Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-03-16 10:00:00 ds. A. Baas (Alblasserdam)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Jes 53:6,7 Jes 52:13-53:7 2008-03-16.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.4Mb)
2008-03-16C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 25.9Mb)
2008-03-16T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 8.7Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
In deze lijdensweken trekt Jezus voorbij als de Lijdende Knecht des Heeren, de Man van smarten. Een `doodlopende` weg is Hij ingeslagen. Zijn discipelen hebben Hem tegen willen houden, maar Hij loopt door. Hebben we zicht op Hem gekregen? Waarlijk Hij heeft onze smarten gedragen. Hij gaat toch de goede weg, de kruisweg. De zonden moeten weggedragen worden, er moet recht gedaan worden.
Een schaap is erg knap op het wegdwalen. Lammetjes roepen bij ons hele tere gevoelens op. Maar ze zijn heel nukkig. Zeer eigenzinnig. Jesaja vergelijkt het zondige volk met dwalende schapen. Ten diepste mogen we zeggen, de 'Knecht des Heeren' vindt vervulling in de Heere Jezus. Ook al zijn er eerste, letterlijker uitleggingen te geven.
Zijn komst was een wonder, we zouden Hem niet begeerd hebben. Oh nee, dat niet! Jesaja doopt zijn pen in diepzwarte inkt. Geen heerlijke koning, waar wij wat mee “worden”! Een verdrukte Heiland, maar toch een Heiland. Onze smarten, onze ongerechtigheden zegt Jesaja steeds. De knecht is toch een Heiland. In Hem is leven en behoud. Hoe onooglijk Hij ook was. Vrede in Zijn straf, leven in Zijn dood. Maar: wie ziet dat? Misschien ben je slaperig, omdat je te laat naar bed ging, te laat thuis was. De Lijdenstijd gaat weer zoals alle andere jaren. Wie heeft onze prediking geloofd zei Jesaja al. Wie ziet wat in Hem? Men hoorde wel, maar geloofde niet echt. De Heere geve en versterke ons geloof. Dat we de heerlijkheid van Christus zien in Zijn lijden.
Wij dwaalden allen als schapen. Dat is duidelijk. Dwalen - afwijken van het rechte pad, de geboden van God. Dat raakt mijn leven 7 dagen in de week, in mijn relaties, huwelijk, vaderschap. Dwalen, d.w.z. ongerechtigheid! Je moet het als zodanig, als schuld leren zien. Als we niet voelen dat dat onze schuld is. Zo'n schaap zondert zich van de kudde af. Hij verlaat de kudde, al etend, al dromend. Je bent zo weg. Afzonderen van de christelijke gemeente, dat je je niet meer laat verzamelen, zondags en doordeweeks. Begint soms heel gemakkelijk, van 2x naar 1x, ik ben zo moe. Ik heb pijn in de linker teen van mijn rechter voet... U weet hoe dat gaan kan. We keerden ons een ieder naar zijn weg. Een groot kwaad. Bij de kudde is onze plaats. Het kiezen van eigen weg - in de dagen van Jesaja waren er velen. Ze kwamen niet meer in het huis des Heeren. Ieder had zo z'n eigen afgod, zijn eigen welvaart liep men na.
Dat dwalen is er nu ook nog. De kudde raakt verstrooid. Shop-gedrag - wie preekt er vanmorgen - oh nee. Daar en daar? Nee ook niet. En we geven gas, we zijn mobiel. Het wordt los zand, we kunnen geen oog meer hebben voor elkaar, geen kudde, geen gemeente. Zorg voor elkaar.
Verwijderen van de kudde, maar ook: van de Herder vandaan gaan. De Heere was de Herder van Israël. Zijn schapen waren naar alle kanten uitgezworven. Ik zoek het zelf wel uit. Ik bepaal zelf wel wat ik geloof en waar ik me goed bij voel. Jesaja zegt niet: dat volk dat dwaalt maar, hij kende ook zijn eigen hart. WIJ dwaalden allen. Het kan van buiten allemaal in orde zijn, trouw aan de buitenkant, maar hoe zit het met mijn hart, een spaatje dieper gespit.... Ons allen past ootmoedigheid. Ik ben zo'n schaap. We lopen onze dood tegemoet. Ik buig mijn oog, verschuil me niet in de grote massa van 'wij allen'. Maar ook ik...
U hebt toch het beste met mij voorgehad. Al die jaren. Ik ben de Goede Herder. Heel donker en zwart schildert Jesaja, maar dan ook dat verrassende licht, als Rembrandt. Kijk - nog een schaap! Een Lam van God. Het een en het ander moeten we ter harte nemen. Er leeft in ons hart een droevigheid èn een vreugde; een verlorene in zichzelf, maar in Christus een geredde, een nieuwe schepping. Dat weegt zwaarder, zingend van het heil dat Hij heeft bewerkstelligt. Ik juich, maar nooit zonder tranen zolang we in dit leven zijn. Christus is mijn hoop, ik ben een dwaalziek schaap, maar mijn ongerechtigheden zijn op Hem aangelopen. “Hij voor ons”, dat is de samenvatting van het lijdensevangelie. Christus kwam in plaats van anderen. Anders zou ik de hemel afzoeken in de nood van mijn bestaan, ik zou geen afdoende hulp of troost vinden. Dwalend schaap, reddeloos en redeloos verloren. Maar de Heere heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen aanlopen.

Wie krijgt er permissie van de Heere God om te zeggen: en dat is niet voor mij. We kunnen er wel eens mee tobben, maar dat deed u misschien vorig jaar ook en nu en wellicht volgend jaar ook - ik weet niet of dat gezond is. Tobbers die enerzijds een reis naar Majorca boeken en zich afvragen of het heil wel voor voor hen is - maar als nood nood is dan moet er vandaag een antwoord komen! Zolang we er over kunnen babbelen op bijbelkringen dan vraag ik me af of het wel echt nood is....

Het evangelie is: de Heere heeft ons aller ongerechtigheid op Hem doen aanlopen -- geldt dan dan voor iedereen? Ach, zou u het niet willen dan?! Laat het maar gewoon staan. Ik ben niet gekomen vanmorgen om de zaligheid in uw zak te stoppen, er zal een leeg hart moeten zijn...
Niet: is het wel voor mij? Bijbels is: is het voor mij!!?!! Ik kan het soms nauwelijks geloven, dan moet ik nog eens horen, en weer proeven dat het echt waar is, dat God niet bedriegt en bedriegen kan.
Denk aan een berglandschap waar het water naar beneden stroomt - het water gaat naar het laagste punt daar kolkt en bruist het. Al uw golven en baren zijn over Hem heen gegaan, Hij ging onder. Waar is Uw almacht en goddelijke glans? Alles trok zich samen op die Ene. Als mijn ongerechtigheid op mij terecht zou komen..... leer Christus waarderen. Leer Hem zoeken, de plaats waar Hij stond, daar hadden wij moeten staan.

Onderdrukt - mijn verleden drukt op mij, wat ik mijzelf op de hals gehaald hebt. Mijn heden is een zucht en de toekomst? Ik krijg het benauwd, als God gaat eisen van mij - toen werd Hij verdrukt... zoals Hij, zo niemand. De mensen sloegen de handen aan Hem, de duivel ja God zelf sloeg de handen aan Hem. Zie Hem hangen in de hitte van Gods gramschap. Als een schaap geschoren - misschien heeft u het wel eens gezien. Ik geloof dat het geen pretje is. Hij deed Zijn mond niet open. Wie zwijgt stemt toe. Amen, Ik neem als over... Het Lam dat ter slachting wordt geleid. Ook hier, lijdzaamheid, dat leer ik er zeker van. Opstandig is mijn aard - ik weet me best te beheersen: maar wees niet in mijn buurt, als de beer los komt. Hoe we echt zijn, weet God.

Zwijgen in Zijn liefde. Als Hij ons ooit lief geworden is, dan door de schildering hier van Jesaja. Het Lam Gods dat de zonden der wereld wegdraagt.
Hij deed Zijn mond niet open. Je zult je mond blijven dicht houden over dat Lam - ik schaam me dat ik dat gedaan heb. We zwijgen wel eens te veel, ook naar elkaar toe. We zullen van Hem spreken en zingen. Hier in alle gebrek en we zijn de wijs wel eens kwijt en de hoogte bereiken we niet altijd. Maar onder het woord - onder de werking van de Heilige Geest.... dan komen weer wel op die hoogte. Ik verlang er zo naar om een maal in te gaan en het Lam te zien, hier met de ogen van het geloof en straks zoals Hij is. Dwalende schapen komen dan te kooi.

Hoe zalig is het volk dat naar deze klanken hoort.

Edit