Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-11-25 17:00:00 ds. M. Klaassen (Sliedrecht)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1Tim 1:18-20 1Tim 1 2007-11-25.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.7Mb)
2007-11-25C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.2Mb)
2007-11-25T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een baken in de zee.

1Tim 1:18-20

1. een bevel om te strijden (v 18), 2. de wapens voor de strijd (v 19) 3. wie ze niet gebruikt lijdt schipbreuk

Er gaat geen dag voorbij zonder oorlog in deze wereld of in het leven van een christen. Wat kun je dan zonder wapens beginnen? Daar zorgt God voor. Maar wie wil er nog vechten vandaag? Het leven boeit, waarom zou je eigenlijk strijden? De Strijdende Kerk heet het, hier op aarde.
Vandaag luisteren waarom strijden moet. Zo niet dan lijdt je schipbreuk.

Strijd de goede strijd, zo luidt de goede oproep van Paulus aan Timotheüs. Paulus houdt zich veel bezig met dwaalleraars in dit hoofdstuk. Er is veel onrust en verwarring in Efeze. Sommige ouderlingen leren een andere leer. Sommige hebben ze zich van het geloof afgewend. Ze noemen zich leraars der wet. Maar ze weten niet waar ze het over hebben. De gemeente gaat er kapot aan. Dit bevel - van een generaal aan een soldaat. Treed tegen die mensen op. Ik beveel - ik vertrouw het je toe, zo kun je ook vertalen. Je moet zuinig zijn op die opdracht. Ik vertrouw je toe op grond van de profetieën die over je uitgesproken zijn. Er zijn mensen geweest die over de gave der profetie hebben beschikt, die hebben gezien dat Timotheüs de gave had om herder en leraar te zijn. De vroege kerk stond open voor de leiding van de Heilige Geest.

Timotheüs lijkt een schuchter iemand te zijn geweest - wat een bemoediging om te weten dat hij echt geroepen is. Daarom moet je de goede strijd strijden. Het werk van een dominee of zendeling kan heel zwaar en ontmoedigend zijn. Kijk naar je roeping en strijd!
Denkt u dat het makkelijk is om om te gaan met mensen die je niet moeten, die alleen hun eigen mening verkondigen. Je kunt er aan onderdoor gaan.

Een strijd om het geloof te bewaren, de zuivere verkondiging van het evangelie. Bewaar het pand dat je toevertrouwd is.
Er zijn zoveel opvattingen en meningen. Je hoort allerlei stemmen. We leven vandaag in een postmoderne, plurale maatschappij. Ieder mag zijn mening hebben en alles is waar. 'Maar niet alles kan tegelijk waar zijn;' - dat word je niet in dank aangenomen. Ook in de kerk. Er zijn natuurlijk bijzaken, mild over toelaatbare verschillen. Maar er zijn ook onopgeefbare zaken, de Drieëenheid, Jezus de Zoon van God, de noodzaak voor de de verzoening, de waarheid van Gods woord, enz. Dat moeten we vasthouden. We moeten er zuinig op zijn.

Een kerk of gemeente is kwetsbaar. Je bent altijd maar één of twee generaties van afval verwijderd. Geloof moet altijd vernieuwd worden. Een nieuwe kerkenraad die afwijkt van Gods woord kan een gemeente kapot maken. Er moet strijd geleverd worden om het geloof zuiver houden en daar moet u allemaal aan mee doen.... Strijden kan alleen als het voor jezelf kostbaar en waardevol is. Anders: waar zou je je druk over maken. Ben jij overtuigd van de waarheid? Wie heeft het voor het zeggen in je leven. God of de stemmen van deze wereld. Ik schrik soms van de boeken, tijdschriften, films die rondslingeren. Een kolossaal scherm. Wordt hier de goede strijd gestreden?

Denken en leven zoals God wil dat komt je niet aanwaaien, daar moet je voor strijden anders ben je weerloos, je wordt zo overlopen, alles heeft vat op je. Als je niet strijdt, heb je al verloren. God roept ons op tot strijd.

2
Hoe voer je die strijd? Paulus noemt twee dingen: door het geloof te houden en een goed geweten. Zomaar strijden kan dus niet. Wapenrusting komen we vaker tegen bij Paulus.
Geloof kan zijn het persoonlijke houvast, maar ook: de geloofsleer. Beide zijn nodig. Echt strijden is op de Heere Jezus zien. Je weet dat je zo zwak bent en Hem nodig hebt.
Onmiddellijk gevolgd door een goed geweten. Het hoort erbij. Het roer op het schip van het geloof. U heeft allemaal een geweten. Als je iets stouts doet, kinderen, gaat er een stemmetje spreken.

Het geeft goedkeuring en klaagt aan als we iets verkeerds of slechts doen. Een 'spion van God', die altijd meekijkt. Zonder dat kun je de Heere niet vruchtbaar dienen, Een belast geweten is een kwelling. Mijn geweten moet steeds weer gereinigd worden. Zodat alles wat tussen mij en Hem in staat weggenomen wordt.

Misschien luister je wel niet naar dat stemmetje; je duwt het weg, na een tijdje legt het geweten zich er bij neer, je kunt je geweten sussen. Zwart werken, rommelen met je administratie. Boeken, films muziek tot je nemen met een ruime marge, je rekt je geweten op, het zet uit. Je vraagt niet meer: is het goed. Is het naar het Woord; je weet het antwoord al. Billy Graham heeft eens gezegd: veel mensen gebruiken hun geweten als een kruiwagen, we duwen hem de richting in die we zelf willen. Doe dat niet gemeente! Als je het al te lang doet, hoor je niets meer. Zolang je geweten spreekt, laat God zien, dat Hij er is. Een middel waar de Heilige Geest vaak gebruikt van maakt, knagende onrust, daardoor zie je je zonde. Zo hebben miljoenen de weg naar de Heere Jezus gevonden.
Ga er lang mee door en je gaat schipperen en je mist de boot.

Strijd om in te gaan door de enge poort. Vanuit menselijk perspectief is het moeilijk. Daar moet je voor strijden, vanuit God ligt het gelukkig vast.
Oefen je om een zuiver geweten te hebben, marchandeer niet met je geweten, voor je het weet lijd je schipbreuk. Maar het kan ook geleidelijk gaan. De Heere Jezus zegt over de laatste dagen: wacht uzelven, dat uw harten niet te eniger tijd bezwaard worden met brasserij en dronkenschap, en zorgvuldigheden dezes levens, en dat u die dag niet onvoorziens over kome.
Wacht u zelf dat uw hart niet bezwaard wordt, afgestompt door de zorgvuldigheden van het leven. Werk carrière, huwelijk gezin, neemt je zo in beslag, je bent zo moe in het weekend, kerkgang wordt minder... Zonder God gaat het toch ook best....? De Bijbel gaat minder en minder open, je bidt minder, je hart wordt steeds meer afgestompt. Je ziet het niet, maar het schip van je leven maakt slagzij. In mijn kaartenbak staat tientallen mensen die ooit ja hebben gezegd voorin de kerk en je ziet ze nooit meer.
Op oude afbeeldingen wordt de kerk vaak afgebeeld als schip. Door je doop zit je op dat schip. Wat een zegen om op dat schip te zitten. Maar als je niet wilt strijden, val je buiten de boot.
U bent gedoopt en toen is gebeden dat je in een nieuw godzalig leven zult wandelen.

Die twee mensen die Paulus noemt hebben schipbreuk geleden. Ze hadden hun geweten het zwijgen op gelegd. Daar begin het mee, toen kwam er dwaalleer en vervolgens leden ze schipbreuk. Waarom morrelen mensen daar toch mee? Je wilt het zo graag.

Je zou in verwarring kunnen raken: zijn ze hun geloof dan kwijt geraakt? Kan dat dan? Maar ze zijn HUN geloof niet kwijt geraakt. Dat kan ook niet. Er is geen afval van het geloof; dat wat God begint maakt Hij af.
Er staat niet hun geloof, maar het geloof, alleen de Statenvertaling is juist. Ze hebben waarschijnlijk nooit echt geloof gehad. Je kunt afglijden en een tijd in de zonde leven, maar als het echt is, kom je terug.

Overgegeven aan de satan, dat klinkt heel schokkend. Waarschijnlijk zijn ze geëxcommuniceerd. Terug in de wereld gezet. Het domein van de duivel. Dat moet een ingrijpende beslissing zijn geweest. Was dat voorgoed? Dat weten we niet. Er is altijd terugkeer als mensen tot berouw komen. De bedoeling is, opdat zij zouden leren niet meer te lasteren. Hij hoopt dat ze tot inkeer zouden komen.
Je kunt een schipbreuk overleven. Een geweldige bemoediging. Er is een weg terug. Tucht heeft altijd genezing op het oog.

Het ligt eraan wie er aan het roer staat. Heere neemt U mijn roer in handen. Schipper niet met je geweten.
Kom aan boord van het oude schip van de kerk. overal drenkelingen opgepikt, De grote bootsman roept nog steeds! Kom aan boord! en Hij meent het. Hij brengt het schip veilig bij Vader.

Daar klinkt een oud gezang: en het waren de sterfwoorden van de oude ds. I Kieviet:

“Wij hebben 's Vaders Zoon aan boord
en veilig strand voor 't oog.”

Dan kom je thuis.

Edit