Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-12-31 18:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Open 22:7 Open 22 2007-12-31.1813.mp3 (Preek, 16kPro, 6.1Mb)
2007-12-31C.185.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.2Mb)
2007-12-31T.181.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 7.6Mb)
De zaligsprekingen uit Openbaring

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er zijn drie kernwoorden in de Schrift die belangrijk zijn: verzoening, vervulling en verwachting. Als het ware een samenvatting van de hele Bijbel. Verzoening met God, en dan begint het pas: de vervulling met de Heilige Geest en de verwachting van de komst van Christus. Over dat laatste gaat het vanavond. Daarover gaat het ook in de Openbaringen en in het bijzonder in het laatste hoofdstuk 22.

Gelukkige woordbewaarders.
1. De Zoon die haastig komt, 2 een kind van God die het woord bewaard, 3. De woorden van God.

1.
De laatste bladzijde van de Bijbel. Straks komt het laatste kalenderblaadje van mijzelf. “Zie, Ik kom spoedig”, zegt de Heere Jezus zelf. Hij bemoedigt die bedrukt en vervolgt zijn: Ik kom er aan! Daarmee moeten we elkaar ook bemoedigen.
Zie Hij komt, staat in hoofdstuk 1. Aan het einde bevestigt de Heere het zelf. Ik kom spoedig.

Het christelijk geloof gaat niet om zaken, die we gaan voorspellen, een mega-knal aan het einde. Het gaat om een Persoon, we wachten nog op Iemand. De Joden zetten altijd een extra stoel klaar bij het Pascha. Bestemd voor Elia, die aan de komst van de Messias vooraf gaat.
Zo zouden wij in de kerk ook een stoel apart kunnen zetten? We vieren het Avondmaal totdat Hij terug komt. We geloven Hem op Zijn woord. We dienen een Meester die terug komt. Als Hij onze plaats bereid heeft in het Vaderhuis. Het geloofsleven op zijn best is leven in verwachting. Met opgeheven hoofde verwachten we Hem. Niet de hoofdjes naar beneden - het wordt nog erger volgend jaar,.... Nee omhoog - Hij komt er aan. Ik geloof dat Hij terugkomt letterlijk en Persoonlijk. Uw koninkrijk kome, dat meen ik, als ik dat bid. Ik blijf U al den dag verwachten. Doet u dat echt, of zingt u maar wat mee?
Ik denk aan een vader van een meisje in de Ablasserdam, Hij was zeeman op de grote vaart. Maanden lang was hij weg. Zij had streepjes gezet met potlood en ze gumde er elke dag eentje uit. Dat is verlangen, iedere dag. En ze deed haar best op school, want daar zou hij naar vragen. Ondertussen wel met mijn talenten woekeren. Werken en Zijn verschijning lief hebben. Leer ons als kinderen Uw komst verwachten. Zie Ik kom haastig.

Geloof kijkt achterom naar het kruis. Hoop kijkt vooruit. Ik ken gelovigen, met een groot geloof, maar zo weinig hoop. Ze hebben wel een achterlicht, maar voorop is er dimlicht. Ik geloof dat de Heere ons hier op het hart wil drukken: Hij komt echt terug.

Johannes heeft het opgeschreven. Wie komt er terug, Johannes? Ken jij Hem? Al tientallen jaren. Ik heb aan Zijn voeten gelegen, toen Hij zich in Zijn majesteit aan mij vertoonde. Ik viel als dood aan Zijn voeten, een kind van God. Mijn heiland, mijn herder, verlosser, koning, mijn liefste. Ik heb een keer aan Zijn borst gelegen. Jaren geleden. Ik zat naast Hem en mocht leunen op Zijn borst. Ik voelde Zijn liefde. Kunt u zich voorstellen dat Johannes daar naar verlangt? Ik wil u niet bang maken vanavond. Wat troost u de wederkomst, zegt de catechismus. Het gaat er om om je klaar te maken, dat je de deur zo kan open doen. De jonge Luther kwam rechtstreeks uit de Middeleeuwen, de kinderen sidderden bij de gedachte van de Jongste dag. Een vreselijke angst in zijn jeugd. Christus kwam als vreselijke Rechter. Hij ging verlangen naar die dag. Haastig komt Hij, niet: 'een keer'.

Voor ons nu geldt, dat Hij elk ogenblik kan komen. Er is niets wat er eerst moet gebeuren. We leven aan het eind van de kerkgeschiedenis. Geen enkele generatie heeft ooit zo veel redenen gehad om dit woord zo ernstig te nemen als deze generatie. De christenen in de eerste eeuwen leefden zo gespannen in verwachting van de wederkomst. En wij leven er zo dicht op, maar zijn er eigenlijk zo weinig mee bezig. Niet alleen de verzoening, ook de verwachting.
Houd je oren open. Hoor en zie de tekenen van de tijd - de Bruidegom herinnerde Zijn bruid aan de gemaakte afspraak. We zien ze nu gebeuren, intensief. In die tekenen hoort de Bruid op aarde dat de Bruidegom Zijn afspraak nog niet vergeten is. We hebben Kerst in de rug.

Och dat Gij de hemelen scheurde - en Hij kwam, Davids Zoon zo lang verwacht. En Jezus kwam bij Zijn eerste komst. We leven nu aan het eind van het Nieuwe Testament. Zijn er nu ook mensen die het zelfde bidden? Dat ik dat blinkende heerlijke hoofd van Mijn Heiland mag zien komen? Aan het einde van het Oude Testament waren het er niet veel; Zacherias, Anna, Simeon, Jozef en Maria. En nu? Wat vroeger de enige hoop was, is dat nu de hoop van maar enigen? Het duurt wel lang, vind je niet? Spoedig... het duurt al 20 eeuwen,. Heere waarom toeft Gij zo lange?
Dat zei de Heere Jezus ook. Als je goed luistert naar de gelijkenissen. De tien meisjes, 5 goede en 5 slechte, ze ging allemaal enthousiast op weg. maar toen Hij uitbleef, vielen ze alle tien in slaap. Daarom heeft de Heere , om je wakker te schudden, gezegd: Ik kom haastig. Hij zegt het drie keer. Vers 7, 12, 20. Ja denk erom, Ik bevestig het voor de derde keer. Amen = dat is wis en waarachtig zeker. Sterkere bevestiging kan niet.

Als ik er over na denk - ik kan het me niet indenken, maar die glorieuze verschijning zal heerlijk zijn! Op een dag gebeurt het, hopelijk in 2008.

“Het lijkt me onwaarschijnlijk” - ooit duurt het nog maar één dag, en ooit duurt het nog maar één uur, en nog maar één minuut, 4,3,2,1 en de laatste seconde. Dan zullen de bazuinen gaan klinken. Ik zal ook ogenblikkelijk weten dat het geen fanfare of buurjongen is. Maar dat Hij er is. Eens als de bazuinen klinken, uit de hoogte links en rechts. Als de Heere Jezus zegt haastiglijk, dan moet je dat serieus nemen. We leven er dichter bij dan de apostelen of de reformatoren, of dan onze opa en oma's. De behoudenis is ons nader dan toen we tot geloof kwamen, zei Paulus.

Ik kom spoedig. EN Mijn loon is met Mij. Hij komt niet met lege handen.

Nog eens zal Hij verschijnen
als Richter van 't heelal,
die 't hoofd van al de zijnen
voor eeuwig kronen zal.
Nog is die dag verborgen;
wacht hem gelovig af,
terwijl de grote morgen
reeds schemert boven 't graf!

Voor hen die Hem het trouwst hebben gediend. Die het dichtst bij Hem hebben geleefd. Ik geloof dat de martelaren een speciale beloning zullen krijgen. De zaligheid is voor iedereen hetzelfde, maar de heerlijkheid is verschillend. In de zaligsprekeningen staat het ook over de martelaren. “Uw loon is groot in de hemel”.
De behoudenis is gelijk. Uit genade zalig geworden, maar de beloning is voor elk anders; een persoonlijke genadevolle waardering. Als je maar één talent had, en je hebt goed je best gedaan: gij goede en getrouwe knecht, over weinig bent u getrouw geweest, over veel zal Ik u stellen.

Vers 20. Johannes reageert daarop : Ja Kom, Heere Jezus! Als een echo van de belofte van de Heere in zijn hart. Liever vandaag dan morgen.
De Geest en bruid zeggen kom. De Heilige Geest wekt dat verlangen in mij. En Hij trekt ook. De Geest in mijn hart - dan zegt de bruid ook: Kom. O tijd loop snel, o dag breek aan. O Bruidegom scheur de hemel toch en laat uw gezegende gezicht zien.

2
Hoe reageert u daarop? Sommigen zullen misschien zeggen: 'u hebt het teveel over de wederkomst, dominee. Dat weet toch niemand?' Anderen spotten. In de laatste dagen zullen er spotters zijn. De Heere waarschuwt daarvoor in de Schrift. “Waar is die belofte? Het is toch elk jaar hetzelfde?” en je schuift het voor je uit. Maar het is geen mythe. De laatste seconde komt. 'Maar waarom nu dan niet? '. Niet omdat Hij de belofte vergeten is, maar omdat hij nog zo geduldig is over jou. Hij wil je nog de kans geven om je te bekeren. Ik zie dat je nog niet gered bent en zeker niet gereed. Zo lankmoedig is God. Je moet nog in 2007 je aan Hem overgeven en alles uit handen geven, in Zijn handen over.

Er kan ook verschrikking zijn: als ik het tot me laten doordringen, dan word ik bang. Vergis ik me niet? Zal ik straks aan de rechter of linker komen te staan? Goed of eeuwig buiten....Dat maakt me bang. Dat woordje 'kom' zie je zo vaak. M aar ook zondaars worden geroepen, die dorst heeft die kome. Kom, nu is de markt van vrije genade nog open. Als je dorst hebt of je bent bang: kom dan vanavond nog naar de Heere Jezus. Vers 17.

Als tienjarige kun je huilend naar beneden komt, het besef van eeuwigheid, ben ik straks in de hemel of de hel. Ik ben zo bang dat ik geen nieuw hartje heb, dan zeg ik vanavond tegen alle kinderen, kom dan gaan we samen naar de Heere Jezus . Dan gaan we samen roepen: kom in mijn hart Heer Jezus. En dan komt Hij! Hij wil je liever je Zaligmaker dan je Rechter zijn. O goddelijk kind kom in ons hart om alle zonde en duisternis op eenmaal te verjagen.

Ik mag u nog eenmaal nodigen vanavond. De laatste dag. In het Johannesevanglie wordt een keer gesproken over de laatste dag. Op de laatste dag stond Jezus op het tempelplein, en Hij riep - schreeuwde, dat lezen we anders nooit: Wie dorst heeft kome tot Mij en drinke! Nu is het ook de laatste dag. - Als u dorst heeft - vlieg naar Hem! Wij vliegen daarheen zegt de psalm. Het is een aangrijpende gedachten: nu is de hemel voller geworden, maar ook de hel, van mensen die in hun zonden onbekeerd, onberouwvol stierven.
Vlieg daarheen - gaat het nog mijn eigen kant op? Als je niet kunt vliegen, dan ren je maar hard. Loop dan maar, maar wel naar Hem. Anders kruip je - roep dan naar Hem, kom in mijn hart, en als je niet kunt roepen, dan zucht je. En als zelfs fluisteren niet lukt, kijk dan in elk geval Zijn kant op.

De bruid krijgt een briefje van de Buidegom: Ik kom eraan...

Stel dat de Heere een thermometer zou laten zakken in onze wijkgemeente - hoe staat het met de verwachting van Zijn Zoon? Daar kun je het geestelijk leven aan afmeten. Als je het voor je uitschuift, en er zelden om bidt, houd je dan wel van Hem?
Een troost, zegt Luther, een allergelukkigste zaak, zegt Calvijn. Misschien komt het wel omdat er zo weinig vervolging is, de hoop zou opvlammen. De negerslaven in Amerika zongen, terwijl de geselslagen vielen: Soon and very soon I am going to see the King. No more crying there, no more dying there, we are going to see the King.
En ik?

3
Ondertussen, goed je best blijven doen op school. Waakt en werkt. Als Jezus morgen komen zou, had je nog één nacht; Dan plant ik toch vandaag nog een boompje. Een man liep langs een grote Italiaanse villa. Een park van een tuin rondom. De tuinman was bezig. De voorbijganger maakte een praatje. Mister X woont daar. Is hij thuis? Nee, hij is al zestien jaar weg. Waarom ben je dan zo bezig in die tuin? Als je baas er toch niet is? We weten niet wanneer hij komt, hij kondigt het niet aan, hij kan plotseling voor de deur staan, en dan moet ook het tuintje er pico bello uit zien.

Het heeft al twee dagen geduurd. Of 2 duizend jaar in onze ogen. Maar als Hij terug komt, moet Zijn tuintje, Zijn talent er pico bello uitzien. Het woord bewaren, dat vooral. Om je aan dat woord van God te houden, je hoeft daar geen filter op te bouwen - je kunt het helemaal zo nemen. Alles is van de Heere. God overdrijft niet. Je hoeft niet te zeggen: dat is cultuur van toen, we zien het nu anders - wie het woord van God bewaart.... Niets is achterhaald door de 'moderne wetenschap'; niets is gelogen. Zalig wie het bewaard, vers 18: Wie daaraan toedoet, denk erom... Het is compleet. Geen paar witte bladzijden met wat eigen wetjes en codes, onze manieren - weg ermee. Niets eraan toevoegen. En denk er om dat je er ook niets uit schrapt. Geen Farizeeër, vromer dan de Bijbel; en geen Saduceeër, die schrapt met de pen.

Niet aan toevoegen, en de Bijbel niet dicht doen.

Zalig is Hij die het Woord bewaard. Mijn gebed voor u als gemeente en voor mij is, dat ik dat woord getrouw mag bewaren en u mag doorgeven, en dat u bekend mag staan, niet als traditionele gemeente, niet als behoudende gemeente, wat heb je daar nu aan? Maar dat we in de hemel bekend mogen staan, als een bijbel-getrouwe gemeente. Er was er één die van God lof ontving: Filadelfia. Jullie hebben kleine kracht, daar kunnen de ouderen van getuigen: vroeger zat het hier vol. Daar let de Heere niet op. Maar jullie hebben Mijn woord bewaard, en Mijn Naam niet verloochend. Zowel gemeente breed, maar ook persoonlijk. Als de woorden die we gehoord hebben, en die nog eens nalezen en naluisteren bijvoorbeeld via de website -- dat zijn nu mijn schatten. Goud uit het kastje, het was het Woord van God.

Zalig zijn zij die het bewaren in het hart en in het hoofd.
De Heer zal altijd doen wat Hij ons heeft beloofd.

Het is als een lamp, niet als een mistlamp vanachter, maar juist als een koplamp, die schijnt in een duistere plek. Het profetische woord dat is als een licht in de toekomst, dat mij vertelt van mijn komende Heiland. Verwacht u Hem? En werken alsof het nog honderd jaar kan duren èn Hem verwachten als of Hij vandaag nog komt.

Edit