Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-06-29 17:00:00 cand. G. Lugthart (Dirksland)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1Kon 19:4 1Kon 19:1-18 Mar 14:32-42 2008-06-29.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 27.5Mb)
2008-06-29C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 24.4Mb)
2008-06-29T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 8.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het is genoeg

Elia laat zich kennen als een man vol geloofsvertrouwen. Denk aan de weduwe van Zarfath, waar hij tegen zegt: maak eerst een koek voor mij en je zult nog genoeg over hebben. En denk aan de berg Karmel, waar hij tegenover al die Baälpriesters stond. Dan moet je veel vertrouwen hebben. Vanmiddag komen we een heel andere Elia tegen. Vertrouwen heeft plaatsgemaakt voor moedeloosheid. Nu is het genoeg, Elia kapt ermee. Hij is het zat. Hij heeft zo goed zijn best gedaan voor de Heere God. Maar het resultaat is dat hij moet vluchten voor zijn leven. Zoekt U maar een ander, Heere God, ik doe het niet meer. Gisteren stond hij nog hoog op de Karmel. Hij liet zien dat er maar 1 God is. De God van Israël. Baal liet niets van zich horen, toen de priesters om het altaar heen dansten. Maar toen Elia riep tot de HEERE, verbrandde het hele altaar met vuur uit de hemel. Nu zijn we een dag verder. Het lijkt alsof Elia dit hoogtepunt helemaal vergeten is en hij zit in een diep dal. Izébel heeft hem ter dood veroordeeld. Hoe lang vecht hij al tegen de goddeloze praktijken van Achab, van Israël. Elke keer lijkt het kwaad te winnen, Elia geeft het nu op. Hij ziet er geen gat meer in. Misschien heeft u ook een bepaalde taak waar u helemaal voor gaat, waar u zich 100% voor inzet. Maar elke keer krijg je te maken met dingen die jouw werk in de weg staan, die het afbreken. Je hebt altijd veel voor de Heere en Zijn koninkrijk gedaan, maar nu zit je in de ellende. Het lijkt wel of de Heere God je nu laat zitten.
Hij wil zelfs niet meer leven. Hij gaat onder een jeneverboom zitten en wil liever sterven. Hij geeft het op. Zijn grote geloofsvertrouwen is helemaal weg, hij ziet het niet meer zitten. Hij valt in slaap onder die jeneverboom. Slapen doe je als je rust nodig hebt. Dit slapen van Elia doet denken aan het slapen van de discipelen van Jezus toen Hij in de hof van Gethsémané was. Zijn discipelen sloten zich af voor zijn lijden en vielen in slaap. Wat doet God met mensen die moedeloos geworden zijn in Zijn dienst en er genoeg van hebben? Hij roep Elia niet op het matje, maar geeft hem eten en drinken om nieuwe krachten op te doen. God geeft nog steeds moed en krachten d.m.v. Zijn woord aan Zijn vermoeide kinderen.
Je hebt Mijn beloften en Mijn Evangelie zo nodig, ga ermee door! Neem het tot je, neem het in je op. Dat bewaart je voor uitputting, dat geeft nieuwe levenskracht. Dan zijn niet alle problemen direct weg. Pas als Elia voor de 2e keer gegeten en gedronken heeft, heeft hij weer nieuwe kracht om verder te gaan.

Hij trekt dan de woestijn in en komt bij de Horeb. Elia overnacht hier in een spelonk. Een donkere verstopplek in de bergen. Verstopt hij zich voor God? In elk geval weet de Heere hem wel te vinden, al verstopt hij zich nog zo ver. Dan komt alle frustratie eruit. Alle boosheid. Ik heb zo mijn best gedaan, maar het volk gaat door in de zonde. Ze hebben Uw altaren verbrand en Uw profeten gedood. Elia scheert alles nu over 1 kam. Hij overdrijft. Hij ziet echt alleen de negatieve dingen. Izébel heeft inderdaad de profeten gedood, maar het volk heeft gisteren nog gekozen voor de Heere. Als je depressief bent, zie je vaak alleen de zwarte dingen. Het zwarte wordt steeds zwarter. Zo ook bij Elia. Tot God ingrijpt. Elia is het zicht op God kwijtgeraakt; hij ziet niet meer dat de Heere God ook werkt door andere mensen.

Kom naar buiten, zegt de Heere tegen Elia. Ik wil je iets van Mezelf laten zien. Er komt een geweldige wind langs de spelonk van Elia. Daarna een aardbeving, dan een onverklaarbaar vuur. Drie krachtige tekenen van Gods verschijning. Maar de Heere is niet in deze tekenen aanwezig. Noch in de wind noch in de aardbeving, noch in het vuur. Dan hoort Elia een zachte stilte, een fluisterende stilte. De Heere komt voorbij in het suizen van een zachte stilte.
Mijn werk is niet altijd zichtbaar of hoorbaar, maar soms in een zachte stilte, in het verborgene. Gods plannen voltrekken zich vaak in de stilte. Wij zien het vaak niet; jij denkt dat je de enige bent die Mij trouw is gebleven maar er zijn nog 7000 anderen die ook voor Mij alleen buigen. De Heere neemt Elia opnieuw in Zijn dienst, hij moet 3 mensen gaan zalven, waaronder Elisa, zijn opvolger. Opnieuw een teken dat hij niet alles in zijn eentje hoeft op te pakken. Soms heb je het gevoel dat je alleen staat. Maar God laat niet los wat Zijn hand begon, hij heeft ook andere mensen die Hem vrezen. Er zit nog een les in deze geschiedenis. Als we niets zien van het werk van God, komt dat dan soms omdat wij er zelf tussen staan? Omdat we denken dat het allemaal via ons moet? Als jouw ding dan in jouw ogen mislukt, blijft er niets over. Denk niet dat het alleen van ons af hangt. Elia is weer terug gegaan naar Israël. Uiteindelijk heeft de Heere God Elia opgenomen in Zijn heerlijkheid.
Ik blijf nog met 1 vraag zitten. Zat er geen kern van waarheid in de moedeloosheid van Elia? Is het nu niet zo dat Elia wel eten krijgt en versterking, maar dat hij het uiteindelijk wel verder moet, het zelf moet doen? Dat doet me denken aan de geschiedenis over de Heere Jezus in de hof van Gethsémané die we lazen. Bij Hem zit er echter een groot verschil in. Elia kon de strijd tegen de zonde niet meer aan; zijn roeping viel hem te zwaar. Maar de Heere Jezus heeft het kwaad in de wereld wel overwonnen. De zonde zit in jou. Er is er 1 die het kwaad wel kan overwinnen. De Heere Jezus wist wat Hem te wachten stond en voerde een geweldige inwendige strijd. Maar aan het eind van deze nacht weet Hij: het kan niet anders, dit is de weg die Ik moet gaan. Hij aanvaardt Zijn weg. Daarom kan Hij nu tegen Zijn discipelen zeggen: slaap nu maar verder. De discipelen mogen nu verder slapen. Daarom mogen de kinderen van God nu in de kerk nu ook verder slapen.
Gods echte antwoord op de moedeloosheid van Elia en ook op onze moedeloosheid is dat Christus het gedaan heeft. Ondanks alles wat in de weg staat. Wat betekent dit voor ons als wij het liever op zouden geven? Zuig het Evangelie van de Heere Jezus in je op. Dat Koninkrijk van de Heere, dat komt er wèl. God ontslaat ons niet van onze roeping. Hij gebruikt nog steeds tal van mensen in Zijn koninkrijk. Wij mogen schakeltjes in Zijn Koninkrijk zijn. Het zit in ons om resultaten te willen zien. Maar veel van Zijn werk is verborgen. Zijn koninkrijk komt echt goed. En in Zijn kracht kan ook ik mijn roeping aan.

Edit