog? Een uitzondering? Of is het Gods regel? Hoe kan ik het dan bereiken?
De realiteit is rauw en anders. Er zijn werkeloze mensen hier vanmorgen. Er zijn mensen hier die ongewenst alleen zijn. Om bemind te worden..... Er zijn hier gezinnen die dolgraag kinderen zouden willen krijgen, maar ze zijn kinderloos. Kinderen als olijfplanten. Het kinderkamertje blijft leeg, misschien na een paar miskramen..
Het lijkt wel of de Bijbel zich tegenspreekt - Job vreesde de Heere toch? Zijn vrouw viel hem af, zijn kinderen, alle tien de olijfscheutjes werden in een keer omgehouwen.... Hoe zit dat dan?
Eli vreesde de Heere maar hij had twee goddeloze jongens.

Er zijn twee moeilijke periodes in je leven: als je puber wordt en als je pubers krijgt. De olijfscheutjes die hun wortels verliezen. Of je zit zelfs alleen - je man of vrouw gaat niet meer mee. Dan heb je het moeilijk met zo'n dienst.
Slordig verenigingsbezoek, wegblijven uit de kerk, dat is de rauwe werkelijkheid.

Maar toch zal zekerlijk die man gezegend worden, die de Heere vreest. Er staat niet dat als er geen kinderen zijn dat u de Heere niet vreest. Ik twijfel niet aan u godsvrucht maar ook niet aan Gods genade.

Wat staat er van de man: Hij vreest de Heere, wat wil dat zeggen? Niet dat je bang van God bent. Maar er is ontzag voor de Heere, respect maar ook liefdevol vertrouwen. Met God leven. Je hebt Hem nodig op alle kruispunten van je leven Heere, wees Gij mijn gids! Bepaalt U de route Heere. Diep ontzag en kinderlijk vertrouwen - dat is de vreze des Heeren. Of je het nu snapt - ik hoop dat de kinderen het kunnen zien. Niet volmaakt, maar wel oprecht. Als pa en ma het hebben over God en de Bijbel dan menen ze het.
Ik weet dat mijn moeder voor mij bid. Je moeder op haar knieën, dat maakt een indruk...
Mijn moeder zong vaak. God heb ik lief - lievelingspsalmen of lofzangen. Het lievelingslied van mijn vrouw ken ik.

Stel je voor dat jullie kinderen wezen worden. Wat is dan de erfenis dat je achterlaat aan jullie kinderen? De paden van God op te gaan. Heere die weg wil ik gaan en mijn kinderen wil ik meenemen. Het is niet alleen je hart maar ook een kwestie van je voeten.

In het catechisatieboekje staat een ANWB-paaltje, hemel en hel werd naar gewezen, heel simpel. Maar een ernstige werkelijkheid. Ik ga mijn kinderen voor in dat spoor.

2 Moeder staat ook op de foto. In het midden van het huis. Zij is het middelpunt. Waar is mama? Papa is er toch? Ja, maar waar is mama? Een wijnrank is een tere plant, en een lust voor het oog. Hij moet ook altijd ergens tegenaan staan, ze hebben steun nodig. De man als steun, de vrouw tot hulp in de goede zin. Zo heeft God het bedoeld. Op het zelfde niveau, je legt je arm om haar heen ter bescherming.
Een beeld van Christus te zijn - dat merken je kinderen. Wijn - druiven, beeld van blijdschap. Een godvrezende moeder geeft blijdschap, zij verblijdt haar man en de kinderen. Stel je voor dat die wijnstok weg is - weduwnaar, dan is de vreugde weg, geen glans. Ziet u de gezinsfoto?

Een dominee vroeg een meisje waar de Heere woonde. Zij zei: die woont bij ons thuis. Waar liefde woont gebied de Heere Zijn zegen.

3 De kinderen als olijfplanten
Een beeld uit de bomenwereld. Daarvoor moet je in Israël zijn geweest. Heel oud en vruchtbaar is de olijfboom, de wortels liggen net boven de grond. Daaruit komen allerlei sprietjes, in het rond. Ze staan er rondom, die olijfscheutjes. Ze drinken het sap uit de wortels van de 'ouderstam'. Het sap van de opvoeding drinken ze in. Als ze jong zijn kun je ze nog een beetje buigen, de eerste 7 jaar zijn grondleggend, bepalend voor het hele leven. Buigen richting dat ANWB -paaltje. 30, 40 jaar - met vruchten beladen, altijd groene bladeren. Geen sierboom of naaldboom waar anderen zich aan prikken maar een vruchtboom. Olie, waar andere van kunnen eten, verzachtend voor een ander. O dat onze kinderen die Geest mogen ontvangen.

Het beeld verschiet naar de tafel. Wat kun je als moeder blij zijn om een uur of half zes als alles weer binnen is. Er wordt er niet ééntje gemist. Als ze volwassen zijn is het zo fijn om ze allemaal weer bij elkaar te hebben. Harmonie, tafelgemeenschap. Bloedband, en een opgeslagen bijbel in het midden van de tafel. Ben je zo opgevoed?
Dan mag je ook wel eens spreken: - een sneeuwvlokje neerlaten over de verzoening en de vrede die dat geeft. Aan die tafel wordt niet alleen gelezen, ook gebeden en gedankt. Misschien wordt er gezongen - op een bepaalde leeftijd lukt dat niet meer.
Herkent u dat moeders, het wachten tot iedereen aan tafel zit. Je wacht - kom nou, we gaan eten. Een mens moet heel vaak wachten in zijn leven,zeker een moeder. Je wacht totdat de ware Jakob komt, tot je gaat trouwen, als je in verwachting bent, wacht je op de geboorte of op het eerste lachje na 8 weken, moeders zeggen na 6 weken. Kinderen met een autistische stoornis lachen niet, wat is dat emotioneel zwaar.
Je wacht op het eerst tandje, op het eerste woordje, 'papa', op het eerste stapje, tot de aardappels gaar zijn. Je wacht op een telefoontje, op een bosje bloemen. Je wacht op de Heere, en je kijkt het bij je kinderen eens na - ik heb geen verwachting van mijn kinderen, naar wel vóór mijn kinderen. Een godvrezend vrouw verwacht het van de Heere.

4
De kleinkinderen. Spr 17:6: de kroon van de ouderen zijn de kleinkinderen. Je herkent je eigen ouders niet meer, helemaal gek met die kinderen, je zou denken, doe toch normaal - je hebt zo gek met mij toch niet gedaan? Je mag er doorheen Gods trouw zien. Er loopt een lijn door de geslachten heen. Zijn trouw blijft.
Wat heerlijk is het als je als dopeling bij opa en oma mag logeren en als je zo maar een woordje kwijt kunt. Oma heeft wat ik niet heb... als het voor mij kon, dat kan het voor jou zeker. De Heere Jezus is de Grote Kindervriend, Hij doet niets liever dan jou gelukkig maken.

Een bewerkte foto, model gezin? De uitzondering staan ook in de Bijbel. Het is waar. Maar je wordt er niet minder van als je de Heere vreest en Zijn wetten onderhoudt.

De Heere geve jullie en onze gemeente veel van zulke gezinnen waar de de Vreze des Heeren in mag wonen, tot eer van Zijn naam en tot uitbreiding van Zijn koninkrijk.

Edit