Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-02-03 17:00:00 ds. D.M. van de Linden (Rotterdam-Hillegersberg)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
jes 8:16,17 jes 8:11-9:1 2002-02-03.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2002-02-03.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 3.9Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
In het blad Opbouw stond een artikel van ds H. de Jong dat nogal wat stof deed opwaaien. De kerk is te veel met buiten bezig. Men moet de eigen leden meer aandacht geven, pastoraal. Er zit veel aandacht in hoe krijgen we het woord in de wereld, die haaks staat daarop. Voor de wereld staat vast: de bijbel kan hen niet helpen. Daarom moeten we meer naar binnen keren, en de opgroeiende generatie toerusten. Kleinere kerken zoal de gereformeerde gemeente zijn identiteitsbestendige kerken en durven de realiteit te negeren, omdat het woord zijn eigen realiteit mee neemt.
Moeten we echter juist vandaag de dag nog veel meer met het woord in de wereld staan? We moeten toch getuigen zijn?
Na de oorlog was er veel aandacht voor de kerstening van het nederlandse volk. Colleges psychologie en sociologie werden gegeven tijdens de studie theologie. De gedachte was, weet hoe een samenleving en hoe de menselijke ziel in elkaar zit, er moet toch een brug worden geslagen.
Ik wil een lans breken voor de visie van ds De Jong. Ook nav een HarryPotter-dienst in Groningen onlangs.
In het Jesaja gedeelte is sprake van toebinden en verzegelen; het tegenovergestelde dus. Dit verzint Jesaja niet zelf. Het is geen verlangen naar een veilig wij-gevoel. Het is een noodsituatie. Normaal moeten we uitdragen. Onder welke omstandigheden krijgt Jesaja deze opdracht?
De politieke situatie is erg gespannen. Aan de ene kant de grootmacht Assyrië, aan de andere kant Samaria en Damascus. Zij willen een alliantie vormen tegen Assyrië, ook met koning Achaz. Die weigert dit, waarop de koningen van Samaria en Damascus naar hem op trekken. Achaz is bang. Hij loopt bij de bronnen van de stad. Hi overweegt zelfs Assyrië in de arm te nemen. Daar komt Jesaja aan met zijn zoon, met de naam 'een rest keert terug'. Een dreigende, maar ook troostende naam. Wees niet bang, zegt Jesaja. Maar Achaz twijfelt.
Jesaja vreest de Heere, maar hij is alleen. Maar men verdenkt hem zelfs van een samenzwering en hoogverraad.
Wat nu te doen wanneer ik een taal spreek die niemand begrijpt? Bindt het toe en verzegel het onder de leerlingen; de rest. In hun hart word het gegrift. Zodat het authentieke woord van God bewaard blijft. Het vertalen van het evangelie kan leiden tot het verraden ervan, zeker wanneer de culturele horizon breder wordt.
We moeten het niet aangrijpen om ons veilig op te sluiten. In noodsituaties heeft dit een waarschuwingsbord-functie.
Als het woord liefde ogenblikkelijk met sex wordt geassocieerd, wanneer zonde, na het lachen er om, `een paar fouten maken` betekent. Wanneer niemand er over inzit dat ie zich ooit hoeft te verantwoorden. Wordt het dan niet tijd om het getuigenis toe te binden?
Jesaja zit ingeklemd tussen een verveemdende cultuur en een zich verbergende God. Wij kennen dat toch ook? Als ik bid is het alsof de hemel dicht is. Moeten we maar door gaan, of de wet verzegelen onder de leerlingen?
Wachten, dat vinden velen niet geweldig. In deze tijd van het overtoom-gevoel. Wij willen wat doen.
Op Hem zal ik hopen, zegt de profeet.

We kunnen zo gefocust zijn op `buiten` of het getal.

Na atheïsme komt een periode van bijgeloof, spiritisme. In de tweede wereld oorlog zaten de kerken vol, maar het is de vraag of een nieuwe crises dat zal uitwerken.
Sommigen zeggen dat New Age toch goed met de bijbel kan - het komt doordat men de Schrift niet kent.

Geroepen worden om leerling te zijn. Hopen op God, die zijn aangezicht verbergt. Het volk dat in duisternis wandelt zal een groot licht zien.
Het is van groot belang om in de toekomst als het er op aan komt werkelijk iets te zeggen te heben.

Edit