Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-02-03 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		doop van Arnoud Reinier Kok

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
mar 9:24	mar 9:14-25	2002-02-03.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb) 2002-02-03.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb)	Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Heel vaak hoor je zeggen, ik geloof wel, maar ik vind het ook wel moeilijk. Daar kun je nog alle kanten mee uit. Is dat geloof terug te vinden in het woord van God? De duivelen geloven immers ook. En niet zo'n beetje, ze sidderen zelfs. Ze hebben het er ook moeilijk mee, kennelijk. Dus zijn we niet veel verder. Het geloof in de bijbel heeft allerlei nuanceringen en facetten. Tezamen geeft een beeld van wat geloven is.
Hier vinden we zo'n facet. Ik geloof, maar kom mijn ongelovigheid te hulp. Maak je jezelf niet ongeloofwaardig daarom? De discipelen geloven in elk geval niet. Daar blijkt anders niet veel van.
Er is een vader met een heel zieke jongen gekomen naar de discipelen. Heel ziek is hij, je zou zeggen epilepsie, maar hier is duidelijk sprake van een boze geest. Epilepsie zelf heeft daarmee niet altijd te maken met een boze geest. Dat staat er niet.
Hier gaat het om een boze geest. De vader denkt, ik moet bij Jezus wezen. Z'n leerlingen kunnen dat natuurlijk ook... Een juiste gedachte op zich. Een goede leerling kan dezelfde dingen als de rabbi. Ze hebben het geprobeerd, maar niet gekund. Jezus zegt niet, ja, maar dat kunnen jullie ook niet, nee ze krijgen een standje dat het niet gelukt is. En hoe: o ongelovig geslacht. Niet: och zwakgelovigen. Hij legt de vinger op de zere wonde.
Een goede rabbi maakt school, dus als zijn leerlingen niet kunnen genezen, stelt Jezus ook niets voor. Dat moet zo'n beetje de inhoud geweest zijn van de twist in v. 14. Wat erg als ons ongeloof anderen van Christus afbrengt... Wie geen leesbare brief is van Christus, werpt voor anderen een schaduw op over het evangelie. 'Het is kennelijk ook niets met zijn God'.
De Here komt van de berg van de verheerlijking. Van het licht naar een jonge met schuim op de mond.
Wie is sterker? Het geloof dat God sterker acht in de praktijk van het alledaagse leven. En het zoonsschap, is Hij werkelijk de Christus. De schriftgeleerden hadden een leerstellig geloof, het leefde niet. Nu gaat het om een levend geloof in de levende God, dat in de praktijk toetsbaar is.
Is het geloof van de vader weinig? Niet tov de schrifgeleerden en de discipelen. Het was geloof in een uitzichtloze situatie. Niemand kon meer iets doen. Het gaat nu om een machtige geest, en de almacht van God.
De vader komt bij Jezus. Iedereen ziet Hem aankomen, de geest ook: als hij Hem zag, scheurde hem de geest. De vader had ook kunnen redeneren als de schriftgeleerden. Hij gelooft toch, op de een of andere manier in Jezus. Al klinkt het niet erg overtuigd: 'Zo Gij iets kunt'. Toch heeft hij kennelijk de liefde, de innerlijke ontferming gevoeld. Zo gij kunt geloven - alle dingen zijn mogelijk die gelooft. Kun u dat? Is de wedervraag van Jezus.
Ik geloof Here, riep hij met tranen. Het woord van Jezus wakkert zijn geloof aan. U heeft het voor het zeggen, en niet die boze geest. En direct wordt dit geloof bestookt door de voorhande werkelijkheid. Maar zijn ongeloof begint te smelten. Met zijn ongelovigheid gaat hij niet van Christus af, maar het drijft naar Christus toe.
Hij krijgt zijn kind terug als uit de dood. Hij heeft het voor het zeggen.
De dopeling Arnoud lag ook als dood op de intensive care. We stonden erbij en geloofen dat God machtig was. En ook: kom onze ongelovigheid te hulp.
Het ware geloof wordt gevoed door God. Het geloof is een groter wonder dan de genezing van het kind.
Denk er aan als het met uw kind niet goed gaat - U staat er toch boven, Heere?
Waar geloof is is ook sprake van dit soort ongelovigheid. Omrankt ermee. Als ik op U zie: Ja. Maar als ik op mezelf zie: nee.
Ik geloof Heere, ik kan het niet laten, maar kom mijn ongelovigheid te hulp. En hij krijgt het kind als door de dood heen terug.

Edit