Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-12-09 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Nabetrachting Heiling Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
1 Pet 1:17	1Pet 1	2007-12-09.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb) 2007-12-09C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.1Mb) 2007-12-09T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.2Mb)	Avondmaalsformulier

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Verlost door het bloed

Vanmorgen: waarvan en waarmee we verlost werden - nu nog één gedachte: waartoe worden wij verlost. - Om te wandelen in vreze. Wordt heilig in al uw wandel. Als gehoorzame kinderen.

Een voorbeeld - een stamhoofd veroordeelde een slaaf tot de dood. Een Engelsman deed moeite om de slaaf vrij te kopen. Ik heb niks van je nodig, zei het stamhoofd, mijn onderdanen kunnen dat allemaal geven. Ik wil bloed zien. De Engelsman hield de pijl tegen, hij kwam in zijn arm - hier hebt u bloed. Ik geef het voor de slaaf, nu eis ik zijn leven voor mij op. Daar was het stamhoofd van onder de indruk, ja - u hebt hem betaald met uw bloed. De slaaf stamelde: u hebt mij gekocht met uw bloed, nu wil ik voor altijd uw eigendom zijn. Een dure prijs, vanmorgen. Nu: een dure plicht.
Als je weet verlost te zijn, dan wil je in dankbaarheid voor je Verlosser leven. 'Dat wetende...' het doet ons wandelen voor Zijn aangezicht. Geen bevrijding zonder toewijding. De imperatief - de opdracht - van de levensheiliging, rust in de indicatief - het aangeven - van de heilsverkondiging. Je gaat je leven toewijden omdat het Hem toebehoort.
Er staat in vers 18 - de ijdele wandel, dat is het tegenovergestelde van een wandel in vreze. Je ziet dat in de grondtekst ook goed. Aan Vaders arm. Afgezonderd van een boze wereld. Dicht bij Hem.

Het gaat hier om kinderen van God. Dat is niet iedereen - zovelen bepalen hun eigen route. Anderen zeggen: dat ben je als je naar de kerk gaat. Toch zijn er ouderen en jongeren hier die de deur van hun hart nog steeds op slot hebben. Anderen zeggen: dat zijn alle gedoopte mensen - er zijn er echter zóveel die nergens meer van willen weten. Al ben je twee keer gedoopt of tien keer het bewijst niet dat je kind van God bent. Maar alleen die worden hier opgeroepen om heilig te leven.
Je wordt het door wedergeboorte. Zo worden ze hier ook aangesproken. Uit het zaad van het woord - door het Woord en door de Heilige Geest. Je krijgt een nieuw hart, een nieuwe nieuwe natuur. Hoe oud moet je zijn? Als je bewust kan zondigen, kun je ook bewust een kind van God worden. Pin me niet vast - maar als je vijf bent, kun je bewust verkeerde dingen doen, en je kunt ook bewust vragen of de Heere het vergeven wil. Als je dat doet, ben je een baby in Christus - een kleintje in de genade. Je moet dan geestelijk groeien, H 2:2, wees als pasgeborenen. Er komt een honger naar dat woord. Je komt er niet van af. Dat is je eten en drinken geworden - in die begintijd. Lees je Bijbel bid elke dag. Ook in het Avondmaal geeft de Heere voeding.
Ook heeft een kind van God opvoeding nodig. Leren eten, met een lepel, met twee woorden spreken ...
V 14: als gehoorzame kinderen. Je hebt geestelijke en vleselijke kinderen van God, gehoorzaam en ongehoorzaam. Echte dankbaarheid is gehoorzaamheid. Wandelt als gehoorzame kinderen.

En ze worden ook pelgrims - vreemdelingen. 'Aan de vreemdelingen in de verstrooiing'. Uitverkoren naar de voorkennis van de Vader. Reisvaardig moesten ze zijn. Het lange kleed opgeschort, om te kunnen lopen. Het is hier ons vaderland niet meer. Ik ben geestelijk geëmigreerd. Ik reis het Vaderhuis tegemoet, elke week weer een stapje dichterbij.
Een zwerver - waar ga je vandaag naartoe? 'Ik ga altijd met de wind in mijn rug'. Je bereikt niets. Geestelijke zwervers leven voor het vaderland weg. Waar reist u naar toe? Een pelgrim heeft een doel en gaat een richting op.

Vreemdeling, onaangepast; tijdelijk te gast in een vreemd land. Andere gewoonten, andere gebruiken. Je voelt je hier niet thuis. Je vaderland is ergens anders. Vroeger werd ik geaccepteerd, ik deed overal in mee. Maar de lezers van de brief zijn er buiten komen te staan. Rein en heilig voor mijn Redder. De wereld is mijn `home` niet meer. Een brug, maar ik bouw mijn huis er niet meer op. Inwoning, d.w.z. een tijdelijk oponthoud in den vreemde. Als je vroeger trouwde en het huis was niet af, of er was nog geen geld – dan ging je in inwoning - tijdelijk.
Maar als het Vaderhuis gereed is, komt Jezus ons halen om ons thuis te halen.

Wandel in vreze (v 17). Pas op dat je je niet gaat aanpassen. Aan de normen en waarden van de massa, van de tijdgeest. Wat iedereen normaal vindt. Kijk uit dat je je niet laat beïnvloeden, want het is hier vijandelijk bezet gebied.
In de vroege kerk waren ze duidelijk. Ze stelden eisen aan mensen die zich lieten dopen. Het oude afzweren en zich toewijden aan het nieuwe. De ethiek was zo hoog in de vroege kerk. Verslaving was er niet bij, want dan was je gewoon geen christen. De Heilige Geest bewerkte het in hen. Of je bent het of niet, maar een halve christen was er niet. Ze hadden contacten om hun christen zijn uit te dragen, maar er was ook een halt - hier zijn we het niet mee eens, we kunnen niet buigen voor andere goden. Er is zo'n groot gevaar in 'aanpassen'. Zeker als er geen vervolging is...

Die christenen hadden elkaar lief. Ze delen hun tafel, maar niet hun bed. Ze zijn in het vlees, maar leven niet naar het vlees, zegt een oude brief. Ze worden beledigd en betalen terug in complimenten. Hetzelfde maar toch anders. Ze krijgen kinderen, maar leggen ze niet te vondeling. We denken aan de homofiele medemens, maar we veroordelen hun homoseksualiteit. We houden van een moslim, maar verafschuwen hun leer... Wij hebben verkering, maar geen seks voor het huwelijk. Dat is een “strong christian.” Wij geloven de rechtvaardiging van de zondaar, maar rechtvaardigen de zonde niet. Duidelijk zijn, hoed je voor de hand! Heel dicht bij U zijn. Heel dicht bij God. Geen Lot, dicht bij Sodom maar een Abraham-christen. Niet zo dicht mogelijk bij de rand, zonder dat ik er overheen val. Abraham had respect bij de inwoners van het land, Lot niet. Die duidelijke christenen, die nee durven zeggen. Bang om aan te passen.
Op het smalle pad zit ook prikkeldraad, je krijgt een kleed van God – houd het heel... Je krijgt er zo scheuren in. Vlekken komen er op. Wandel in vreze. Wees bang voor de zonde, niet bang voor God.
Eerbied en diep ontzag.

Mijn vader was aardig, maar ook precies. Als ik fout deed, wilde ik de straf niet, maar ook niet dat mijn vader en moeder boos en verdrietig werden. Ik moet die regels houden, dat wil ik ook. Ik vind het zo erg, mijn Vader verdriet te doen. Sla mij met medelijden, gelijk een vader doet. Ik heb het wel nodig. Ik dien een precies God.

Als zondaar vrijgekocht en gemaakt tot Zijn kind en een gehoorzaam kind te worden en te leven hier op aarde als vreemdeling. Ik heb een doel en een richting. Ik weet dat het vaderland me wacht.

Indien gij tot een Vader aanroept - dat moet je doen. Een ieder die de Heere aanroept, zal behouden worden; een S.O.S. sturen – Heere, red mijn ziel! Heere verlos! Hij maakt je tot Zijn kind.


Komt laat ons voortgaan kind'ren
want d' avond is nabij.
Het stilstaan kan licht hind'ren
in deze woestenij.
Komt, sterkt opnieuw de moed!
De wandelstaf geheven
om hemelwaarts te streven
Zo wordt het einde goed!




Niet lang zal het lijden duren
draagt nog een poos uw kruis
wellicht slechts weinig uren
dan zijn wij eeuwig thuis
verlost van zond' en pijn
als wij met alle vromen
in 't vaderhuis eens komen
wat zal dat zalig zijn!

Edit