Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-12-30 17:00:00 ds. O.J. v.d. Ploeg (em. te Capelle a/d IJssel)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Gen 49:10 Gen 49 2007-12-30.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 3.6Mb)
2007-12-30C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.3Mb)
2007-12-30T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Hoe komt het eigenlijk dat Juda zo'n belangrijke plaats inneemt in de heilsgeschiedenis? Hij is niet de oudste zoon van Jakob. En toch werd hij van Godswege bestemd om tot het voorgeslacht van David en dus van de Heere Jezus te behoren. Hij was ook niet de beste van de kinderen van Jakob, daar moeten we eerlijk over zijn. Het is ook niet voor niets dat wij vanavond die hele geschiedenis van de zonen van Jakob nog eens nadrukkelijk beluisteren. Je luistert naar alle goede woorden die over Jakobs zonen gesproken zijn op diens sterfbed. De toekomst hangt af van het verleden. Je kunt het verleden niet uitwissen, dat draag je met je mee. Het verleden dat je verwond heeft, kan een heel stuk genezing met zich brengen, maar de littekens blijven ook in de toekomst. Als je iets misdreven hebt, kun je soms ook bij mensen vergeving ontvangen. Maar daarmee is de zonde, het kwaad niet weggewist. Helaas, mensen kunnen nog zo ruimhartig tegen je zijn, maar het is niet weg. Mensen kunnen elkaar zo veel kwaad aandoen, en kunnen proberen dat te vergeten, maar het leed is soms te groot, je draagt het met je mee. Dat zie je ook bij de zonen van Jakob. Wie de Bijbel kent, kan zien dat juist die groten van wie zoveel verwachting was ontzettend hebben gefaald. Dingen hebben gedaan waarvoor ieder mens zich diep zou moeten schamen. Dingen die ik eigenlijk niet over mijn lippen kan krijgen. Hoe kinderen verwekt werden, wat mensen met hun moeder hebben gedaan. Heeft dat nu nog iets positiefs voor de toekomst in zich? Als er al zoveel verwording was in de huisgezinnen van de godvrezende aartsvaders? In al zijn zorgen moeite en verdriet voelt Jakob zijn einde naderen. Hij wil de belofte die hij van zijn vader heeft gekregen doorgeven aan zijn kinderen. Een belofte die via zijn kinderen werkelijkheid zal moeten worden. In het nauwe contact tussen God en Jakob is besloten dat Jakob dat luid zal uitspreken voor hij sterft. Wat Gods bedoeling is met zijn nakomelingen en hun nakomelingen. Zulke dingen bedenk je vaak niet van te voren, dat moment wordt van Godswege gegeven. Hij voelde het in zijn lichaam. Sommige mensen worden ook daarin begenadigd, dat zij aanvoelen dat het moment van hun verscheiden nabij is. Zij krijgen van tevoren al duidelijkheid over hun einde. Gelukkig zijn er mensen die dan ook maatregelen nemen, waaruit blijkt dat ze geloven in de belofte van God. Het is geen schande om iets te regelen voor het moment dat je er niet meer zult zijn. Maar verwacht er niet te veel van, want soms komt zo'n testament pas boven tafel als je bijv. al gecremeerd bent. Dus licht op tijd de dokter en de dominee in..... Jakob roept al zijn kinderen bij elkaar. Hij verzwijgt het verleden niet, maar houdt er rekening mee. Er is in zijn gezin ongetwijfeld het een en ander gezegd over de misstappen van zijn kinderen. Sommige dingen zal hij alleen met de Heere God besproken hebben. Dat kan ook van wijsheid getuigen. In het geloof dat God erin zal voorzien. Jakob noemt al zijn zonen van oudst af aan bij de naam. Je zou verwachten dat Ruben als de oudste zoon het meeste kreeg. Ruben was ook de sterkste en de grootste. Ruben wordt echter herinnerd aan zijn verleden, en dat maakt hem ongeschikt om drager van de belofte van God te zijn. De tweede en derde zoon zijn ook niet geschikt. Is Juda dan beter? De gerechtigheid vereist om te zeggen dat ook Juda geen enkel recht van spreken heeft. Hij heeft dingen gedaan die God verboden heeft, die voor God niet kunnen bestaan. Ook nu niet, want het woord van God heeft eeuwigheidswaarde. En toch: Juda, u bent het. Niet omdat hij minder kwaad heeft gedaan dan zijn broers. Wonderlijk. Niemand kan dat uitleggen. Waarom krijgt Juda nu toch de belofte? Niemand weet de verklaring. En toch zijn we daarmee op het spoor. God maakt niet dezelfde berekening als mensen. Je kunt niet anders zeggen dan dat het uit louter welbehagen is. Daarom is Juda uitverkoren om de Messias uiteindelijk voort te brengen. Jakob mag Gods heil openbaren. Het gaat erom dat iedereen in heel Israël het beseffen zal: het ligt louter en alleen aan de wil van God, het is Zijn uitverkiezing waar je alleen maar stil van kunt worden. God heeft dat recht en wij kunnen daar niet tegenin. Niet de oudste, niet de vroomste, niet degene die het minst op zijn kerfstok had. Alleen om het welbehagen van God. Het heil moet in deze wereld gestalte krijgen. God heeft het beloofd aan het zaad van Abraham, Izak en Jakob. Niet om de verdienste van die mensen, maar louter omdat God het wil. Het komt alleen maar omdat God het heil der wereld op het oog heeft en zijn volk Israël daarvoor wil gebruiken. Het zijn kinderen van de zondige Jakob die hier van het heil van God mogen horen. Het Nieuwe Testament grijpt al op de eerste bladzijde terug naar deze woorden van Jakob. Abraham gewon Izak, Izak gewon Jakob, Jakob gewon Juda staat er. Niet Ruben bijvoorbeeld. De naam Juda betekent de lovende. Die werd uitverkoren om de stamvader van de Heere Jezus te worden. Welke belofte krijgt Juda nu uiteindelijk? In de herziene statenvertaling staat in vers 10: de herdersstaf zal van tussen zijn voeten niet wijken. De wet is als de staf van een herder, een leidraad voor de mensen. De scepter is het teken van de macht van de God. De scepter zal regeren. Daarmee zal heel de wereld geleid worden. Dat kun je je nu nog niet voorstellen, maar dat gaat gebeuren. Straks zullen alle mensen ter wereld gehoorzaam zijn aan het woord van God. God wil ons in zijn dienst gebruiken om die boodschap door te geven. Alle volken zullen opkomen naar Jeruzalem om te aanbidden. Niet omdat Juda of Israël toch een beetje extra liefde verdiende van de kant van God. Want het waren allemaal zondaren. Maar het heeft God behaagd om vanuit dit zondige geslacht er een te kiezen die de Heiland binnen zal brengen. Daarom heeft de Heere Jezus Juda in Zijn geslachtsregister, en niet Ruben of Simeon. Denk aan de uitverkiezing.... Kijk maar niet naar een ander, zo van: zou God van de ander ook houden? Wil God eigenlijk wel van mij houden? Wij hebben het ook niet verdiend, net zomin als de zonen van Jakob. God wil toch het heil bewerken, desondanks. Eens buigt alle knie zich voor koning Jezus. En u mag daar met Zijn mogelijkheden voor gaan zorgen. De Heere God zorgt dat het terecht komt. Geloofd en geprezen zij de naam van Hem die zo Zijn welbehagen volvoert.

Edit