Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-12-25 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		 1e Kerstdag

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mat 2:2 Mat 2:1-12 2007-12-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.5Mb)
2007-12-25C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.2Mb)
2007-12-25T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.9Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De geboren Koning der Joden
1.een geziene ster
2.een geopende schrift
3.een gevonden Kind
4.een gebogen knie

Er was eens 's morgens vroeg een christen die in de trein naast een onbekend persoon zat. Die onbekende persoon zat naar zijn horoscoop te kijken. Hij vroeg of hij ook de horoscoop van die christen moest voorlezen. Dat is niet nodig, antwoordde de christen. Mijn leven is onder invloed van de machtigste ster van het hele heelal. De blinkende morgenster. Dat is de Heere Jezus zelf. Dat Hij mag schitteren vandaag in uw huis en hart. Vandaag het verhaal van de wijzen uit het oosten. Heel eenvoudig. Het wordt bij de wijzen eerste zoekenstijd, dan vindenstijd en tenslotte aanbiddenstijd. Vragers worden vereerders, en dat is nu precies de bedoeling. Steraanbidders worden Christusaanbidders, want ze knielden voor het Kindeke. Toen nu Jezus geboren was te Bethlehem, staat er. Hij is al enige tijd geboren in deze geschiedenis. Want er wordt gesproken over een huis, niet meer over een stal of grot. Daarnaast duurde de reis van de wijzen minstens 4 maanden. Bovendien wordt er gesproken over een kind, niet meer over een zuigeling. Lukas spreekt over een zuigeling, een pasgeborene, Mattheus over een kind. Een verlaat kraambezoek, zou je kunnen zeggen. En ziet, staat er. Dan moet je altijd goed opletten. Er wordt gesproken over wijzen, wetenschappers, sterrenkundigen. Het gesternte, dachten ze, heeft invloed op wat er gebeurt op aarde en in je leven. Hoeveel zijn er geweest? Dat staat er niet, al wordt er vaak gesproken over drie. Misschien drie koningen, maar het staat er niet. Ze hebben zelfs namen gekregen in de traditie. Sommigen hebben gezegd dat het nakomelingen waren van Sem, Cham en Jafeth. Een uit Europa, een uit Azië en een uit Afrika. Een jonge man, een van middelbare leeftijd en een oudere man. Het zou allemaal kunnen, het staat er niet, maar het is wel een mooie symboliek. Psalm 72 zegt: men zal hem het goud van Scheba geven; er wordt gesproken over Tarsis (Europa), die met rijke kielen geschenken brengen aan zijn hof. In elk geval zijn hun namen niet bekend, maar ze zijn opgeschreven in het boek des levens. Want ze aanbidden het Kind, de Heere Jezus. En wie dat doet, diens naam is in de hemel bekend. Als God grote daden doet, getuigt de natuur mee. God prikt zomaar een nieuwe ster aan de hemel. Bij de kruisiging ging de zon onder midden op de dag. De wijzen keken naar de sterren. God komt ze tegemoet in hun beroep! Hij sluit zich aan bij hun leefwereld, hij geeft ze in hun werk een wenk. Waar de wanden van onze ziel het dunst zijn, daar klopt de Almachtige aan. Misschien kenden ze de boeken uit het Oude Testament. Er waren tijdens de ballingschap veel Joden naar Babel gegaan. Er waren ook veel Joden gebleven en er was een Joodse gemeenschap gebleven. Mogelijke kenden ze het daarvan. In de boeken van het Oude Testament werd gesproken over Bileam uit Babel en die sprak over een ster die op zou gaan in Jakob! God gaf een stille wenk in de natuur om te gaan kijken naar de Koning. Er gebeurt een natuurwonder om ze bij het genadewonder te brengen. Herkent u dat in uw leven? Niet dat dat bij iedereen hetzelfde gebeurt, maar misschien weet je het nog. Wat is nu het begin geweest dat u bij de Heere Jezus heeft gebracht? Je moet naar de Heere Jezus toe, want Hij alleen kan je verlossen. De wijzen verstonden het teken en gingen op weg. Dat is al geloof geweest. Een reis in etappes werd het; het heeft best lang geduurd. Bij de herders ging het sneller, dat waren eenvoudige mannen. Soms staat je verstand je in de weg. Een lange reis met veel gevaren. Maar ze gaan door. Ze wachten niet, maar gaan. Dan komen ze in Jeruzalem. Ze gaan naar de stadspoort, maar Jeruzalem is niet versierd. Ze vragen naar een Koning der Joden. Maar vinden Hem niet. Ze vertellen dat ze een geboren Koning der Joden zoeken omdat ze Zijn ster hebben gezien. Heel Jeruzalem wordt ontroerd. Ze zochten Hem, maar vonden Hem niet gelijk. Ze dwaalden in hun zoeken. Maar als het je om de Heere Jezus te doen is, komt het heus in orde. Dat mag een bemoediging zijn voor zoekende zielen! Als het alleen om een beetje godsdienst ging, hadden ze het in Jeruzalem wel gevonden, daar was zat godsdienst. Maar het ging hen om de Heere Jezus. Het gerucht gaat Jeruzalem rond dat er mensen zijn gekomen worden voor een kroonprins. Herodes hoort het ook. Hij wordt daardoor ontroerd, in verwarring gebracht, hij wordt bang. Hij moet het fijne ervan weten. Er is blijkbaar geen Bijbel in het paleis, dus hij laat overpriesters en schriftgeleerden komen en vraagt hun waar de Messias geboren zou worden. Zij citeren een tekst uit Micha. Als de messias komt, wordt hij in Bethlehem geboren. De wetgeleerden wisten het allemaal zo goed, maar ze gaan niet mee op reis. Dat is nu zo erg. Dat is ijzingwekkend. Die wetgeleerden waren besneden en kenden de de Bijbel en gingen wekelijks naar de synagoge. Wij zijn gedoopt, kennen de Bijbel en gaan elke zondag naar de kerk. Hun leven was nabij de tempel , maar niet nabij God. Dat kan dus. Je kunt het evangelie uit je hoofd kennen, maar nog nooit hebben geknield voor de Heere Jezus. Veel informatie maar geen relatie. Een godsdienst als een anwb-bord. Een richtingaanwijzer, maar zelf aan de kant blijven staan. Dode roestige wegwijzers, geen levende getuigen. Die heidense wijzen hadden er 4 maande voor over. Die wetgeleerden hadden hooguit 2 uurtjes te reizen, maar gingen niet. Ze wisten het wel, maar ze wilden niet. Dat kan dus, een vol hoofd en een leeg hart. Corrie ten Boom zei: “Als God je de maat neemt, legt Hij Zijn centimeter niet bij je hoofd maar bij je hart. Sommige mensen missen de hemel op een afstand van 47 cm.” De afstand van je hoofd tot je hart. Misschien bent u leider van de zondagsschool. Dominee, evangelisatiemedewerker, voorganger. Misschien geef je de boodschap door, maar je wordt er zelf niet warm of koud van. Er was er niet één uitzinnig van vreugde. Als een rasechte dogmaticus, die net zo gemakkelijk over de hel praten als over de hemel. Heeft u uw centimeter ook meegenomen vanmorgen?
Herodes roept de wijzen naar zijn paleis en vraagt nauwkeurig wanneer dat Kind geboren is. Dan gebeurt er iets merkwaardigs. Hij zendt hen naar Bethlehem. De wijzen krijgen een preekje van de slechtste predikant die er was. God kan je blijkbaar toch gebruiken, al ben je een dode wegwijzer. Een wenk in Babel, het woord in Jeruzalem en het kind in Bethlehem. Ziet u de etappes? De ster was nodig om ze uit hun land te halen, de Schrift was nodig om ze bij het kind te brengen. Het begon met het boek van de schepping en door het woord van de Schrift kwamen ze bij het Kind. Het woord kan je brengen bij het kind. En dan staat er weer : en ziet. Dus er komt weer iets belangrijks. Ze geven zich gehoorzaam over aan het woord. Nu ze gehoorzaam zijn aan het woord, krijgen ze van de Heere weer een bevestiging: de ster. Ze zullen zich verbaasd hebben dat er niemand mee ging naar de geboren Koning. Teleurgesteld. Ze lieten zich niet van wijs brengen, al bleven de wegwijzers staan. Ze waren verblijd. De ster ging hen voor. Tot boven de plek waar het Kindeke was. Zoals de vuurkolom boven de ark.
Een gevonden kind. Nu wordt het vindenstijd. Let op de volgorde: wat vonden ze? Zij vonden het Kindeke, met Zijn moeder . Het Kind staat eerst genoemd. De wegen die God gaat, zijn zo verschillend. De herders hadden maar een paar uur, misschien een kwartier nodig, de wijzen wel vier maanden. De een heeft korter nodig dan de ander. Maar ze komen allemaal bij het Kind uit. Wat zoekt de Vader vandaag? Volle kerken? Fijn hoor, maar Hij zoekt aanbidders. Dat heeft te maken met je hart. Aanbidders die de Zoon aanbidden in geest en waarheid. Ook al is het mooi om te zingen. Er staat in de profeten dat God walgt van het getier van de liederen als je niet met je hart zingt. Doe dat getier van voor Mijn aangezicht weg. Buigen voor het Kind, in geloof. Aan de buitenkant kon je niet zien dat de Heere Jezus een Koningskind was. Toch zagen ze in dat dat zo was. In geloof.
Een gebogen knie. En nedervallende hebben zij Het aangebeden. Het, niet hen, niet moeder en Kind maar Hem, alleen dat Kind. Alle engelen aanbidden Hem. Alle gelovige aanbidders aanbidden Hem. Dat werk van de aanbidding van dit Kind gaat door tot op de dag van vandaag. Over de hele wereld. Ze zaten op hun knieën met hun gezicht op de aarde. Voorover op de aarde. Teken van volledige overgave. Ja, elk der vorsten zal zich buigen en vallen voor Hem neer. Toen hun harten waren opengegaan, ging ook hun portemonnee open. Ze gaven Hem geschenken, goud, wierook en mirre. Dat geven ze niet om behouden te worden, maar uit dankbaarheid. Goud, dat heeft iets te maken met iets koninklijks. Wierook met iets priesterlijks. Mirre heeft te maken met het lijden. De boombast werd geslagen en de mirre drupte eruit,. Die mirre was zeer bitter, maar in het vuur gaf het een lieflijke reuk. Zo zie je in de 3 geschenken al iets van het kruis. De koning die priester zou zijn. De komende koning die geslagen zou worden en die gebracht zou worden in het vuur van Gods toorn tot een lieflijke reuk voor de Heere. Kan ik ook God wierook en mirre brengen? Ja, het goud van het geloof, de wierook van het gebed en de mirre van het verslagen hart. Hier zijn het heidenen, een heidense mond die zegt: waar is de geboren koning der Joden? Aan het eind van het Evangelie slaat een heidense hand een bordje boven het kruis: Jezus van Nazareth, koning der Joden. Dan geen goud, maar een rietstok, geen mirre maar een spotmantel. Toch was er een aanbidder bij het kruis: die ene moordenaar.
Tenslotte: het ging vanmorgen over de Heere Jezus, over het Kind., Het begon met de wenk: de geziene ster, de geopende schrift, het gevonden kind. Heeft u nu ook u zelf gezien in deze geschiedenis? Ik heb Herodes gezien, de schriftgeleerden en de wijzen. Drie verschillende reacties op het Kind. De wetgeleerden negeerden Hem. En vol hoofd, een leeg koud hart. Herodus onteerde Hem. Huichelachtig. Wel met zijn mond, maar een dolk in zijn hand. En ook nog een dode wegwijzer. De wijzen vereerden Hem. Gaat u met de wijzen mee? Knielend? Wat is uw reactie? Wij denken vaak wie wordt er nu allemaal zalig?? Als je kijkt naar de heidenen, naar de halve heidenen, naar de orthodoxen, naar de PKN, gelukkig hebben we onze Maranathakerk nog. Maar God begint bij de heidenen. Die gaat Hij doen buigen voor het Kind. God begint aan de andere kant. Er staat dat de kinderen van het Koninkrijk worden uitgeworpen, omdat ze Hem negeerden. Ze wisten het al en legden het kaartje naast zich neer. Zullen de wijzen ons dan straks veroordelen? De legende zegt dat er nog een vierde wijze was. Die kwam echter nooit bij de koning aan. Hij had 3 edelstenen bij zich. Hij werd onderweg almaar opgehouden. Hij raakte zijn eerste edelsteen kwijt toen hij zorgde voor een zieke man. De tweede raakte hij kwijt toen hij een soldaat zag die een kind wilde vermoorden. Hij bood zijn edelsteen aan als hij het niet zou doen. Toen kwam hij een slavin tegen die hij vrijkocht met zijn derde edelsteen. Al met al zag hij nooit de geboren Koning. Maar hij had de liefde van de koning in zijn hart. Hij had gezocht, de koning niet gezien, en toch de Koning gevonden. En daar gaat het om.

Edit