Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-04-20 17:00:00 ds. H.G. de Graaff (Rotterdam-C)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1cor 15:8-10 Han 9:1-9 1cor 15:1-20 2008-04-20.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 3.7Mb)
2008-04-20C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 25.4Mb)
2008-04-20T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 8.5Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een verlaat Paasfeest
De apostel Paulus heeft ons in 1 Cor 15 een lijst gegeven van mensen aan wie de Heere Jezus zich heeft vertoond. Het zijn de ooggetuigen van Jezus. Zij zijn ook nu nog van cruciaal belang. Als eerste verscheen Hij aan Petrus, toen aan de 12 discipelen, toen aan 500 broeders in 1 keer, toen aan zijn broer Jacobus, toen opnieuw aan de discipelen en als laatste ook aan Paulus. Paulus weet van 6 verschijningen van Christus. De vrouwen aan wie Hij zich heeft vertoond, worden niet door Paulus genoemd. Waarom zijn die vrouwen uit het beeld verdwenen? Sommige uitleggers zeggen dat Paulus het gewoon niet wist. Toen was dat bericht al uitgevlakt uit het evangelie. Andere uitleggers zeggen dat hij expres de vrouwen niet heeft genoemd. In de 1e Korinthebrief zegt hij dat vrouwen moeten zwijgen in de gemeente. Hij zou zichzelf dan tegenspreken als hij nu vertelde dat vrouwen die boodschap van de opstanding van Jezus aan de broeders moesten vertellen. Hij zou dan zijn eigen boodschap ondergraven hebben. Wij laten het vandaag in het midden, al blijft het merkwaardig dat die vrouwen hier niet voorkomen. De Heere Jezus heeft zich als eersten aan vrouwen laten zien, ondanks de geringe positie die zij in de toenmalige samenleving bekleedden. Paulus noemt zichzelf als laatste, en daarom een ontijdig geborene. Dat mag je ook vertalen met misgeboorte. Op een abnormaal tijdstip en onder bijzondere omstandigheden. Het gebeurde zo'n 20 jaar na de opstanding en na de hemelvaart van de Heere Jezus. Ik was een fanatiek vervolger van de christenen en heb moorden op mijn geweten. Ik haatte hen en gunde hen geen rust. Tijdens die wilde achtervolging verscheen de Heere Jezus hem. De Heere Jezus vroeg niet waarom Paulus achter de christenen aan zat, maar waarom hij de Heere Jezus vervolgde. Wie aan Zijn kinderen zit, raakt de Heere Jezus zelf! Daarom heb ik het niet verdiend, zegt Paulus. Nu begrijpen we waarom Paulus zich een misgeboorte noemt. Enkele dagen na die ontmoeting heeft de Heere Jezus Paulus opnieuw aangesproken en hem geroepen tot 13e apostel om het evangelie naar de heidenen te brengen. Terwijl ik het niet waard ben om apostel te zijn, omdat ik de christenen gedood heb. Paulus heeft zijn donker verleden niet verdonkeremaand en onder het kleed geveegd. Wanneer wij in aanraking komen met Christus, wordt ons verleden niet weggewist. Je ervaart juist heel sterk wat mis is gegaan, waarin je gefaald heb. Die dingen komen pijnlijk helder voor je ogen te staan. Dat laat je niet onberoerd. Je schaamt je voor je verleden. Dat zie je bij Paulus ook. Hij klopt zichzelf niet op de borst. Hij heeft daar nog steeds verdriet over. Daarom noemt hij zich de minste. Hij noemt zich de geringste van alle heiligen in de Efezebrief. In de brief aan Thimotheüs noemt hij zich de voornaamste van alle zondaren. Zijn berouw werd steeds intenser. Eerst noemt hij zich de minste van de christenen, toen de geringste van de heiligen, toen de voornaamste van de zondaren. De kreten van hen die hij vervolgde, klonken soms nog in zijn oren na. Dat steeds dieper wordende besef van schade aangericht te hebben die hij niet meer kon herstellen, heeft hem toch niet depressief gemaakt. Hij was juist zeer actief, en heeft nog meer gearbeid dan alle anderen, ondanks alles. Hoe kon het dat zijn verleden hem niet blokkeerde? Omdat hij ook de goedheid en genade van de Heere Jezus heeft leren kennen, Zijn vergeving, vrijspraak en reinigende bloed. De herinnering was niet weg, de schade was niet hersteld, de pijn was niet weg, de schaamte niet vergeten. Levenslang bleef Paulus de sporen ervan voelen. Als christen die weet dat alles vergeven is, blijf je een gebroken mens. Een wond werd een litteken, dat soms nog op kan spelen. Maar die wond blokkeert je niet zodat je niet verder kunt. Dat zie je aan Paulus, ondanks een levenslang litteken. Wanneer je de Heere Jezus ontmoet, ga je niet klagen, maar krijgt je leven een nieuw perspectief.
Hoe heeft u Pasen gevierd? Hebt u toen de Heere Jezus ontmoet, waardoor uw leven in een nieuw perspectief is komen te staan? Of hebt u uw rugzak met al die keien erin van het verleden weer op u genomen? En voelt u nu de banden van de rugzak weer op uw schouders snoeren? Veel mensen lijken op een ezeltje dat een zware last draagt. Alsof je een rugzak draagt met zware keien. Voor Paulus werd het 20 jaar na Pasen opnieuw Pasen. Hij ontmoette de Heere Jezus alsnog. Dat kan voor u nu ook nog. Als het 20 jaar later kon, dan kan het ook 20 eeuwen later Paasfeest worden. Op een vreemd tijdstip, onder vreemde omstandigheden. Vandaag kan eindelijk uw rugzak open gaan en al het oude zeer ter sprake komt en Christus Zijn hand op mijn gebroken leven legt en er een nieuw doel aan geeft, een nieuwe richting. Waarachtige vrijheid. Vrij van alles wat ik in mijn leven heb gedaan mag je vrij worden om in Zijn dienst e wandelen. Dat heeft niet alleen invloed op dit leven, maar ook op de eeuwige toekomst. De opstanding van Christus heeft veel rijkere invloed dan die 80 jaar op aarde. Dat heeft ook invloed op het leven na dit leven. Bij de laatste bazuin zullen de christenen in een ondeelbaar moment een opstandingslichaam ontvangen. Wat een uitzicht! Uitzicht achter de dood. Dat heeft allemaal te maken met Christus opstanding. Ons lichaam dat hier gebroken is en onderworpen aan ziekten en kwalen, zal straks verheerlijkt zijn. Als een tent met weerhaken, dat door God vervangen zal worden door een stevig nieuw gebouw. Wat een uitzicht voor mensen die tobben met ziekten en kwalen. Voor wie in Christus gelooft is een stralende toekomst weggelegd. Door Christus opstanding verandert alles. Wat een gezegende invloed gaat daar van uit. Wat een nieuw perspectief. Hoe kan ik ooit delen in die machtige gaven? Als het komt tot een geloofsverbinding met Hem die zegt: Ik leef en gij zult leven. Alles zal je dan ten deel vallen. Misschien bestreden en aangevochten. Maar toch verbonden als rank aan de wijnstok. Zo getroost te mogen leven. Zo niet meer te sterven maar te ontslapen. Ontbranden betekent: begint te..... Denk maar aan het woord “ontbranden”, dat beginnen te branden betekent. Een christen ontslaapt, begint te slapen, om aan de andere kant van de dood weer wakker te worden, ontbonden en met Christus! Ontslapen in Christus, dat is genoeg, Meer heb je niet nodig.

Edit