Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-07-13 17:00:00 prof. dr. W. Balke (Em. te Den Haag)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
luc 7:36-50 luc 7 2008-07-13.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb)
2008-07-13C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.8Mb)
2008-07-13T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wij ontmoeten vanmiddag in de allereerste plaats onze Heiland, de Heere Jezus Christus zelf. In het gezelschap van tollenaren en zondaren. Nu ontmoeten we Hem ook in huis bij de gastheer Simon de Farizeeër. De Heere Jezus richt het Woord tot hem. Hij heeft het woord niet regelrecht gericht tot die vrouw. Die vrouw, die als ongenode gast was binnen gedrongen in het huis van Simon. Haar naam wordt niet genoemd, maar ze was wel bekend. Ze heeft de nodige duisternis in haar hart en Lukas noemt haar een zondares. Iemand die vooral had gezondigd tegen het 7e gebod. De zonde tegen het 7e gebod wordt nooit alleen door een vrouw bedreven; er zijn altijd 1 of meer mannen bij betrokken. Als de Farizeeërs een vrouw op heterdaad betrapt hebben, zegt de Heere Jezus tegen hen: wie van u zonder zonde is, werpe de 1e steen. En dan zijn ze even later één voor één verdwenen. Dan beschuldig Ik u ook niet, zegt Jezus. Wat een machtswoord. Zo iemand ontmoeten we nu hier ook. Terwijl Lukas haar een zondares noemt, dringt ze binnen in het huis van Simon waar Jezus de maaltijd gebruikt. Dat heeft de nodige opzien gebaard, zeker omdat ze zich wonderlijk gedroeg. Ze wil Jezus zalven, ze heeft Hem dus eerder ontmoet. Ze heeft iets van de vergeving der zonden begrepen. Ze barst in tranen uit en droogt met haar haren Zijn voeten af. Jezus laat haar stil begaan, neemt haar als het ware in bescherming, Hij kent haar hart. Zij wordt door Hem tot voorbeeld gesteld voor al die Farizeeërs en voor alle mensen in de eeuwen daarna. De Farizeeërs zijn verontwaardigd, maar Simon houdt zich in uit beleefdheid. Maar Jezus opent zelf het gesprek. Simon, Ik heb u wat te zeggen. Zie je deze vrouw? Haar zonden die veel zijn, zijn haar vergeven. Dat eerste stukje van de zin heeft Simons instemming, maar dat tweede? Haar zonden zijn haar vergeven? Dat zijn geweldige machtswoorden. De zondares heeft dat al eerder gehoord, maar het geloof kent zoveel aanvechtingen. Simon moet goed weten dat de schuld die deze vrouw voor God had, haar kwijt gescholden is. Dat betekent dat niemand op haar mag neerkijken en dat niemand erop mag terug komen en mag zeggen: maar zij was niet zo'n beste. Die in Christus is, is een nieuw schepsel. Dat moet Simon goed weten. Wij hebben ook net als Simon ons systeem. We denken: zonden zijn er. We kwantificeren graag; hadden we er maar een paar minder. We nemen ons voor om er morgen mee op te houden. Dan wordt het in ieder geval niet meer....Maar dan worden we op de vingers getikt door de oude Heidelberger: Wij maken onze zonde elke dag meer! Minder zonde doen, groter zondaar worden! Nee, er is geen sprake van vermindering van zonden, bij deze vrouw. Jezus haalt er niet een paar af en laat het haar verder zelf doen. De vergeving van de Heere Jezus is totaal, algeheel. Denk aan die psalm: vergeef mij mijn ongerechtigheid, want die is groot. We zijn dus met vermindering niet gebaat, maar alleen met totale vergeving. Dat zegt Jezus nu langs deze vrouw heen tot Simon. Maar zij heeft het ook opnieuw gehoord. Het klinkt haar als muziek in de oren. Tegen alle aanvechting in, al had ze het nog zo verbruid. Simon had met zin systeem nooit het woord genade leren verstaan. Simon is heel orthodox, mensen keken hoog tegen hem op. Maar hij heeft geen geloof en denkt zelfs dat hij het geloof niet nodig heeft, met al zijn stipte wetsvervulling. Een zondaar is van God vervloekt en dat kan nooit worden veranderd, denkt Simon. Jezus zegt dan specifiek tegen hem dat haar zonden vergeven zijn. Hij zegt er iets merkwaardigs achteraan: want zij heeft veel liefgehad. Jezus zegt niet: Ik heb haar de zonden vergeven, omdat zoveel liefheeft gehad. Jezus zegt ook: uw geloof heeft u behouden. Maar in het huis van Simon betoont zij Hem een grote liefde. Waar komt die liefde vandaan? Vanuit de vergeving. De vergeving gaat aan de liefde vooraf. Maar tegelijk begint Jezus dus wel over haar liefde. Waar is die liefde een teken van, zegt Jezus? Die liefde is een teken van de vergeving van zonden. Dat maakt deze vrouw zo ontzaglijk blij, omdat haar zonden zoveel waren. Dat past allemaal niet in Simons systeem. Zo'n vrouw, uit de straat? Zij gerechtvaardigd? Dan komt de toepassing aan de orde. Zijn uw zonden vergeven? Dat is geen kleine vraag. Mensen verstaan dat helemaal scheef. Er is wel vergeving, maar dat is iets heel aparts, dat moet je een keer te beurt vallen. Los van de prediking en sacrament. Maar vandaag lezen wij in het Evangelie: wij kunnen het hier aan merken of wij veel liefhebben. Liefde als dankbaarheid, dat komt bij ons nauwelijks ter sprake. Wij zijn benauwd om iets te grijpen en spreken krap over de rijkdom van de vergeving. De zonden zijn zo groot en de genade is zo smal, denken wij vaak. Dan spreken we niet naar de maat van het Evangelie. Wij lezen in de Heilige Schrift over de kracht van de vergevende genade van God. Wij gaan dan zoeken naar kenmerken in ons zelf. Of wij wel echt geloven. Nu, Jezus geeft ons een kenmerk, namelijk: of wij veel liefhebben. Ziet, deze vrouw heeft kennelijk de Heere Jezus zeer lief. Ze kan zich niet meer bedwingen. Ze breekt de hals van de fles met zalfolie af en giet het uit over haar Heiland. Hoe komt het dat ze dat doet? Omdat haar zo veel vergeven is. Er is dus een verband tussen de vergeving en de echte dankbaarheid. Daar moet het ons eveneens omgaan. Dat we met heel ons hart God liefhebben en begeren in Zijn dienst te leven. Jezus heeft aan Simon toen een gelijkenis verteld van die 2 schuldenaars die elk een verschillend bedrag schuldig waren en bij wie dat werd kwijt gescholden. De ene man zegt: ik had een beetje schuld, maar hij heeft het me kwijt gescholden. Ik had het misschien nog wel eens kunnen aanzuiveren. ...die andere was echt dankbaar, was al zijn schuld kwijt. Wie weinig vergeven wordt heeft weinig lief. Hij raakt Simon dus recht in het hart. Wij gaan dan vaak weer rekenen, denk aan de aflaatpraktijken. Veel geven is veel vergeving krijgen, dacht men. Jezus legt aan Simon uit dat deze vrouw Hem veel meer liefheeft dan hij. Geloof en liefde komen in de kraam van de Farizeeër niet te pas. Wie is Simon eigenlijk? Hij nodigt Jezus uit aan Zijn tafel. Dan is het toch wel een vriend? Nou......hij begroet Hem niet, hij wast Zijn voeten niet. Hij is uit de hoogte, wil wel eens zien wie die rabbi uit Nazareth is. Zijn tafel was voor Jezus, maar zijn hart niet. En Jezus behandelt Simon nog genadig door hem deze gelijkenis te vertellen. De godsdienst van een Farizeeër is geworden tot een optelsom van verdiensten. Daarin is Simon niet alleen. Vandaag is deze zaak in de christelijke gemeente aan de orde van de dag. We hoeven niet uit te wijden over de hoeveelheid zonden. Maar hoe staat het met uw liefde tot de Heere Jezus? Er is een verband tussen de liefde en de vergeving. Maar ik mag dat toch niet zomaar grijpen? Daar wil ik niet zomaar aan meedoen. Die vergeving daar blijven we af. Maar dan zitten we juist hoog te paard. De Heere Jezus nodigt ons tot de rijkdom van Zijn heil. Al waren uw zonden rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol. Dat is de rijkdom van het Evangelie. Hebt u Jezus lief, omdat Hij uw zonden vergeven heeft? Denk nog eens aan die gelijkenis van die 2 schuldenaars. Wie bent u van die 2? Wie weinig vergeven is, heeft weinig lief. Wat hebben wij weinig lief. Wat moest ons leven niet en en al liefde zijn......wat schieten we daarin te kort. Wat moest het aan ons te merken zijn dat dat vuurkooltje van onze liefde vlak naast de vlam van Christus' liefde gelegen heeft. Het is vaak een uitgedoofd kooltje, dat je onder de as vandaan moet halen. Er is nog wel iets van te merken, maar schort het daar nu niet juist aan in het leven van het geloof en van de hoop en de liefde? Moet u zeggen dat de liefde vroeger wel brandde en nu bijna niet meer? Zijn we eigenlijk vergeten hoe geweldig het is dat wij mogen geloven in de vergeving der zonden? Zijn we dan ook gaandeweg vergeten hoe groot en hoe veel en hoe zwaar onze zonden zijn. Mensen zeggen: er moest veel meer blijdschap in het geloofsleven zijn. Dat zijn inderdaad zwakke punten. Christus is veel meer liefde en ijver waard dan wij geven. Hoe komt dat dan? Door een groot gebrek aan ontdekking. Ontdekking van de zonden? Dan gaat toch alle blijdschap weg? Nee. Het schort ons mensen aan de ontdekking van onze zonden. Vroeger wel geloof en blijdschap.....maar daar kun je nu toch niet mee verder? God betoont ons zijn liefde in Christus Jezus. Hij is het Lam dat de zonden der wereld wegdraagt. Jezus toont het verband heel duidelijk aan tussen de vergeving en de liefde. Jezus spreekt haar nu ook rechtstreeks aan: Uw zonden zijn u vergeven. Is dat niet overbodig? Ze wist dat toch al? Daarom kwam ze toch uit dankbaarheid met die zalfolie aanzetten? Nee. Want de vergeving der zonden moet telkens weer opnieuw worden bevestigd. Want wij worden aangevochten door de grootheid van ons kwaad. Als de vergeving wordt losgemaakt van de Evangelieprediking en de bediening van de sacramenten en dus eigenlijk van Christus, gaat het mis. Ik geloof wel in Jezus Christus, maar of mijn zonden vergeven zijn weet ik echt niet....aan dit soort opmerkingen merk je dat mensen in een systeem gevangen zitten. Wij lezen de Schrift en horen het Woord, en lezen daar dat de vergeving der zonden de centrale belofte van het Evangelie is. Je kunt geen enkele belofte voor waar houden als je deze belofte tussen haakjes zet. Deze belofte is vastgehaakt aan de bediening van Woord en sacrament. Wij hebben in de goede strijd des geloofs voortdurend de bevestiging nodig dat onze zonden ons vergeven zijn. Dat is ook de korte inhoud van het Evangelie. Dat moet je telkens weer horen. Als wij daarin opnieuw zijn bevestigd, mogen wij heengaan in vrede. Dat is het slot van iedere dienst. Deze vrouw wordt door die vrede omgeven. Haar schuldeiser is haar Heiland die macht heeft de zonde te vergeven. En die ze achter zich heeft geworpen in een zee van eeuwige vergetelheid. Deze vrouw werd gered uit een peilloos diepe afgrond waarin ze terecht was gekomen. Ze is overgezet in het Koninkrijk van Christus. Hij heeft macht de zonden te vergeven, omdat Hij het Lam is dat de zonden der wereld wegneemt. Daarom Heeft Hij de volmacht gekregen om de zonden te vergeven. Zo heeft het geloof in Christus alle beloften voor het tegenwoordige en toekomende leven. In de vergeving der zonden is al ons heil gelegen. Geloofd zij onze Heere Jezus en Zaligmaker Jezus Christus; Hem zij alle eer in leven en in sterven.

Edit