Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-04-27 10:00:00 ds. A. Simons (Vinkeveen)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Joh 21:7 Joh 21:1-14 2008-04-27.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb)
2008-04-27C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 25.8Mb)
2008-04-27T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.5Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het is de Heere

De Heere Jezus heeft zich niet meer geopenbaard aan de wereld, maar alleen aan Zijn kinderen, na Zijn opstanding. Johannes spreekt dan ook over 'openbaring' - Jezus was verborgen.
Het is de voorbereidingstijd voor Zijn hemelvaart, Zijn kinderen moeten leren om door het geloof te leven. Zijn discipelen ontmoeten graag een lijfelijke Jezus. Nee Maria, raak Mij niet aan. Houdt Mij niet tegen. Ik vaar op tot Mijn Vader en tot Uw Vader - ga naar je broers en zeg het hun. Zo oefent Hij Zijn kinderen om door het geloof te leven. Er staan geen verhaaltjes in de Bijbel. Daarom moet ook dit meer betekenen. We moeten het niet vergeestelijken, maar er moet ook een diepere betekenis in zitten. We hebben dan ook nodig dat dat duidelijk wordt.

Heeft u er last van dat de Heere Jezus zo verborgen kan zijn? Ook vandaag kan dat, en telkens openbaart Hij Zich door het woord en de Heilige Geest. Als wij Hem kennen, door een waarachtig geloof, is het niet vanzelfsprekend dat Hij altijd gevoelig en kennelijk aanwezig is.

De discipelen zijn eindelijk op de plaats waar de Heere hen hebben wil. Ik zal jullie voorgaan naar Galilea. Eindelijk zijn ze op die plaats. Hij was aanwezig, maar liet Zich niet zien, zo'n woord gebruikt Johannes in het Grieks. Jezus is bezig te openbaren, om Zich bekend te maken. Ook op dat strand. Ook nu vanmorgen, misschien voor u vanmorgen. 'De Heere heeft mij vergeten', zegt u misschien wel. Gods kinderen weten wat wachten is. Er is geen grotere geloofsactiviteit dan wachten. Stil, verwachten. Het is Zijn komst, die mijn heil volmaken zal. Ik wens u toe dat u stil mag zijn, en uw onrust mag loslaten. Ik verzeker u: Hij komt. Nog nooit heeft Hij deze hoop beschaamt. Hij verbergt zich omdat u zo onrustig bent.

Het is zo moeilijk om te wachten zonder activiteit - de discipelen gaan vissen. Drie jaar geleden heeft Jezus hen achter de visnetten vandaan gehaald. Terug bij af zijn ze. Gevorderd denken wij te zijn. Maar Jezus is bezig Zich te onthullen...

Met elkaar - daar gaan ze. Als schapen. Alle zeven. U mag er van denken wat u wil. We leggen er niets in wat er niet staat. Heel de nacht door. Ze hebben hun bovenlichaam ontbloot, alle krachten worden naar voren gehaald. En ze vingen niets.. toevallig. Nee, ook niet per ongeluk. Jezus is nog steeds bezig Zich bekend te maken, niet vergeten.
Ze vingen niets, omdat er een Man op de oever stond die daar voor zorgde. Wij geloven niet in toeval. Wij geloven dat Hij alles regeert en voor ons ten goede keren wil.
Als je druk bezig ben, vergeet je waar het om gaat. Het gaat om Jezus. Kun je dat vergeten? Ook in de kerk? Het gevaar is levensgroot.

Op de zee dobbert het bootje, met vissers die aan het eind zijn. Hebben jullie niet één klein visje? Nee - je zou er moedeloos en depressief van worden. Maar Jezus is bezig zich te openbaren. Gaat dat zo? Vissers der mensen zouden ze worden. Dat kun je niet zelf leren, ook niet op een universiteit.

Wat een teleurstelling - er alles aan gedaan en niet één visje gevangen. Zo vaak met je buurvrouw gepraat, je vriendin. En allemaal voor niks. Zo lijkt het althans. U had zo graag, uit de liefde van uw hart, die ander gevangen.
Joh, wat heb je nu bereikt? Al die lege banken, wat is het resultaat? De kerk heeft bezinning nodig. Zoveel ijver en activiteiten, maar zo weinig rust; zit stil mijn dochter, want die Man zal niet rusten, voor Hij het ganse werk voleindigd heeft. Dat moet ik leren, niet uit een boekje. Maar door de praktijk van het leven heen. Als u vist vangt u bot. En Jezus is nog altijd bezig Zich te openbaren.

Dan klinkt het machtswoord. Met Zijn opgestane lichaam overziet Hij de levenszee, Hij weet hoe Zijn kinderen hebben geworsteld heel de nacht. Alles op alles gezet. En Hij laat ze wel eens even tobben om ze te overtuigen: als zij het doen, gebeurt er niets. Verlangt u ook om niemand anders te zien dan Jezus alleen? Dan moet u er op rekenen niets te vangen.
Ik heb er al zoveel voor gelezen, zoveel uit mijn huis gedaan, maar waar is Jezus? Ook u, kind van de Heere, u de mag weten dat de rust en de vrede alleen ligt op het zien op Jezus. U durft het misschien niet zo snel te zeggen, dat het al zo lang geleden is dat u iets gevangen heeft...

Het wordt tijd om op die vraag te antwoorden: Heb je niet één klein visje om God te verheerlijken? Dat je dan vanmorgen moet zeggen: nee...

Hoe dan verder? Stoppen met werken, laat je netten nu eens even liggen, en luister naar dat ene machtwoord van Jezus. Het is de Opgestane. Hem is gegeven alle macht in hemel en op aarde.

Dan zegt de Opgestane: werpt dat net aan de andere zijde, en Ik verzeker je, je zult vangen. Vanmorgen geen weerwoord meer, uitgepraat, dan bent u ontvankelijk voor genade. We hebben dikke boeken hoe het moet. Maar we vangen niets. Heel stil is het in de vroege morgen.

Ze gehoorzamen! Dat is ook wat... Als Hij spreekt gebeurt er ook iets. En dan hangt het ook niet af van uw geloof.... Gehoorzaam slechts!
En Hij is nog steeds verborgen. Ze hebben het nog niet door - waarom zijn jullie vanmorgen naar de Maranathakerk gekomen, om te vissen of om Jezus te zien..? En nog zien ze het niet. Dat heb je als je zo moe bent, en zo ijverig en activistisch - dat zit in ons. Denk maar aan Abraham. Hij was een serieuze man, God had hem iets belooft. Abraham geloofde het met zijn hele hart. De eerste vijf jaar gaat het goed. Maar toen het langer duurde, en het scheen achter te blijven - ik moet God een handje helpen, anders zullen Gods beloften hun vervulling missen. De zoon van Hagar - dat is hij dan.. nee - hij is het product van jouw activiteit. Hij moet weggestuurd worden. Het leek zo serieus maar het was allemaal van Abraham. Toen werd Izak geboren, niet door de activiteit van een gelovige. Als Abraham daar al zoveel last van heeft, zouden wij er dan niet voor buigen en de lege netten aan God laten zien?
Nu niet meer discussiëren en de dogmatiek uit de kast halen. Maar eerlijk belijden: ik heb er zo vaak tussen gezeten, de oorzaak dat ik niets gevangen heb ligt bij mij en niet bij U. Johannes voelt dat het net vol zit. Honderd keer je net uitgeworpen en niets er in. Toen voelde hij het leven, dat moet van de Heere zijn!
Het licht gaat in eens op. Zo in eens breekt het door en dan zie je het. Soms onder een preek, soms achter het stuur van je auto, dat je het ineens weer ziet. En het uit zou willen roepen - het is de Heere!

Werp het net aan de verkeerde kant. Zo gaat het met het evangelie, dwars tegen alles in van mij.

Wanneer heeft de Heere Jezus zich voor het laatst aan je geopenbaard. Het is wel nodig - mijn natuurlijke ogen zien Jezus niet. Ook na ontvangen genade kunnen wij zoveel hebben, dat we Hem vergeten. Wanneer heb je Hem voor het laatst in de ogen gekeken? Het gaat niet om 153 vissen, maar om de Persoon. Dan klinkt de aanbidding, op Uw woord heb ik gehoopt. Dat is alles. Weg al uw werken. Daar wordt de rust geschonken door het geloof in het woord van Jezus. Dan ben je geschikt om de wereldzee op te gaan. Dan ga we vangen, omdat we niet meer vertrouwen op vlees en bloed. Jezus, Hij spreekt en het net is vol. Zo gaat het vandaag en morgen. Zo gaat het met Israël. Niet omdat Israël dit en dat... maar omdat God het beloofd heeft. En daarom zal het gebeuren, ook in uw leven.
U kunt alleen gemeenschap hebben met Hem wanneer u niets anders hebt dan Zijn woord alleen. Laat je lege net eens zien, durft u het? Aan Jezus? Ja maar ik moet.. u moet niets, u moeten leren stil zijn, om alles los te laten en je zaligheid alleen te verwachten van de Opgestane.

Daarom gaat het toch goed met de kerk, want Jezus leeft en Hij spreekt en het gebeurt. Als het aan ons ligt komt het niet meer goed.
Als Jezus leeft, dan leef ik ook. Durf je zo alleen op Zijn woord te hopen - voor ons moet er wat bij. Wat dan? - Jezus alleen.
Gaan we zo straks naar huis. Dat u afziet van uw goddeloze leven en alleen nog maar steunt op het Woord van Jezus. En tegen je kinderen zegt: ik heb vanmorgen Jezus ontmoet. Ik was aan het eind - met mijn rug tegen de muur. Maar Hij sprak: Mijn kind werp je net aan de verkeerde kant. In het water van vrije genade en Ik verzeker je je zult vangen. Dat heeft Jezus belooft.
Dat mag je ook je net laten zien aan je kinderen - wat zit daarin? Vergeving van zonde, het eeuwige leven. Gevangen aan de verkeerde kant, dwars tegen alle visserskunst in. Daarom roemen wij er niet in. Wij roemen niet in hoe het gegaan is. Alles als een arme zondaar in Jezus Christus.
Wie U liefheeft heeft het eeuwige leven.

Ik boog en ik geloofde en God sprak mij vrij.
Jou ook?

Edit