Edit|
EditReeks Samenvatting:
Trainen voor Gods Koninkrijk.
Rome is de bakermat van het Westerse christendom. Augustinus liep er rond; het is de stad van pausen etc. De kerk heeft daar veel rijkdommen bijeen vergaderd. Schilderijen en beeldhouwwerken van Michelangelo, Leonardo da Vinci en anderen vind je overal. Prachtig, maar ook onwennig voor iemand met een protestantse achtergrond. Moet dat nou al die rijkdom? Toch heeft dat christendom van Rome ook een andere kant. De eerste christenen daar hebben het moeilijk gehad. Ze werden als staatsgevaarlijk beschouwd omdat ze de keizer geen goddelijke eer wilden geven. Kerkvader Laurentius moest de schatten van het christendom aan de keizer laten zien. Laurentius toonde een groep arme sloebers. De keizer kon het niet waarderen en liet hem roosteren.
In Nederland is geen vervolging, maar de godsdienstvrijheid staat wel onder druk. Ook nu wordt het christelijk geloof belachelijk gemaakt. Waarom? Misschien hebben we moeite om gezag boven ons te verdragen. Wij stellen onze eigen norm. Je leeft maar 1 keer. Aanvallen op het christelijk geloof zijn van alle tijden. Maar ook binnen de kerken wordt smalend neer gezien op mensen die bijvoorbeeld nog in wonderen geloven. Ook in onze kerk klinkt de roep om bij de tijd te blijven. We verschuilen ons eigen ongeloof achter prachtige theologische volzinnen. Als je met de Bijbel aan komt zetten zijn er velen die je voor gek verklaren. De aanval komt ook van binnen uit.
Paulus schrijft aan een gemeente die in volkomen onzekerheid leefde. Hun leven werd bedreigd als ze aan hun geloof vast hielden. Paulus spoort de gemeente aan om vooral te volharden. Gemeente: blijf trouw en gehoorzaam aan het Evangelie, ondanks dat het je je leven kan kosten. Volhard, hou vol, ondanks de verleiding. Dat volharden vergelijkt Paulus met sport. Toen waren er al een soort olympische spelen. Dat beeld was dus bekend. Je moet er hard voor trainen, en je zult lijden tijdens wedstrijden. Het is een weg van lange adem. Maar het is de moeite waard en velen zijn je voorgegaan. Denk aan de wolk der getuigen. Zij haalden het ook, al was het niet gemakkelijk onderweg. De zonde zal er alles aan doen om het te laten mislukken. Zonde? Wat is dat? Alles wat je zonder God doet, alle verkeerde daden. Maar er is ook een andere, actieve betekenis: alles wat je aankleeft, wat in de weg wil staan om je van God af te houden. Dat wat zich aan je opdringt om je te verwijderen van God. De zonde is actief, en daarom moet je je ook actief ertegen verzetten.
Een hardloper heeft zijn kleding aangepast aan de wedstrijd. Alle ballast moet eraf. Zo is het ook geestelijk. Je moet je richten op Christus en niet op je zelf vertrouwen. Voor de marathon van het christelijke leven moet je het juiste materiaal gebruiken: Bijbellezen en gebed. Anders kun je niet staande blijven. Het is mogelijk om een marathon op blote voeten te lopen, maar op sportschoenen gaat het gemakkelijker. Zie de kerk maar als sportschool voor het leven. De kerk is niet zaligmakend, maar het geloof. Je kunt elkaar helpen om samen de eindstreep te halen. Dat doe je als gemeente. Je kunt ook heel vroom zeggen: ik ben zo zondig, ik haal het nooit. Maar dan moeten we naar Jezus kijken. Hij is de Grondlegger en de Voltooier van ons geloof. Hij heeft het parcours uitgezet. Hij is het grote Voorbeeld van de gelovigen. Hij spoort ons aan om Hem na te volgen. Het gaat om een andere manier van omgaan met elkaar. Bij een seculiere marathon kan er maar 1 persoon winnen. In de christelijke wedloop gaat het erom dat we gezamenlijk de eindstreep halen. Elkaar helpen en begeleiden. Je bent inderdaad je broeders hoeder. Als je zegt: ik kan wel zonder die kerk, ontneem je elkaar de mogelijkheid om gezamenlijk de eindstreep te halen. U houdt God niet vast, God houdt u vast!
De kruisdood was de ergste straf die voorbehouden was aan slaven. Die gang is Jezus met vreugde gegaan. Niet omdat Hij die straf zo fijn vond, maar om de vreugde die Hem was voorgesteld.
We moeten niet opgeven, maar doorgaan. Het is een strijd van leven op dood. De Dordtse Leerregels worden vaak gezien als een zeer inhumaan geschrift. Er wordt vaak een karikatuur van gemaakt. Maar het gaat hier om de zekerheid van het heil. De remonstranten vonden dat de mens niet zo diep was gevallen dat hij niet kon bijdragen aan zijn eigen heil. Daar gingen de Dordtse Leerregels tegenin. Dat is nu ook actueel: Wij kunnen toch kiezen voor Jezus? Ik als mens sta dan centraal; niet God kiest, maar ik kies. Hoezo kiezen voor Jezus? Hij is de kruisweg gegaan, niet ik! In de Dordtse Leerregels gaat het er juist om, dat je het niet op eigen kracht kan en hoeft te doen. Onze eigen krachten zouden het begeven. Het is God die ons schenkt Zijn kinderen te mogen worden. God woont met Zijn Geest in ons; zo dichtbij kwam Hij. Dit geschrift is geschreven in een oorlogssituatie, waarin het erop aankwam. God laat Zich vinden waar wij het niet verwachten.
Naast het beeld van de marathon gebruikt Paulus ook het beeld van een bokser. Gij hebt nog ten bloede toe niet tegen gestaan. Uw leven staat op het spel! U bent nu eenmaal veroordeeld om te vechten. Dat hoort erbij. Het laatste beeld dat Paulus gebruikt is een vader die zijn zoon tuchtigt.
Dat lijkt niet meer te passen in deze tijd. Wij hebben moeite met het beeld van lijden. Ieder huis heeft zijn kruis. Ideale gezinnen zijn er niet. Toch is het zaak om ondanks alles vast te houden aan God. Dat deed Israël ook. Ze werden steeds met hun neus op de feiten gedrukt dat zij Gods uitverkoren volk zijn, juist omdat God hen ook terecht wees. Dat doet God niet alleen bij Israël. Hij tuchtigt ook ons. Als het goed gaat is het gemakkelijk om te geloven. Maar wat als het slechter gaat? Geloof je dan ook nog? Blijf je dan je blik naar boven richten? Dan geloof je pas echt. Anders ben je slechts een naamchristen. Moeilijke ervaringen kunnen je steeds nieuw perspectief geven in je leven. Je gaat nadenken over de belangrijke vragen in het leven. Vaak kom je er sterker uit. Maar dat geldt niet voor iedereen. Stap daar niet zomaar overheen. Je wordt wel gevoeliger voor het leed van anderen. We moeten samen de klappen opvangen. Jezus ging zelf die weg. Hij ving voor ons de klappen op.
De wereld van de kerkvader Laurentius staat ver van ons af. Toch kunnen we veel leren van hem.
-je moet trainen voor het Koninkrijk van God
-de wedstrijd is te lopen; het is te doen, kijk maar naar de wolk van getuigen
-hou de blik op Jezus
Niets zal ons scheiden van de liefde van Christus. Heeft u daar deel aan? Volgende week wordt er weer voor de eeuwigheid getraind. Hier in dit gebouw. U wordt verwacht!