Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-04-13 10:00:00	cand. G.R. Mauritz (Cillaarshoek)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Gal 2:20	gal 2:11-21	2008-04-13.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb) 2008-04-13C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.0Mb) 2008-04-13T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Marathon Rotterdam. Een miljoen bezoekers in de stad, 20.000 renners - er is zelfs een speciale kerkdienst met aandacht voor de lopers en de supporters... Wij hebben ook een loper - Paulus. Vers 20.

1 Waar begint die Marathon van Paulus? Op de Golgotha.
2 Wat houdt het in: ik leef maar niet meer ik - het oude ik komt dood over de eindstreep
3 Hoe houden we het vol? Door het geloof in de Zoon van God.

Paulus palmde ook de Olympische Spelen van zijn tijd in voor zijn boodschap. De loop lopen, strek me uit, jaag naar het doelwit. De tekst van vandaag gebruikt dat beeld niet echt, maar het christelijke leven wordt er vaak mee vergeleken.

Waar haat Paulus het leven vandaan? Uit het Kruis. Hij is met Christus gekruist. Het leven van een christen komt uit de dood. Dat is niet eenvoudig. De Heere Jezus gebruikte het voorbeeld van het graankorreltje. Hij wordt gezaaid in de donkere aarde, het valt uit elkaar, en daar komt leven uit. Een halm, en bovenin het wonder van de korrels. Biologen kunnen er meer over vertellen, maar ze kunnen het niet nadoen - het blijft een wonder. Die Zich voor mij heeft overgegeven, die mij heeft liefgehad, terwijl Paulus de gemeente vervolgde. De Heere Jezus is als een graankorrel de aarde ingegaan. En velen kwamen geestelijk tot leven, zelfs de apostel Paulus. Voor wie stierf Hij? Voor Zijn volk, Zijn kinderen, ja - allemaal waar, maar wat waren ze toen ze bekeerd werden? Zondaren. Hij heeft het niet voor Zichzelf gedaan, maar voor wie geloven zouden, voor die zondaren.

Het kruis is en blijft een symbool van de liefde van God. Het wordt ook verschrikkelijk aangevallen - wil God dan bloed zien? Hij deed het niet voor Zichzelf, ik had er eigenlijk moeten hangen. Liefde, reddende macht. Het kort begrip zegt het zo kernachtig. Wat heeft Christus gedaan om ons zalig te maken? Ons, niet voor een ander.

Ik ben met Christus gekruisigd, zegt Paulus. Zegt u dat ook?
Zijn discipelen gingen op de vlucht. Hij hoefde ze niet vragen hun kruis neer te leggen omdat Hij het alleen moest doen, ze waren er niet meer... Voor de soldaten bad Hij: vergeef het hun vader. Mogelijk zou iemand dat doen voor een goed iemand, een vriend, familie - maar om dat nu te doen voor je vijanden - het is misschien oude koek, maar we moeten het weer opnieuw in ons hart brengen. Wat een wonder.

Paulus heeft Hij stil gezet. Ik ben tegen de liefde van God aan het ingaan... daar moeten z'n ogen voor open gaan. Wie hangt daar? Ik, nou het is de Heere Jezus, maar ik ben met Hem verbonden, mijn oude mens hangt daar ook, zodat wij de zonde niet meer dienen. Daar hangt het hoofd, en het lichaam ben ik. Als we Hem zien, zie ik mijzelf. In Hem sterf ik aan de zonde. Ook dat wist u, maar laten we het nog een keer tegen elkaar zeggen. De Heere Jezus heeft altijd Zijn kinderen op het oog gehad. Hij heeft het allemaal voor hen gedaan. Zijn dood is onze dood. Zijn kruis is ons kruis.
Vervloekt is degene die aan het hout hangt, zegt het Oude Testament. Een beul in Engeland zei tegen zijn helper dat hij eerbiediger moest omgaan met een gehangen moordenaar: bedenk, zei hij, dat hij zijn vloek gedragen heeft, en het leven gelaten; nu is hij weer zonder blaam.

2
Ik weet zeker: ik ben met Hem gekruisigd. We moeten dat kennen, willen we toekomen aan de inhoud van dat leven. Ik leef zegt Paulus, maar niet meer ik. We konden vragen aan Paulus: hoe gaat het met je. Ik leef, mag hij zeggen. Ik ben van Hem, met ziel en lichaam. Waardoor Hij mij verzekert van het eeuwige leven en mij bereid maakt om de loopbaan te lopen. Bereidwillig en zeker. Paulus weet zich begrepen in die kruisdood van Christus. Als je dat mist, mag je daar om vragen. Het is er misschien niet altijd - ons eigen ik steekt weer de kop op, en het duurt te lang dan is de zowel de zekerheid als ook de bereidwilligheid weg.... dan moet het weer vernieuwd worden.

Ik leef want Christus leeft in mij? Nee - doch niet meer ik. Voor Petrus was zijn ik even belangrijker geworden - wat zouden die Joden van mij denken. Ik leef doch niet meer ik. Sommigen zeggen ik leef, en ze weten het erg goed en zijn erg goed. Je valt in het niet bij hem. Paulus zegt niet: ik leef, Petrus en jij niet. Niet: kijk nu mij eens. Als Christus in je leeft, ben je zelf niet meer het middelpunt in je leven. Doch niet meer ik.

Hoe ging dat in uw huwelijk van de week, met de kinderen, met jullie op school naar de docenten? En hoe gaat dat bij ons in de kerk? Als ons eigen ik speelt, gaat het niet goed. Christus ging de voeten wassen! De meeste onder u wordt als de minste, en de voorganger als iemand die dient - nu moet ik oppassen. Willen we vooraan staan in Gods koninkrijk? Dan is de hoogste positie: dienen. Zit uw oude ik op de troon - daar kom je snel achter.
Vergeef mij Heere, ik had het niet door - zelfs in de geestelijke dingen...

Mijn leven komt uit de dood en bestaat uit sterven aan mijn eigen ik. Zo leeft Christus in mij. Maar je bent toch bekeerd Paulus? Hoe bedoel je 'moge gewinnen'.. Die strijd blijft altijd. Laten we het niet vergeten, het is een gevaarlijk iets, die oude ik.

Dan wordt het van binnen weer vernieuwd en krijgen we nieuwe kracht - dat hebben we echt nodig. Ik hoop dat u dat ziet. De Heere Jezus vraagt: mag Ik die oude ik van de troon sleuren en er Zelf op gaan zitten? Een leven van 100% inzet komt daar uit. Dat te doen wordt je leven. Het gaat niet om werkheiligheid. Doen voor Hem wordt je leven. Kennen we ook die ervaring en dat we weten, de Heere is mij nabij in al deze dingen? Krijgen we het niet voor elkaar om ons over te geven - wat offeren we van onze uren nu aan Hem op? Hij moet wassen en ik minder worden...
Neem mij leven, laat het, Heer...

Ik moest denken aan een zendeling, hij mocht kiezen - je mag die pot in of je geloof herroepen. Dat deed hij niet. Een week erna was de hele stam bekeerd...

3
Hoe houdt Paulus het vol. Vlees betekent bij Paulus soms oude natuur, maar hier natuurlijk niet. Hier betekent het het gewone leven van alledag. 2008. Zo leef ik - geen pilaarheilige, dus. Elke dag in de synagoge met dikke boeken, leuk. Maar ik moet morgen wassen en me zorgen maken over de hypotheek. Paulus had ook zorgen, en een doorn in het vlees. Maar hij leeft het leven door het geloof van de Zoon van God. Hij kent het leven in het vlees. Je zit er wel eens doorheen, waar je het niet over hebt. Een barrière, een zonde die je dacht onder de knie te hebben en hij komt weer terug. Druk, zorgen over alle rekeningen, voor de kinderen. Dat leven leef ik door het geloof, zegt Paulus. Ik neem de tijd om al die dingen aan de Heere voor te leggen, 's avonds en ook 's morgens. Wilt u me helpen bij de was en het koken èn mijn geestelijk leven. Samen. Is dat niet troostvol? U mag alles de Heere vragen. Leer mij hoe het moet en breng het op een hoger plan. Wijs ons de weg om dit leven in 2008 te leven zoals u dat wilt. Leer ons de Marathon te lopen en gaat U voorop Heere Jezus. Het eeuwige leven is bij Hem te krijgen.

Er staat 'geloof van', niet 'geloof in' de Zoon van God. Het geloof dat dus van Hem komt. En zich dus vervolgens op Hem richt. Dat is mijn leven. Continuïteit, eigenlijk. Dat komt door Hem. Hij leeft voor mij en voor de gemeente.
Ik ben bang dat ik alles wel eens kwijt ben, ik weet het, maar het is op zo'n laag pitje vandaag. - Hij heeft hen lief gehad tot het einde. Richt u maar weer op Hem. Heere, doe het weer helemaal opnieuw. Maak mijn hart gewillig. Als U begonnen bent mij lief te hebben blijft U dat toch doen? Ik heb het zo nodig. Op dat woord werp ik mijn doodskleed af. Leer mij dagelijks in uw kruisdood mee gekruisigd sterven, en opgestaan achter u ten hemel gaan . Die loopbaan te lopen. Er zijn meer dan een miljoen ”toeschouwers” en ze moedigen ons aan. Hij heeft de prijs gekregen en wij met Hem.

Edit