Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-05-04 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Rom 11:25,26a	Rom 11:1-36	2008-05-04.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.3Mb) 2008-05-04C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.4Mb) 2008-05-04T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.8Mb)	Ik wil niet dat gij onwetende zijt

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Vanmiddag een Israël-preek. Met Hemelvaart was het in Israël de Yom Hashoa - de holocaust herdenking. Op 10 mei viert Israël de Onafhankelijkheidsdag, en vandaag is het Dodenherdenking - dat heeft ook met Israël te maken 6.000.000 Joden, 125.000 Nederlanders, waaronder 110.000 Joden.
De discipelen vragen bij de Hemelvaart: Heere zult U in deze tijd het koninkrijk voor Israël herstellen. Hij zegt niet: nee, dat kan je vergeten. Je moet dat geestelijk zien, daar is de gemeente voor in de plaats gekomen. Nee: u komt niet toe om te weten wanneer precies.

Geheel Israël
1. Een verborgenheid, 2. Een volheid, 3. De zaligheid

1
De Romeinenbrief, de belangrijkste brief die Paulus geschreven heeft - hij staat terecht vooraan, in het Nieuwe Testament. Je kunt hem indelen in ellende, verlossing, dankbaarheid. We komen allemaal te kort, allen zijn we verdoemelijk voor God (Hoofdstuk 1-3). De verlossing (H4-8): gerechtigheid, door het geloof. H12-16 is de dankbaarheid. Daar zit wat tussen: H9-10-11. Het middengedeelte, daar gaat het over Israël. Rom 9 Israëls verleden, 10 heden 11 de toekomst van Israël. Het evangelie heeft niet alleen te maken met de redding van ons als zondaars, maar ook met de realisering van Gods heilsplannen, met Israël en de wereld, de weide horizon van het evangelie.
Rom 8, dat loflied dat zingt over de zekerheid van het geloof. Heerlijke verlossing.

En dan Rom 9:2 - Die blijdschap - maar het is een grote droefheid, dat mijn broederen dat niet hebben. Ineens slaat de stemming om. Israël, zijn volk verwerpt de Heere Jezus. Ik zou wel verbannen willen zijn om de verlossing van mijn volk, schrap mij maar uit Uw boek als Israël maar zalig mag worden. Jezus is een steen des aanstoots, die door de bouwlieden verworpen is. Door de wet proberen ze zalig te worden. En streep zet Paulus erdoor. Het gebed is tot hun zaligheid. Wat een bewogenheid van Paulus. Wij worden er toe opgeroepen, bidt om vrede voor Jeruzalem. Paulus worstelt voor Zijn volk.
Als ik de orthodoxe Joden zie, denk ik: ze zijn niet zonder God, hetzelfde Oude Testament, maar een blinde vlek voor Jezus Christus. Jullie lezen Jezus erin, zeggen ze: maar jullie zien Hem er er niet in. Een sluier ligt er overheen, zegt Paulus, de rug gekromd onder de wet.

Dan komt H11. De toekomst van Israël.

Ik wil dat u deze verborgenheid niet onbekend is. Ik ga jullie wat vertellen, dat jullie niet weten. Hij was in gebed voor Israël. God geeft hem antwoord, - Ik zal je wat laten zien. En Paulus geeft het door. Een goddelijk geheim, dat de Heere Paulus influistert. Wij mogen er deelgenoot van worden.
Je leest veel het woord verborgen en geopenbaard in de Bijbel. Bedekt voor het Oude Testament en voor de gelovigen in het Nieuwe Testament bekend gemaakt.
Verplaats u naar Paulus' tijd. Er kwamen Joden tot geloof, maar de meesten haten Jezus. De meeste vrucht werd bij de heidenen gevonden. De verborgenheid is: Dat het verstokte Israël, die de Heere Jezus haten, dat zij in de toekomst met geloof en liefde en blijdschap dat evangelie zal gaan omhelzen. Wat een tegenstand hadden zij juist van hen ondervonden. Geen enkeling hier en daar, of een stad als Nineve, maar een compleet volk.
Heeft God Zijn volk dan verstoten? Het volk waar Hij een verbond mee gesloten had? Dat zij verre, volstrekt niet! Geen sprake van. Vers 11: moesten ze vallen? Volstrekt niet! Denkt u dat God ze er in laat liggen? Volstrekt niet. Ze liggen er al 2000 in. Toch heeft zelfs hun val een heerlijk goddelijk doel. Ondertussen gaat daarmee het heil naar de heidenen. Het was nodig dat eerst tot jullie het woord verkondigd werd. Maar nu richten we ons naar de heidenen. Een dam wordt opgeworpen voor de heilstroom, maar hij gaat verder, dus komt hij bij de heidenen. Apart, eigenlijk. De val van de Joden geeft heil aan de heidenen. Ook in ons land, Bonifatius. Het evangelie kwam naar Holland. En dat alles om de Joden tot jaloersheid te verwekken. - Zie eens hoe rijk wij zijn, met jullie Messias? Hebben wij als christelijke kerk de Joden tot jaloersheid kunnen verwekken? - Ik denk aan de kruistochten. Het kruis van Christus omgedraaid tot zwaard, en de schedels ermee ingeslagen. De dood in gejaagd, moordpartijen langs de Rijn, de brandstapels, Inquisitie. Dopen of doden. Luther - die antisemitisme uitbarstingen van hem. Wie Israël vloekt, zal worden vervloekt. Denk daar maar eens over na. De pogroms in Oost-Europa. De kerk vond uit dat de Joden een puntmuts op moesten, een merkteken aan de mouw - tot jaloersheid opgewekt? De liberale theologie, die hele stukken uit hun Bijbel scheurt... Israël geschrapt en daar de kerk voor in de plaats... tot jaloersheid... de zegen was voor ons en de vloek bleef rusten op Israël; de hel van Auschwitz, de holocaust, de sterrekinderen, met hun gele davidster. Het laatste wat ze roepen was Sj'ma Jisraeel, Adonai Elohenoe Adonai Echad (Hoor Israël, de Heere is onze God de Heere is Eén); met een Bijbeltekst de dood in...

... om ze tot jaloersheid te verwekken....

Het wonder van 1948 wat geen mens voor mogelijk had gehouden. Uit de as van miljoenen Joden, daar herrees de staat en het volk Israël; een teken van de eerste orde voor de eindtijd waarin we leven, het ontluikend begin van de verlossing. Bestaat God? Ja, de Joden bestaan nog!
Ik zal u in Uw land planten.
Vers 12. Hun val de rijkdom van de wereld. De evangelieschat gaat de wereld door. Schatten van zegeningen in Hem. Toen de Heere Jezus de deur gewezen werd bij de Joden, toen is Hij als een 'marktkoopman' langs de deur gegaan bij de heidenen. En overal waar het evangelie kwam: zie Ik sta aan de deur en Ik klop, koop van Mij goud en ogenzalf, om niet.
Bent u nu ook zo rijk met de Heere Jezus? Heer hoe rijk zijn wij in U! Weg wereld, weg schatten. Kunt u aan mij zien dat ik verrukt ben over dat werk van de Heere Jezus? Als mensen buiten de kerk dat zien - dat wij zo'n parel gevonden hebben, hé wat voor moois heb jij? Waarom ben je zo blij, wat heb jij wat ik mis? V15. Hun verwerping de verzoening der wereld. Ondertussen gaat het de wereld door.

2
Vers 25 - de volheid der heidenen. De verharding voor een deel over Israël. “Partieel en temporeel”, gedeeltelijk en tijdelijk. Niet iedereen dus. Ook in Paulus tijd, en door alle eeuwen heen waren er Messias-belijdende Joden. We mogen niet generaliseren. Het overblijfsel (v16): de eerstelingen. De volle oogst komt straks. De voorlopers.
Het duurt nu al 20 eeuwen, maar het is niet voor altijd. Aan die verharding komt een einde. “Totdat” - Kijk eens in een concordantie, belangrijk woord in de profetieën. De Heere spreekt over Jeruzalem (Luc 13:34,35) ...totdat gij zeggen zult: Baruch Haba BaSjeem Adonai, gezegend is Hij die komt in de Naam des Heeren.
Wij moeten ons vastklemmen aan dat woordje 'totdat' - zoals Luther en Kohlbrugge aan 'nochtans'. Als het gaat om Israël, moten we ons vastklemmen aan dat woord 'totdat'; al zijn er dagelijks nog aanslagen en terrorisme - totdat. Totdat de volheid der heidenen zal zijn ingegaan.
Wat betekent dat? Totdat het getal van de gelovigen uit de heidenen vol is. Het sleepnet wordt nog steeds uitgeworpen, totdat Hij zegt: nu is het vol. En dan pakt Hij de draad met Israël weer op. Een einde aan de dam, aan de verblinding. Als de oogst uit de heidenen binnen is. Dan gaan er wonderbaarlijke dingen gebeuren. De bedekking weggenomen, dan zullen ze hun Verlosser, hun Heiland gaan zien, als ze het Oude Testament lezen. Jeshua, ha Messiach. Nu staan ze nog bij de Muur. Liever de muur dan de Messias, maar het deksel wordt een keer weggenomen. Ze zullen zien op Hem die ze doorstoken hebben (Zach 12:10). Jesaja 53: wij dachten - een man van smarten, niet om aan te zien; maar het was om onze overtredingen. Wat zal dat zijn! De geschiedenis van Jozef - verworpen was hij door zijn broers. Hij is onderkoning, en hij redt de wereld, en dan komen zijn broers, naar Zafnath Paanea, de 'behouder van het volk'. En ze herkennen Hem uit. Streng is Hij eerst - hij kan zich niet langer meer goed houden - alle heidenen stuurt hij uit de zaal. Dan daalt Hij van Zijn troon af. Ik ben Jozef. Hij weent, ik ben Jozef, kom - en ze vallen elkander om de hals. Zo stel ik het me voor. Daar zullen wij niet bij zijn. Hij had een Egyptisch pak aan en sprak Egyptisch... Dat hebben wij met Jezus ook gedaan, een Griekse Jezus, een gereformeerde Jezus. Ik zeg niet dat we dat niet moeten doen, maar zij herkennen Hem niet ! Ik ben uw broeder....

3
Dan komt het toch weer terug bij Jeruzalem. Het lijkt een golf beweging. Het zal weer vloeien naar Jeruzalem toe, wordt het dan eb bij de heidenen? Nee, zegt Paulus. Dan wordt het een nog grotere rijkdom: Vers 12: indien hun val de rijkdom is van de wereld, hoe veel te meer hun volheid. Als gans Israël zalig zal worden; in vers 15 staat hetzelfde, met andere woorden, leven uit de doden. Een volle maat van Hemelse zegen gaat stromen uit de hemel op Israël en de volkeren. Leven uit de doden.

Is het wel waar wat u zegt dominee? 'Opdat u niet wijs bent bij u zelven' ... we moeten niet zelf onze eigen mening erin leggen, maar zo dicht mogelijk bij het Woord blijven. Als er Israël staat, staat er geen kerk.

“Is dat heel Israël, dominee? Elke Jood?” Zou u er wat op tegen hebben ? Ik niet! Hoe meer er zalig worden hoe groter de Eer van de Koning. Prijs de Heer! We moeten niet beknibbelen op Gods genade! Dat zit er zo in bij ons. Ik verwacht het wel. Ik denk dat het zo is. Ik hoop het heel vurig. En ze zullen allen door de Heere geleerd zijn, van de kleine tot de grootste, zegt het Oude Testament. De KT heb ik mee (90% dan): Dat zijn niet enige weinige, maar een zeer grote menigte, gelijk aan de ganse Joodse natie. Ik mag ze wel... Wanneer de Joden met grote hopen en menigte het evangelie zullen aannemen. Zij hebben wat gezien van het grote hart van God.
Wat een geweldig schouwspel voor de engelen en de mensen die dan zullen leven
We zien in onze tijd een nationaal herstel en straks komt het geestelijk herstel.

Wanneer zal het gebeuren, dat de volheid der heidenen ingegaan zijn? Dat weet ik niet, maar nadat de jongste (verloren) zoon binnen zal zijn. De oudste zoon staat nog mokkend buiten. Ik wil een compleet huisgezin zijn. Wanneer zal het zijn - die vraag stelden de discipelen. Zult u het in deze tijd doen?
Let op de tekenen van de tijd, 1948. Een profetisch jaar voor mij. Ik zal u uit uw graven doen opkomen. Land en volk werden weer een. 1967 Jeruzalem weer een. Vanaf 1967 groeide het aantal Messias-belijdende Joden; het wordt meer, er zijn er nu 6 a 7000. Er zijn de laatste jaren meer boeken over Jezus geschreven in het Hebreeuws dan in 1900 jaar ervoor tezamen. Geweldig dat die drang kwam in het hart van de Zionisten, om uit alle volken terug te keren naar Zion; God legde dat er in, ik geloof het vast.
De camera's staan op Israël, maar vanavond iets van het profetische nieuws.
Orthodoxe Joden spuugden voorheen op de grond bij het vallen van de naam van Jezus. “Wat ons bindt is het geloof van Jezus, naar wat ons scheidt is het geloof IN Jezus”. Buber zegt: Hij is mij grote Broer, (maar nog niet Zaligmaker).

Israël wordt zalig - ik denk door de benauwdheid heen. God gaat over Israël die Geest nog eens uitstoten, een verlangen naar Jezus Christus. Die beenderen die nu bij elkaar komen - ze worden ook een leger. De goddeloosheden van Jakob weggenomen, de goddeloosheid wegspoelen met Zijn eigen dierbaar bloed. Dat geeft zulke gevolgen voor de wereld - Leven uit de doden. Zoals het lente tijd is nu. Zo gaat het nieuwe leven uitbarsten op die dag dat Israël bekeerd wordt, dan zal de oorlog niet meer worden geleerd. De Palestijn zal er ook in delen. Salam en Shaloom worden werkelijkheid in de Vredevorst. Er zal geen Joden haat meer zijn, geen pogroms, geen zelfmoordaanslagen en geen intifada; geen hakenkruizen, geen bekladden van graven, geen kassam-raketten, geen verachting meer. 10 heidense mannen zullen tezamen de slip van de jas van een Joodse man vasthouden - ik wil graag met u mee, want ik heb gehoord at God met u is. (Zach. 8:23)

Is dat iets van mij? Het is van Paulus, en het is altijd in onze Vaderlandse kerk geweest als stroom. Ik verheug mij dat ook in andere kerkgenoodschappen 'geïnvesteerd' wordt in het volk Israël. Ook de christen-arabier - ik vergeet ze niet. Een christen-Palestijn ligt mij nog nader aan het hart - de eigenlijk broeders en zusters.
Velen in de kerkgeschiedenis hebben erop gewezen. Wilhelmus à Brakel, over Rom 11. 'Want een uitnemende verandering! Uitnemender dan in de dagen der apostelen. Wie zal dat mogen beleven?'
Thomas Boston, verlang je naar opwekking in de kerk? Bidt dan om de bekering van de Joden, dan zal het zijn als een leven uit de doden. Weer Pinksteren op de wereld.
Rutherford: o dat gezicht te zien. Het vrolijkste naast dat van Christus. Als Hij en onze oudste broeder elkaar zullen omhelzen en kussen. O beminnelijke dag, breek aan, ik zou wel velen jaren buiten de hemel willen blijven staan om dat te zien, ik zou een lakei willen zijn naast het paard van de Heere Jezus als de Koning Zijn liefde weer verklaard aan Zijn oude volk!

O diepte van wijsheid! Een lofzang dat Gods plannen doorgaan. Al neemt Hij een omweg. Hij komt tot Zijn doel, met eenieder van ons, ook met Zijn oude volk.
De verharding van Israël: kijkt u uit, dat u niet verhardt? Verharde christenen - daar is geen belofte voor in de Bijbel...! Heb liefde voor het volk Israël, die beminden om der vaderen wil. Bidt voor het volk, voor de vrede van Jeruzalem, voor de bekering van de Joden; geloof in de God van Abraham, Izaäk en Jacob en hoop vurig op de vervulling van Zijn beloften. Voor het heil van Zijn volk en het heil van de wereld. En wees dankbaar dat het heil uit de Joden is; wees dankbaar dat Joodse vingers onder leiding van de Heilige Geest het Oude Testament en Nieuwe Testament hebben geschreven.
Het verlossend bloed is gevloeid uit een Joods lichaam. De zoon van God is uit een Joodse moeder.

Hij, Die droeg mijn zonde
Die mij redde van de dood
Die mijn pijn droeg in Zijn wonden
Zonder klacht,
Hij was een Jood.

Edit