Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-03-21 19:30:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Luc 23:46	Luc 23:44-56	2008-03-21.1913.mp3 (Preek, 16kPro, 5.9Mb) 2008-03-21C.195.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.3Mb) 2008-03-21T.191.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.0Mb)	De Kruiswoorden

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Vanavond gaan we een sterfkamer in. Daar word je stil. Als de dood binnen klimt, gaan mensen zwijgen, zeker als het een sterfkamer is van iemand die je dierbaar is. De laatste woorden van iemand zijn belangrijk; daar wil je niets van missen. Die woorden vergeet je nooit meer. Soms komt de dood als een dief. Dan wordt er niets meer gezegd. Toch is dat niet het belangrijkste. De boom kent men aan zijn vruchten. Vanavond de laatste woorden van Jezus op Golgotha. Jezus is stervende. Ziel en lichaam staan op het punt om vaneen gescheiden te worden. Hij is de Opstanding en het Leven; maar het Leven sterft. Hij daalt nu zelf in het dodenrijk neer. Vanavond de laatste woorden van Jezus. Doel van de preek is: hoor ik hoe het laatst van al Hij Zijn Geest aan God beval. Weet ik ook mijn geest en lot in de handen van mijn God. Als je dat mag weten, is het goed.

Het avondgebed aan het kruis.
1.Het gebed voor Zijn sterven
2.Het geven van de geest bij Zijn sterven
3.De gevolgen na Zijn sterven

De Heere Jezus hangt al 6 uur aan het kruis. Hij heeft al 6 maal gesproken vanaf dat kruis. Nu de laatste keer. Die laatste kruiswoorden zijn bronnen van levend water! Het is hier vlak voor de sabbat. Hij heeft zijn 6e kruiswoord “Het is volbracht” al gesproken. Nu gaat Hij zijn rust in. Het werk der verlossing is volbracht. Zijn geest mag rusten in de handen van Zijn Vader. Hij heeft het werk gedaan, de schuld van mijn zonde is voldaan; de toorn van God is voldragen. Hij sprak deze woorden op het 9e uur. Drie uur in de middag. Ga in gedachten mee naar die heuvel daarginds, vlak buiten de poort van Jeruzalem. Op datzelfde moment werd het avondoffer gebracht. Zou Hij de rook van het offer hebben gezien? Op datzelfde moment werden daar de duizenden paaslammetjes geslacht. Het avondgebed werd gebeden door duizenden Joden. Dat was psalm 31. Daar staat; in Uw handen beveel ik Mijn geest. (Vers 6). De Heere Jezus sluit zich bij dat avondgebed aan; Hij bid dat gebed mee, maar met 1 verschil. Hij zegt er wat voor: Vader, in Uw handen beveel ik Mijn geest. Hij roept dus zijn Vader aan. Hij is dus biddend gestorven. Hij was eigenlijk een en al gebed tijdens Zijn leven en sterven. Een biddend leven en een biddend sterven. Hij had ook een binnenkamer toen Hij nog leefde. Een bidder in de binnenkamer zal ook een bidder zijn in Zijn sterfkamer. Heeft u ook zo'n binnenkamer?
De gebeden van de grote Davidszoon nemen hier een einde. Het sterfwoord van de Heere Jezus is dus een psalmwoord. Zijn voorvader David heeft dat eeuwen geleden al gezongen. Jezus neemt dat over. Wonderlijk dat de Heere Jezus leefde en stierf met het Oude Testament op Zijn lippen. Het 4e, 5e, en 7e kruiswoord is een psalm. Psalm 22, 51, 31. David zei die woorden al, maar Stefanus ook. Heere Jezus, ontvang Mijn Geest, terwijl hij gestenigd werd.
Het was een avondgebed, maar ook een avondgebedje. Alle Joodse kinderen leerden als eerste psalm 31: 6: Vader in uw handen beveel ik mijn geest. De Heere Jezus spreekt een kindergebedje uit, vlak voor het slapen gaan. Ze vertrouwen dan hun hart, lichaam ziel en geest toe aan God in het vertrouwen dat ze de volgende morgen weer op zullen staan en weer wakker zullen worden. Ze vertrouwen op de bewarende zorg van de Heere. Zo leren wij ook onze kinderen het “ ik ga slapen, ik ben moe”. Zo gaat de Heere Jezus ook slapen, in vertrouwen dat Hij zal opstaan op de nieuwe morgen, de Paasmorgen. Dat is heel teer. Het laatste woord van Jezus is eigenlijk een jubel, nadat het werk volbracht is. Kijk eens mee met psalm 31: 6. Daar staat geen “Vader” vooraf; dat zegt de Heere Jezus er wel bij. Maar er achter aan staat wel: Gij hebt Mij verlost. En in Mij de hele kerk! Vol vertrouwen. Eigenlijk een jubelroep. De Heere Jezus roept de Vadernaam weer aan. Zijn 1e kruiswoord was ook “Vader, vergeef het hun”. Zijn laatste woord is ook Vader....daar tussenin is er een wanhoopskreet en geen vaderhanden. Mijn God, Mijn God. waarom hebt U Mij verlaten. Daar tussenin is er alleen angst en wanhoop. Maar nu de keert de vadernaam weer terug. Wat is het allereerste woord dat Jezus sprak en dat opgetekend is: wist u niet dat ik moest zijn in dingen van Mijn vader? Het was Zijn spijs en drank om de wil van Zijn vader te doen. Hij wilde niets liever dan de liefde van de Vader uit te stallen. Toen de Heere Jezus aan het kruis hing, wat gebeurde er toen boven in de hemel? Bij Maria ging er een zwaard door haar ziel. Maar wat betekent dat voor God en Vader in de hemel? Wat een vadersmart moet dat geweest zijn. Hij moest Zijn Zoon overlaten aan diegenen die Hem haatten. De vader heeft meegeleden. Een onbewogen God is een heidens verzinsel! God heeft een hart en dat kan bloeden. Ik zie daar voorbeelden van in de Schrift. Ik zie in de Schrift 3 vaders en 3 zonen. Vader Jakob scheurt zijn kleed als hij gelooft dat zijn zoon Jozef verscheurd werd door een wild dier. Hij liet zich niet troosten. Hoeveel te meer voor de hemelse Vader..........Eeuwen later zie ik David met zijn zoon Absalom. Er komt strijd en David zit in de poort. Als hij hoort dat Absalom dood is, weent hij zeer en schreeuwt het uit: mijn zoon, mijn zoon! Hartverscheurend verdriet. Vadersmart. De 3e Vader is God de Vader. God is geen onbewogen God. Toen God de Vader het naadloze kleed zag dat verdobbeld werd, wat ging er toen door Hem heen....Maar dat is voorbij. Het einde is kalm. In Uwe handen beveel ik Mijn geest. De zoon des mensen zal worden overgeleverd in de handen des mensen. Moordenaarshanden die Hem hebben gegrepen. Mensenhanden waar het bloed vanaf druipt. Maar nu beveelt Hij zijn geest in Vaders handen. Als je daarin ligt kan niemand je er uitrukken. Zo tilt God de Vader Zijn zoon over het graf heen naar de vaderschoot. Dwars door de dood neemt Hij mij op in zijn schoot. De Heere Jezus heeft ons ook een voorbeeld hierin achtergelaten. Zijn Gods vaderhanden voor u onbekend? Kent u die? Toen u als een verloren zoon of dochter terug kwam? Hebt u toen die vaderhanden gevoeld? Hij houdt Zijn handen naar je open. Ik werp me erin, met mijn hele hebben en houwen. Met mijn moeite en verdriet. Ik leg alles er maar in. In Gods vaderhanden. Milde handen, vriendelijke ogen zijn bij U van eeuwigheid. Als iemand heen gaat, hou je iemands hand vast tot het laatste uur. Maar er komt een moment dat je moet loslaten. Wat een zegen als je dan weet dat iemand geborgen is bij God. Wij maken ons vaak druk om de begrafenis en de erfenis. Maar waar is nu je onsterfelijke ziel? Is je ziel nu veilig? Veilig in Vaders handen? Geborgen? Vaders handen zijn nog steeds open naar mij toe. Ik mag er alles in leggen, als ik het maar aan Hem toevertrouw. Ik leg mijn leven in uw handen. Ik vertrouw mijn hele ziel en zaligheid aan u toe. Dat is geloof. Dat je als het ware overhevelt aan Hem toe. Het lukt mij niet en nooit meer, ik vertrouw me aan U toe. Dat is de eerste daad. Misschien nog wel de allermoeilijkste daad. Jezelf overgeven in Gods handen. Dan word je van zondaar tot zijn kind. De allerlaatste daad van het geloof is je geest overgeven in je handen van vader. En dan wordt het geloof verwisseld in aanschouwen. Daar is geen geloof meer nodig, in uw handen beveel Ik mijn geest. De kanttekeningen zeggen dat “bevelen” betekent : in bewaring geven. Om te zijner tijd weer terug te vragen. Op Paasmorgen zal Hij Zijn ziel weer terug vragen. We zien dus hier al een hint naar de opstanding. Denk ook eens aan uw eigen sterfdag. Elk mens geeft de geest. Veel gelovigen hebben deze woorden nagesproken. Vader in Uw handen beveel ik mijn geest. Luther bijvoorbeeld deed dat. Ook Theodorus à Brakel, de vader van Wilhelmus à Brakel. Nu denken we na over de laatste woorden van Jezus. Maar wat zijn nu mijn laatste woorden? Wat is mijn laatste troost? Het is erg als je onverwachts sterft. Maar onverzoend sterven is het allerergste. Vreselijk is het om te vallen in de handen van de levende God. Dan is God een rechter. Dan zul je die toorn van die Rechter tot in alle eeuwigheid moeten dragen. Een vreselijk heengaan. Wat is mijn laatste troost?
In de 18e eeuw was er een opwekking in Engeland. Velen kwamen tot een waarachtig geloof. Maar er kwam ruzie tussen de volgelingen van Whitefield en Wesley. Hij wist één ding zeker: onze mensen sterven in vrede. Maar hij was toch niet zo rechtzinnig?Nee, maar hij had wel een geredde ziel! Waar gaat mijn geest naar toe? Kan ik ook die rustige overgave krijgen als ik eenmaal kom te sterven? Ja, als je aan de voet van het kruis bent gekomen. Niemand komt tot de Vader dan door Mij. Dat is niet automatisch zo. Is God je al een verzoend God en Vader geworden? Geef me niet alleen een sterven als de Heere Jezus, maar ook een leven zoals de Heere Jezus, namelijk in afhankelijkheid van de Vader. Niet alleen een stervenshouding, maar ook een levenshouding. Hij beval niet alleen Zijn geest aan God, maar Hij GAF Zijn geest ook aan God. De Heere Jezus fluisterde niet, maar roept helder. Want iedereen mag en moet het horen. Hij gaf de geest. In Johannes staat: Hij boog Zijn hoofd en gaf de geest. Normaal sterft iemand en dan valt Zijn hoofd neer. Maar bij de Heere Jezus was het andersom. Het was geen lot, maar een daad. In de grondtekst staat letterlijk: Hij legde Zijn hoofd neer. In Mattheus 8 worden dezelfde woorden gebruikt, als er staat dat de Zoon des mensen nergens Zijn hoofd neer kon leggen. Hij kon Zijn hoofd nergens neerleggen dan alleen aan het kruis! Toen was de rust aangebracht. Er staat: en Hij stierf. Wat baat dat mij? De Heere Jezus is hier stervend de doodsjordaan doorgegaan. We hebben nu alle 7 kruiswoorden doorgenomen de laatste 2 jaar. Je kunt ze vergelijken met de 7 bazuinklanken waarmee Jozua Jericho innam. Als ramshorens die hebben geblazen. Ze gingen de Jordaan door. De 7 kruiswoorden: de weg ging open naar het hemelse Kanaän. In het Oude Testament zien we de ark . Als beeld van Christus, gaat de ark vooraan. De doodsjordaan door. De ark ging als eerste de Jordaan door. Dat gebeurt hier ook. De Heere Jezus is mij voorgegaan. Door de doodsjordaan. De wateren bleven staan en het hele volk kwam er achteraan. Ziende op de ark, ziende op Jezus. Achter de Heere Jezus aan, achter de ark aan. Mijn allerlaatste snik zal nog spreken van zegen en mijn allerlaatste blik zal breken op Zijn kruis. Het lijkt alsof Lukas hier een rouwkaart opstelt. In Lukas 2 vindt u het geboortekaartje. Hier zien we het overlijdensbericht, met de laatste woorden van Jezus op papier geschreven. Het tijdstip van Zijn sterven staat er ook bij, het 9e uur, het uur van het avondoffer. Wat zijn de gevolgen na zijn sterven? Het voorhangsel scheurde van boven naar beneden. Dat deed God. Verzoening wordt zichtbaar en bereikbaar, de weg is vrij. De steenrotsen scheurden ook. Het hardste rotssteen brak. Het hart van de hoofdman scheurde ook: waarlijk deze mens is rechtvaardig! Dat hart kwam tot leven. De harten van de Joodse massa scheurde ook: ze sloegen op hun borst. Ze kwamen om een schouwspel te zien en ze gingen diep in de rouw terug met diep berouw. En nu u. U mag niet dezelfde blijven als u dit vanavond gehoord hebt. Je kunt het kruis zien als iets dat vóór u is gedaan. Maar ik kijk eerst naar het kruis als iets dat dóór mij is gedaan. Mijn zonden deden Hem zo lijden. Zijn wonden zijn mijn zonden. Ik zie Zijn wonden en ik hoor Zijn woorden. Scheurt er van binnen iets? Dan ga ik verder: Niet alleen dóór mij, maar ook vóór mij. Mijn verlosser hangt aan het kruis, en Hij hangt er mijnentwege, mij ten zegen. Eens als straks de stonde slaat, dat dit lichaam sterven gaat, en mijn ziel uit de aardse woon, opklimt tot des Rechters troon, Rots der eeuwen, in Uw schoot, berg mijn ziele voor de dood.

Edit