Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-09-30 17:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Zondag 22 :57 1Cor 15 2007-09-30.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.5Mb)
2007-09-30T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.9Mb)
Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het hiernamaals
1.de ziel na de dood (antw. 57); 2. het lichaam bij de opstanding

Een zondag met twee vragen over de toekomst. Twee zegeningen die nog uitstaan. Hoe groot is dat goed, dat God heeft weggelegd voor wie Hem vrezen. Ernstige maar heerlijke zondag. Een lichaam dat wordt begraven. Hoe ouder je wordt, hoe meer je op een kerkhof komt. Het lichaam ook van een geliefde. Maar met de dood is het niet allemaal uit. Niet een kort poosje en dan helemaal niets meer. Ik lees altijd de geloofsbelijdenis bij elke elke open groeve. Wij geloven en belijden dat eens de doden zullen opstaan. Het werk van de begrafenisondernemers zal eens worden tenietgedaan. Bij God is het mogelijk. Uit het niets heeft Hij deze wereld geschapen, Hij kan ook de graven openen. Makkelijker dan wij een mens kunnen wakker maken!
Isaac Newton liep met studenten langs een kerkhof. Wie kan er geloven dat stof tot leven wordt gewekt, zei een student. Newton maakte een mengsel van zand en ijzer-vijzel - kun je het ijzer-vijzel weer tevoorschijn brengen - met een magneet. Zou dan die God die een magneet zoveel kracht geeft, niet in staat zijn dood stof in een nieuwe lichaam te formeren?

Wederopstanding van het lichaam - sommige grafstenen getuigen ervan,. “Hier verwacht Willem van Oranje de wederopstanding der doden”, staat er in de Nieuwe Kerk in Delft.

Wat troost geef je die opstanding? Het woord troost komt maar heel weinig voor in de catechismus. Als het gaat over de toekomst - geen verschrikking.
Heb ik wel een toekomst? Iedereen heeft een toekomst, de wereld, Israël, de gemeente, ik persoonlijk ook. Niet voor iedereen is die toekomst hetzelfde. Heerlijkheid of rampzaligheid. De Heiland gebruikt die woorden zelf. Hier moet het gebeuren; als je geestelijk niet bent opgewekt, gaat het lichamelijk ook niet goed....

Als 15 jarige stond ik bij een doodskist voor het eerst - ik besefte voor het eerst dat er een verschil was tussen buiten- en binnenkant. Het is opa, maar ook weer niet.

Een gelovige, daar gaat het in dit antwoord om. De ziel is uit het lichaam en is terstond bij de Heere. In de kracht van je leven, en plotseling lig je onder het mes. Opgenomen, uitgenomen zoals een Vader zijn kind optilt. Hij haalt je thuis. In het paradijs. Het zal wat zijn... Welkom in de glorie, uit de tijd bevorderd tot de eeuwige heerlijkheid. Tot haar Hoofd. Hij trekt ons. Wat zal het eeuwig meevallen, niemand zal zeggen, o maar dat had ik wel verwacht hoor, dat ik naar de hemel ging. Nee dan zeg je: door U, door U alleen. Zoveel keren gemeend dat ik zou verzinken, maar ik zag op mezelf, dat was fout.
Het zal voor weinig vrouwen mogelijk zijn om aan hun eigen man te denken, zegt Andrew Grey, een Schotse dominee die kort geleefd heeft. We zullen er zo weinig aan toe komen: al mijn zintuigen zullen door Hem verzadigd worden. O hoe groot.
“Raak me niet aan”, zoals Jezus zei in de graftuin - dat geldt daar niet meer... zelfs mijn smaak zal vervuld zijn. Onmiddellijk. Geen seconde ligt ertussen. Zodra een kind van God zijn laatste snik, zijn laatste zucht uitblaast, op dat moment begint de eerste zangtoon in de hemel. Ik zal ontwaakt Uw lof ontvouwen.

Een jongetje moest sterven: ik vind het niet erg als mama mijn hand maar vast kan houden. Moeder zegt - weet je nog van dat smalle plankje over die sloot - moeder ging eerst, jij liep toen alleen, maar moeder stond wel aan de overzijde je op te wachten.
God behoudt niet alleen zielen, maar mensen, met ziel en lichaam. Hij heeft het gemaakt, het werk van Zijn handen, Hij wekt het in heerlijkheid weer op.
Het lichaam zelf wordt verlost, wij worden niet verlost uit het lichaam.
Opstanding, vereniging met mijn ziel en gelijkvormig aan het Nieuwe Lichaam van Christus. De Heere wil geen incomplete mensen redden.

De dood mag ook niet het laatste woord hebben. De Heere staat aan het begin en het einde. Ook macht over die laatste vijand heeft Hij.

Het is dwaze praat om te zeggen: je hoeft niet te treuren want de overledene heeft het beter. Denk aan Stefanus - hij ging de hemel; Ze begroeven en bedreven grote rouw over hem! Ook al weet je dat je gelifede bij de Heere is. Je moet er de tijd voor nemen, een jaar minstens.
Het korreltje sterft in de grond - het eerste wat gebeurt. Straks de oogst. Na drie dagen stond de Heere Jezus op, de eersteling van de Oogst.

Hij schiep mijn lichaam, ogen om op Hem te letten, oren om Hem te horen aan komen wandelen. Handen om Hem te dienen, voeten om in zijn wegen te gaan, een mond om Hem te loven.
Wat kwam er van terecht vandaag? Gezondigd - hoe ik mijn lichaam gebruik... Hoe wonderlijk: De Heere Jezus was helemaal mens, om mijn verdorven ziel te behouden. Hij heeft naar lichaam en ziel geleden om mij Zo volledig te kopen.

Dit mijn vlees. Dat lichaam wordt opgewekt. Ik geloof dat er straks geen onderscheid zal zijn tussen jong en oud, maar wel tussen man en vrouw, dat is je identiteit. Geen witte massa., man en vrouw naar Zijn beeld. En dat beeld wordt gezien.
De zonden zijn zichtbaar in ons aller lichaam. Dat kan al zo zijn bij de geboorte van een kind, of ervoor, een handicap. Een kindje in de wieg, dat een stompje heeft i.p.v. 5 vingertjes, daar zie je iets van de vernedering van het lichaam. Na een amputatie, een brandwond, boven de 40 en zo maar een blessure, vrouwen krijgen rimpels, mannen grijze haren. Je ogen gaan achteruit met lezen. Problemen met je tanden - uit het leven gegrepen. Zo heeft God het niet bedoeld. Dat is allemaal door de zondeval.
Een geredde in een gehandicapt lichaam. Die kromme vrouw die genezen werd door de Heere Jezus. Ze rechtte zich en loofde God, zo zal het zijn in de opstanding. Stefanus' aangezicht blonk. De Heere Jezus schitterde op de berg, daar zal ons lichaam aan gelijk zijn.
Onze ziel verenigd met dat lichaam. Zonder smet of rimpels. Nooit geen zonde meer te bedrijven. Tong, mond die Hem alleen zal bedoelen, de manke Jakob zal huppelen van zielevreugd,.

Verheerlijkt lichaam, in het Latijn staat 'glorioso', een glorieus lichaam, daar is geen bril of rollator meer nodig. Migraine, hartritme stoornissen, gezaaid in oneer, uitgeteerd, misvormd. 't Is heel wat als oude menen gevoerd moeten worden, zoals ze in de kinderstoel zaten.
Het lichaam is nu vergankelijk, gezaaid in oneer, opgewekt in heerlijkheid.

Als is mijn lichaam verdronken,verband tot as, in stukjes gespat vanwege een autobom, de Heere zal het terughalen met Zijn Magneet. Een metamorfose. Van een rups een vlinder, van een tent tot een tempel, van een tarwekorrel tot een getransformeerde volle korenaar. Van kooltje tot diamant, van zandkorrel tot prachtige parel.

Job heeft dat gezegd. Hij stonk aan alle kanten. Mijn adem is mijn vrouw vreemd. Maar ik weet, mijn Verlosser leeft. Ik weet dat ik in dit mijn vlees, met zijn magere vingers wijst hij op zijn eigen lichaam, (Job 19), ik zal met mijn ogen God aanschouwen.
Door de kracht van Christus.
Ik zal opstaan op die grote morgen der verrijzenis en eeuwig met Hem blij zijn. Onze vrienden brengen ons naar het graf en laten ons daar, zegt Luther. Maar de Heere niet.

Er is ook een opstanding ter verdoemenis. Daniël: tot eeuwige versmaadheid en afgrijzen, met vreze en beven. Met hetzelfde lichaam waarin je gezondigd hebt wordt je ook gestraft. Dat zal wat zijn. Met een verloren ziel en een verdoemd lichaam eeuwig in de hel geworpen. Lazarus in de schoot van Christus. Er zal herinnering zijn in de hel - eeuwig geween - 'had ik maar'. Ik heb niet gewild. Dat mooie lichaam, waar je zoveel tijd aanbesteed hebt, zoveel mee hebt verleid, maar je hebt niet beseft dat je een ziel te verliezen had. En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel. Dat zegt Jezus (Mat 10:28), Hij kan u verdoenen, maar Hij wil u behouden in het hier, nu!

Sta op uit de doden, o zondaar, en leef,
dat Christus ook over u lichte!
Sta op uit de doden, o zondaar, of beef
voor God en het jongste gerichte!
Nog wekt u de Heiland en nog is er raad,
sta op uit de doden,'t is spoedig te laat!
(Gez. 165 Herv bundel)

Edit