Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-05-25 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Gen 1:2	Gen 1:1-3 Gen 8:1-12 Mat 3:13-17	2008-05-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb) 2008-05-25C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.6Mb) 2008-05-25T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er zijn veel symbolen voor de Heilige Geest in de Bijbel. Wind, vuur, water, olie, wijn. Maar ook door een dier: een duif. De Heilige Geest als vogel van God. In het embleem van de PKN zien we die duif terugkeren. Dieren in de Bijbel verkondigen ons iets. Soms God oordeel: denk maar aan de plagen in Egypte, zoals luizen en sprinkhanen. Soms ook levenslessen, denk aan de les van de mier en de sprinkhaan. En soms zelfs om goddelijke personen uit t e beelden, denk maar aan het Lam van God. Vanmorgen de Heilige Geest als duif. Geen land heeft een lam of een duif in zijn schild. Allemaal kiezen ze voor dieren die kracht, snelheid of macht vertegenwoordigen. Maar ze passen wel in het Koninkrijk van God. Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden.
De Geest als duif
1 bij de schepping
2 na de zondvloed
3 tijdens de doop van de Heere Jezus

In den beginne schiep God de hemel en de aarde. In dit Hebreeuwse woordje God zit een meervoud. Zie je daar al iets van de drieëenheid? Het scheppingswerk heeft te maken met de Vader de Zoon en de Heilige Geest. De Vader als de Schepper, de Zoon die het Woord is en het Licht en de Heilige Geest die zweeft op de wateren. Wat is er voor dit begin? Voor Genesis 1:1? Is daar iets? Ja, daar is God, de drieënige God. Die 3 waren in een ongekende heerlijkheid, liefde en gemeenschap met elkaar. De Zoon lag in de schoot van de Vader. De liefde en heerlijkheid die er tussen die 3 was is onuitsprekelijk. De Geest was de band der liefde. De Heere Jezus was Gods troetelkind, één en al verrukking. God was niet alleen. Hij had geen mens nodig. Toch wilde Hij de mens scheppen. Er was ook een overleg, een vredesraad tussen die 3 Personen. Ze hebben gesproken over de zaligheid van de uitverkorenen. Dat er een gemeente zal worden gevormd die eeuwig zalig mag leven in het Vaderhuis. Terwijl de wereld er nog niet eens was, waren de kinderen van God al het gespreksonderwerp van die 3 goddelijke Personen. Eer Gods hand alles schiep had Uw liefde mij al uitverkoren..........gaat het je niet duizelen? De engelen, de morgensterren juichten toen God de grondlegging der wereld vaststelde. In onze tekst staat: de aarde nu was woest en ledig, duisternis was op de afgrond en de Geest van God zweefde op de wateren. Er zijn verklaarders die zeggen dat je het woordje “was” ook kunt vertalen met “werd”. De aarde werd woest en ledig. Zou God die Licht is de duistere aarde kunnen scheppen? Of zou er iets gebeurd zijn tussen Genesis 1 en 2? Zou misschien de zondeval van de duivel en zijn engelen in de hemel hebben plaatsgevonden? Zou de aarde daardoor woest en ledig zijn geworden? Hoe het ook zij: de aarde nu was of werd woest en ledig, en duisternis was op de afgrond. Onheilspellende woorden waarvan je gaat huiveren. Een woestenij die afschrikt. Geen teken van leven was er op die aarde. Er wordt gesproken over een dikke duisternis. Dat is voor een oosterling het ergste wat er is. Het doet denken aan de hel, aan de dood. En er wordt ook nog gesproken over een afgrond, die gevuld is met wateren. Een oneindige watermassa. Een afgrondelijke zee waar je hard van wegloopt. En juist nu lees je dat de Geest van God over de wateren zweefde! De Heere zendt Zijn geest op die duistere massa. Hij is dus actief werkzaam. Voor het woordje “zweefde” staat er een woord dat ook betekent “fladderen”. Hetzelfde woord als wat gebruikt wordt voor een arend die boven haar jongen zweeft, op en neer, om als het nodig is er onder te kunnen duiken. Zo heeft God gezweefd boven Israël in de woestijn. Zo houdt God als het ware een oogje in het zeil boven die woeste aarde. Het woordje Geest is overigens vrouwelijk; er zijn rabbijnen die spreken over een moedervogel, een duif. Een moedervogel die leven geeft. Mag ik het eens toepassen op u en op mijzelf? Als ik lees hoe wij in de Bijbel beschreven worden, en ik zie voor het oog van God wie ik in Zijn ogen ben en ik leg er Genesis 2 naast, dan zie ik frappante gelijkenissen. Het is bij mij van binnen zo'n chaos! Wij worden kinderen van de duisternis genoemd. Geen licht, zonder God, een vervallen toestand. Vervreemd van het leven van God. Dat is gekomen door de zonde van de mens. Een afzichtelijke, walgelijke massa. Om zo jezelf eens te zien, gemeente. Wat een afgrond, wat een beerput. Saulus leerde zichzelf zo kennen. Toen kwam de Heere Jezus en hij werd van ziende blind. Toen leerde hij welke duisternis er werkelijk in zijn hart was. Juist bij zo'n klomp zonde gaat de Geest zweven! Wat een troost! De Heilige Geest komt op het gebed, op het volhardende gebed. Maar ook in zo'n afzichtelijke woestenij! Als de Heilige Geest gaat zweven boven je, gaat Hij je weer mooi maken en gaat Hij de leegte vullen. Hij gaat je nieuw maken! Dat lees je ook bij die 3000 op de Pinksterdag. Terwijl het woest was als het ging over de Heere Jezus. Toen kwam de Geest en er werd iets nieuws geboren in de harten van die 3000. Waar de Heilige Geest gaat zweven boven de schepping, gaat iets moois gebeuren, waar de Geest gaat zweven boven zondaars, gaat er iets nieuws gebeuren. Als de Heilige Geest boven de Maranathakerk gaat zweven gaat er ook iets gebeuren. Er is zoveel verwarring tegenwoordig. Alles is discutabel. Er is zoveel leegheid, lege stoelen, lege harten. Chaos. Donker. Als de Heilige Geest nu gaat zweven.......ik heb niets te bieden Heere, helemaal niets. Maar zweef over deze Maranathakerk! Dan komt er lente na een barre wintertijd. Die duif heeft te maken met nieuw leven, lente, zangtijd, vervulling.

Nu Genesis 8. Daar komt letterlijk die duif voor. Weer die duif die we tegenkomen, na de zondvloed, bij het nieuwe begin na Gods oordeel dat over de wereld was gegaan. Zou het wel weer droog worden op de aarde? Noach laat eerst een raaf uit. Die eet aas, en heeft genoeg voedsel. Dan laat Noach een duif los. Die duif komt terug, want ze vond geen rust voor het hol van haar voet. Een week later wordt ze weer uitgezonden door Noach. Dan komt ze terug met een olijfblad; een teken van nieuw leven. Weer een week later wordt ze weer uitgezonden, en keert ze niet meer terug. Er wordt gesproken over een onreine raaf en een reine duif. Die raaf is een beeld van de zondige natuur, die duif is het beeld van de Heilige Geest. De raaf kan het nog wel uithouden in een wereld waar de zonde heerst. De duif niet, die heeft nieuw leven nodig. In mijn hart merk ik die raaf en die duif. Die raaf probeert op te gaan in de dingen van de wereld. De duif wil het nieuwe leven, zonder zonde. Wie gaat nu winnen? De raaf lijkt veel sterker dan een duif. Hoe meer ik de graankorrels van het woord van God tot mij neem, hoe meer die duif het in mijn hart naar zijn zin heeft.

Bij de doop van de Heere Jezus komen we weer die duif tegen. Hij klom op uit het water en toen daalde de Heilige Geest neer. Een duif op het lam van God. Een offerduif op het offerlam van God. Die duif rust op de Heere Jezus. Je ziet de Vader met Zijn stem, de hemel die open gaat: deze is Mijn geliefde Zoon. De Heilige Geest in de vorm van een duif. De Heere Jezus met Zijn vlees en bloed. Wat een tafereel daar bij die Doop. Eigenlijk zie ik daar een demonstratie van de engelenzang: in mensen een welbehagen. Als de Heilige Geest komt op de Heere Jezus, wordt Hij direct daarna geleid in de woestijn. Toegerust met de Heilige Geest voor die 40 dagen van verzoeking in de woestijn. Als je de Heilige Geest hebt, moet je soms ook de woestijn in, maar de Heilige Geest gaat wel mee, die blijft fladderend boven je. Ik kijk nog even naar die doop. Zoals die duif fladderde, op zoek naar een plaats voor het hol van haar voet ..... Zo is de Heilige Geest nog steeds op zoek naar een plek om te rusten. Maar Hij vindt ze niet want alle mensen hebben gezondigd. Maar de Heere Jezus niet. Die rustplek was er alleen bij de Heere Jezus.
In het Hooglied zien we ook het beeld van de duif. Weet je wat de bruid zegt van de bruidegom? Uw ogen zijn als duiveogen! Heeft u de Heere Jezus wel eens door het geloof in de ogen gekeken? Als Hij terugkomt zullen Zijn ogen zijn als vlammen van vuur. Maar die bruid heeft er duivenogen in ontdekt, Het wit van Zijn oogappel is zo helder en rein. Zijn ogen weerspiegelen onschuld, teerheid, vrede. Duivenogen. Geen haviksogen. Maria Magdalena zag in die ogen Zijn liefde. Ook de kindertjes die bij de Heere Jezus op schoot zaten keken Hem in Zijn ogen. Zij lazen daar zachtmoedigheid in. Liefde, vriendelijkheid.

Misschien nog een vierde duif. Bij Handelingen 2, Pinksteren. De Heilige Geest daalde neer uit de hemel. Maar niet letterlijk in de vorm van een duif, al wordt dat op veel schilderijen wel zo afgebeeld. Maar toch, Hij kwam uit de hemel. Zoekend naar een rustplaats. Dat doet de Heilige Geest nog steeds. De Heilige Geest vindt ook rust in de gemeente. Hij is nog steeds op zoek naar mensen bij wie Hij kan landen. Op zoek om leven en vruchtbaarheid te zenden. O Heilige Geest, zoals u op Jezus rustte, rust zo ook op mij! Verlangt u daar naar? Dan moet u maar veel op Jezus zien. Hoe meer je je voedt met de Heere Jezus, hoe meer die Geest bij je is. Maar als je op die duif alleen ziet, vliegt hij weg. Als je je alleen richt op de Heilige Geest, zonder de Heere Jezus, gaat Hij weg. De Heilige Geest is er immers altijd op uit om Christus te verheerlijken.
Waarom heeft de Heere God nu gekozen voor het beeld van een duif? In mijn vorige gemeente zat in de straat een duivenmelker. Die beestjes kwamen steeds terug. Sinds Pinksteren heeft de Heilige Geest de hemel verlaten. Een lange tocht , een grote taak. Maar als die taak volbracht is, gaat Hij terug naar de hemel. De Heilige Geest zoekt nog steeds, Hij is er nog. Vroeger werden postduiven gebruikt om berichten te verzenden. Ik zie de Heilige Geest als een duif uit de hemel komen met een bericht, een boodschap. Dat bericht is: de overwinning is door Jezus behaald; er is vergeving voor rebellen en opstandelingen door het bloed van het Lam. Waarom koos de Heere Jezus nu het beeld van een duif? Het is het symbool van liefde en trouw, van vrede. Het is mooi om te lezen hoe een duif en een doffer (mannetjesduif) met elkaar om gaan. De doffer gaat altijd naar dat ene vrouwtje terug. Het beeld van de trouw. De duif zal steeds naar dat ene hok terugkeren. Trouw. Een duif heeft ook te maken met zachtmoedigheid, met teerheid. Geen arend, gaan havik. Je wordt niet met klauwen gegrepen door God, maar met zachtheid. De satan is ruw. Maar God niet. Een duif heeft volgens sommigen geen galblaas. Geen gal, geen bitterheid. Als de Heilige Geest op je geland is, krijg je ook iets van die zachtmoedigheid. Dat scherpe, dat bitserige gaat eraf. Een duif is een vredestichter, oprecht en argeloos als de duiven, staat er. God maakt je oprecht en rein als de Heilige Geest op je komt. Als je de Heere Jezus hebt, ga je rein met elkaar om. Ook voor het huwelijk. Rein ook met je woorden. Grove schunnige taal is van de raaf, maar niet van de duif. Als je zo'n duif ziet in het zonlicht, dan gaan die veren soms glanzen alsof er goud op zit.
Er was eens een jong zendingsechtpaar dat naar Jeruzalem werd uitgezonden om daar te wonen en te werken. Dat was mooi. Op een dag werd het nog mooier: er kwam een duif bij hen wonen. Maar ze merkten wel iets geks. Zodra er onrust of ruzie was, was de duif door de herrie spontaan verdwenen. Soms bleef die duif dagenlang weg, afwezig. Het echtpaar begreep dat als ze zo door zouden gaan, dat die duif niet meer terug zou komen. En ze wilden graag dat die duif zou blijven. De man zei: of de duif past zich aan ons aan, of wij aan de duif. We kunnen als gemeente de Geest ook bedroeven. Doordat er wrok is, doordat we ruzie zoeken. Als er onmin is, bedroeven we Hem en wijkt de Geest. Dan is het gebed: O Heilige Geest blijf met ons!

Kom Heilige Geest, O duif daal neer
O dat Gij bij ons blijft
Ontsteek de vlam der liefde weer
in het hart van kou verstijfd.

Amen

Edit