Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-11-11 10:00:00 ds. L. van Rees (Bruchem Kerkwijk-Delwijnen)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Joz 5:14 Exo 3:1-15 Joz 5:13-6:5 2007-11-11.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.0Mb)
2007-11-11C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.0Mb)
2007-11-11T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.9Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De kinderen spelen vast wel eens trefbal. De klas wordt eerst in twee groepen gedeeld. De partijen moeten elkaar afgooien. Twee kinderen kiezen eerst de groepen. Wie kies jij? Die en die wil ik in mijn groep, want die zijn er goed in. Je denkt: wij hebben lekker de beste groep. We staan voor en we zullen vast snel winnen. Dan opeens komt er iemand bijlopen, een nieuw iemand. Hij wil graag meedoen. Hij mag bij de andere groep, want die hadden er een minder. Hij blijkt erg goed te zijn. En zo verliezen jullie toch nog. Daar had niemand op gerekend...

Is zoiets niet typisch menselijk? Wij proberen onze kansen te berekenen. Als we dit of dat doen, moet het toch goed gaan. In het leven van alle dag wel begrijpelijk. Maar gaan we zo als kerk en als gemeente niet ook te werk? Zal het wel goed gaan met ons en met onze kerk. We berekenen de kansen en zien welke gevaren de kerk bedreigen. Materialisme, individualisme, het oprukken van de Islam. En voor ons eigen geloofsleven. Zoveel strikken, hoe groot is de kans dat we volharden in het geloof, zal ik wel zalig worden?

Maar rekenen we wel met het feit dat er Iemand boven al die kansberekeningen staat? Het is Iemand van buiten die voor de overwinning zorgt. De overwinning ligt in Zijn handen.

Het Joodse volk is zojuist de drempel van Kanaän overgestapt. God draagt Zijn volk eerst op om zich nu te laten besnijden. Dat was hèt teken dat zij het volk van de Heere mochten zijn. In de reis door de woestijn was het daarvan niet gekomen. Geen jongetje in de woestijn geboren was besneden. Nu wil God dat dat teken aan hen voltrokken zal worden, ze zijn Zijn volk. Nu God hun het land zal gaan geven. En ze houden ook het Pesach feest. Het brengt ze terug bij de verlossing uit Egypte, dat hadden ze aan niemand anders dan aan de Heere, hun God te danken. Is daarom ook een belijdenis om dit feit op dit moment te vieren. Hij heeft hen niet alleen uit Egypte verlost en door de woestijn geleid, Hij zal hun ook het beloofde land geven.

Toch kan ik mij voorstellen, dat de angst ook wel zal zijn toegeslagen. Zijn wij eigenlijk wel opgewassen tegen die geweldige steden en volken die in Kanaän wonen? Het geloof houdt vast aan God, maar zijn wij niet vaak mensen die kijken naar wat voor ogen is? Er zijn wel kansen - hoe groot zijn die? Het is ook niet zo gek. Je zult Jericho straks tegen het lijf lopen.

Jozua is bij Jericho aangeland, misschien maakt hij een belegeringsplan. De oplossing komt plots van een andere kant. Er staat een Man voor hem, hij zag Hem niet aankomen. Hij zag toe en zie - zo staat het er ook als Abraham wordt tegengehouden om zijn zoon te doden. Hij zag en zie - een ram. Een onverwachte oplossing.

Totaal onverwacht. Op eens een Man, die voor Jozua staat. En hij heeft een getrokken zwaard. Hij staat klaar om een gevecht te beginnen. Toch reageert Jozua tamelijk onverschrokken. Tot welk kamp hoort die Man, dat wil hij weten. Oppassen geblazen als je op vijandelijk gebied bent. Jozua houdt er geen rekening mee dat het Kanaäniet noch Israëliet zou kunnen zijn. Het antwoord moet dat duidelijk maken: Hoor je bij de Jericho of bij ons? Nee - het lijkt een ontwijkend antwoord. Ik ben niet in te delen in jouw categorieën. Ik sta erboven. Ik laat mij niet voor iemands karretje spannen. Ik ben de Vorst van het leger des Heeren. Jozua begrijpt het onmiddellijk. Hij komt bij God vandaan. Daarom valt hij op de grond.

Wie is de Man nu precies? Een bode, een engel, God zelf? Dat laatste is inderdaad het geval. God zelf staat hier voor Jozua. Want Jozua moet zijn schoen uittrekken. Geen enkele plaats op aarde is heilig, dan alleen wanneer God zelf aanwezig is.

Ook Mozes moest zijn schoenen uittrekken, daar is het geheel duidelijk Wie daar verschijnt. De God van het verbond.

Het is een klassieke gedachte worden, dat het niet God de Vader is die hier staat, maar God de Zoon. Een van de belangrijkste redenen is: de menswording van Christus in Bethlehem staat in een traditie van verschijningen in het Oude Testament in een menselijke gestalte. Calvijn: deze verschijning aan Jozua is een voorspel op het geheimenis dat Hij zich later als God in het Vlees manifesteert.
Jozua voelt dat aan: hij is in de omgeving van Gods Majesteit. Wie kan dan zo maar bestaan? Alleen de Heere is rein en zondeloos, alleen bij Hem is geen greintje kwaad te ontdekken.

Maar nu belijden wij dat de Heilige God in het midden van de Gemeente woont. Op de lofzangen van Israël. Hij is present vanmorgen. Dat mogen we diep beseffen. God in ons midden, dan past mij niets beters dan mij ter aarde te laten vallen en mijn gezicht ter aarde te stellen.
Hoe kan het dat de Heilige God zich in wil laten met zondige mensen. God kan dat alleen als er verzoening geschiedt. Daarom is die aanwezigheid altijd een aanwezigheid in en door Christus.
Zo openbaart de Heilige God zich slechts aan Jozua door Christus.

Zijn naam is hier niet zonder betekenis. De vorst van het leger des Heeren. Wat is dat leger? Alles dat God kan gebruiken om Zijn doel te bereiken, zegen sommige exegeten, dan heeft Christus dus heel veel macht in helen en op aarde. Mij is gegeven, alle macht in hemel en op aarde.
Toch denk ik ergens anders aan: In Exodus 12:41 staat dat de Israëlieten konden vertrekken, en daar staat juist die aanduiding, leger der Heeren.

De inwoners van Jericho kijken je spottend aan: moet dat een leger voorstellen? Dat leger heeft een oppermachtige aanvoerder. Hij staat boven de partijen, maar Hij schiet het leger des Heeren te hulp. Dan is der overwinning gegarandeerd.

Ik ben NU gekomen. Op dit cruciale moment. Nu de strijd met Jericho zal beginnen. Ook, eigenlijk: Ik wil niet op een afstand toezien. Ik ben gekomen om de overwinning te bewerkstelligen.

Zullen wij de overwinning behalen? Wat zijn onze kansen? Zal de gemeente van Jezus Christus niet worden uitgeschakeld? De vijand is met zo'n overmacht. Wij hebben kleine kracht.

Nee, wij gaan niet roemloos ten onder. Want onze Vorst is overwinnaar. Deze is dezelfde Christus die op Paasmorgen is opgestaan uit het graf. Ik heb de stad reeds in uw hand gegeven.

Maar de satan heeft nog zo'n macht in mijn leven. De zonde trekt nog zo sterk aan mij. Ik verlies iedere keer weer... Wel beste broeder of zuster, ga eens naast Jozua staan en spreek zijn woorden mee: wat spreekt mijn Heere tot Zijn knecht? Hij klampt zich aan deze Vorst vast om hem nooit meer los te laten. Doet u dat dan ook.

Hij is Overwinnaar en gaat zegevierend door de wereld. Hij zal hen allen meenemen in Zijn zegewagen. En zal Hem brengen om hen te laten wonen in het eeuwige hemelse Kanaän.

Edit