Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-08-24 10:00:00 ds. A. Simons (Vinkeveen)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Heb 11:4 Heb 10:32-11:4 2008-08-24.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb)
2008-08-24C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.4Mb)
2008-08-24T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het geloof in het woord en het getuigenis in het hart

Een bijzondere brief in het Nieuwe Testament. Vol met vermaning en vertroosting. En dat hebben we nodig vandaag in de kerk. Ik hoop dat u niet boos wordt als u zich aangesproken voelt. Zo toen, zo nu. Velen hebben een verkeerd beeld van het wandelen met God. Mensen kunnen dan moedeloos worden - het gaat zo anders als je gedacht had. Aan de andere kant zie ik dat godsdienst vandaag over concrete dingen gaat, mensen willen wat doen en laten zien, dat ze kind van God zijn. Vervallen in concrete godsdienst. Ik zal proberen te laten zien dat het daar in de eerste plaats niet om gaat. En ten derde denken velen, dat je steeds vrolijk moet zijn - maar ook het leven van Gods kinderen wordt getekend door verdriet, verdrukking en beproeving.

De Hebreeënbrief kan in twee delen opgedeeld: het eerste gaat over de heerlijkheid van het nieuwe boven het oude verbond.
Het tweede deel wordt het concreet. In H10 begint dat. De apostel wordt heel pastoraal. Denk eens aan de vorige dagen. Toen je pas tot bekering kwam. Je was zo vurig en leefde dicht bij het Woord en bij Christus. Het heeft niet zo veel waarde als u zegt over uzelf: ik ben een kind van God. Maar hoe is uw leven, toen u wakker werd en morgen? Vroeger werden jullie door lijden overspoeld, maar je bleef door het geloof staande, zelf en met andere mee, die gesmaad werden. Gebeurt dat als God in je leven komt, klopt het dat dan niet alles op rolletjes gaat? Uitgerangeerd, maar Hebreeën zijn standvastig gebleven (10:33). En in mijn banden heb je medelijden gehad, mee-geleden met Gods dienaren, die niet altijd door de mensen op handen werden gedragen. Doen jullie dat ook, jongelui?
Zo was het in het begin. Jullie wisten: er kwam een beter vaderland aan. Maar jullie verachteren in de genade. Werp je vrijmoedigheid, je geloof niet weg. Dan ontvang je geen loon. Het hemels loon, dat is het ook. Maar hier bedoelt hij iets anders, als je geloof wordt weggeworpen, dan wordt er niet uitbetaald op aarde. Niet met voorspoed, maar met iets anders.
Jullie hebben lijdzaamheid van node, volharding. Zo ijverig begonnen. Maar waar is het gebleven? Het komt aan op volharding. Maar God maakt het toch af? Misbruik het niet, omdat u zelf zo dor geworden bent. Hebreeën dreigen af te haken, kan dat? Moedeloos geworden. Altijd er maar er niet bij horen. Je zou er wel eens een trap tegen willen geven, omdat je gewoon niet meer ziet zitten. Is dat nu de weg die de Heere gaat met Zijn lievelingen? In Heb 12 gebruikt de apostel het bekende beeld van de loopbaan. De lopers zijn vol ijver begonnen, maar er zijn zoveel hindernissen - ze worden moe. Jullie hebben volharding nodig.
Gods kind moet leven uit geloof en niet uit de omstandigheden, die jullie zien. Daar word je moedeloos van. We willen zo graag iets in hun vingers hebben, de tempel, hogepriester. Maar de Hebreeërs die tot geloof gekomen waren moesten al dat tastbare loslaten.
God zegent mij zó, zegt u misschien. Pas op dat u hier uw geloof niet op bouwt. Niet bouwen op de dingen die u ziet. Of: Dominee ik ben zo teleurgesteld in de kerk, mijn bekering, de mensen, ik dreig af te haken. “Het gaat wel hoor”, maar als God het nu weg neemt? Ook daar geldt: pas op, dat je het niet laat afhangen van het zichtbare.
De rechtvaardige moet door het geloof leven, een tekst uit Habakuk, geen koe meer op stal, geen vrucht aan de vijgenboom, maar Habakuks hart springt op van vreugde in de Heere. In Galaten en Romeinen wordt het in een andere zin geciteerd: door het geloof gerechtvaardigd, maar hier in praktische zin. Het gaat hier nl. niet over een goddeloze, maar een rechtvaardige. Heiligmaking: door het geloof leven, wandelen. En niet door het zichtbare.

Zo iemand zich onttrekt, mijn ziel heeft in hem geen behagen. Want niet uit het geloof is kan God niet behagen. God wordt verheerlijkt wanneer Zijn kinderen wandelen door het geloof! Daar gaat het om. Abel en Kaïn. Prachtige vruchten en mooi lammetje - maar daar loopt het niet over. Aan de buitenkant deden ze allebei hetzelfde. Kain bracht niet de slechtste vruchten van het land, hij was een serieuze jongen. Het beste lammetje brengt Abel. De een offerde door het geloof en de ander niet. Kain zei: kijk hier, hier hebt u mijn vruchten. Abel kwam met het lammetje en hij vertrouwde op het woord van de Heere. Gaat het daar om? Dat heeft te maken met heiligmaking. Al ziet het er nog zo aantrekkelijk uit, het kan God niet behagen als het niet uit geloof is.

Het gaat om geloof. Abel vertrouwde op grond van het vertrouwen op God. Hij zag op de belofte die Zijn vader hem had gelaten. Abel klampte zich vast aan Christus. Hij offerde ook, in gehoorzaamheid, maar het ging niet om het concrete, het offer. Hij steunde op het woord.

God beproefd door het zichtbare af te breken, zodat Zij kinderen zouden leren minder te steunen op het zichtbare. Alles tegen - nochtans steunde Abel op het woord alleen. En er gebeurt iets.

Abel ontvangt iets. Loon. Niet omdat hij zoveel vruchten heeft - hij krijgt een beloning, God betaalt Abel uit. Met een getuigenis. Hij krijgt een getuigenis, dat Hij God behaagt. Daar gaat het toch om. Of bent U Christen om u zelf te behagen. Niet vanuit mezelf. Hoe kan ik God behagen - door uit het geloof te leven. Dat behaagt de Heere. Hoe weet ik dat? De grondslag van Gods kind waarop hij steunt is niet zijn gevoel of emotie, niet zijn bevinding. Maar we kunnen deze woorden ook misbruiken. Alsof het geloofsleven een kil en ongevoelig leven is. Als dat zo is, dan bent u of doodziek, of u bent nooit beter gemaakt. Het geloofsleven heeft wel terdege ervaring, bevinding en gevoel, emotie.
Kaïn wordt er boos over. Abel krijgt iets wat hij niet heeft. Misschien wordt u er ook boos over. U probeert het hoofd boven water te houden door te zeggen: het komt op het geloof in het woord aan. Als u nooit een getuigenis ontvangt, dan zit het niet goed. Wat kreeg Abel voor getuigenis? Een zegel een bevestiging, dat Hij rechtvaardig voor God was. Niet omdat Hij geofferd had, maar omdat hij God geloofd had. Kaïn had alles mee, zijn naam, zijn postuur. Abel, 'niets nut', overbodig. “Telt niet mee”. Met lege handen stond hij. Hij zag niet op het offer, maar door het geloof op Jezus. Kain: “Ik ben de man”, hij keek begerig naar de vruchten. Abel nam God serieus. Nergens anders wenst Abel zich aan vast te houden dan aan Jezus alleen. De Heilige Geest gaf in zijn hart het getuigenis dat hij rechtvaardig voor God was. Hij behaagde God.

Hoe kan ik God behagen, dominee? In Heb 11:2 Daardoor hebben de ouden getuigenis bekomen, dat ze God behaagden. Je kunt God alleen verheerlijken door te steunen op Jezus alleen. Je kunt het weten, dat de Heilige Geest in je hart een getuigenis geeft. Ze dreigen af te haken de Hebreeën, ze worden moedeloos, ze hebben geen loon meer, geen getuigenis meer. U vindt mij misschien negatief. Ik mis getuigenis van de Heilige Geest dat wij kinderen God zijn, dat we God behagen. Daarin wordt God groot gemaakt.

Wanneer hebt u voor het laatst een getuigenis, een bevestiging ontvangen, dat u God behaagde? Niet omdat u dit of dat deed. Of uit volle borst hebt gezongen, maar kreeg u een teken van God?
Is dat niet gevaarlijk? Moeten mensen mensen bouwen op hun gevoel en gemoed, -- als je doorslaat wel. Uit reactie, misschien wel uit je verleden, dit moet er zijn en dat moet er zijn en je slaat door naar de andere kant: het gaat om het woord alleen, maar je hart is koud en geesteloos. Hoe is je gebedsleven? Nee, dat werpt de mens niet terug op zichzelf. God behagen, daar gaat het om, Hem verheerlijken? Door door het geloof te geven.

Een woord voor u, die misschien al zo lang geestelijk dor bent, omdat u zo op het zichtbare ziet. Moedeloos zou je worden. Het getuigenis is uit je hart weg, want je leeft uit het zichtbare. Of misschien bij uw kinderen, de belofte geloofd bij de doop en je ziet op het tastbare, de een haakt af, de andere gaat... maar hoe bent u vanmorgen. Hoe moet het goed komen?
U wandelt niet door het geloof en u behaagt God niet. Zie op Jezus, en niet op de omstandigheden vertrouw op Zijn woord alleen en zie er naar uit, dat vanmorgen de Heilige Geest een bevestiging geeft en in uw hart de liefde weer gaat bloeien, de vreugde weer handen en voeten krijgt. Gemeenschap door de Zoon met de Vader, al is alles weer tegen.

Zie op Jezus, zie af van alles en verlaat u op zijn belofte alleen.
Spreek vanmorgen, dat uw knecht mag horen en dat ik van de vreugde van het heil, vurig mag opspringen in de Heere. Een getuigenis van de Heilige Geest in uw hart. Als u het niet kent en u zingt alle liederen, die u maar kunt verzinnen. Bedenk: God werkt door Woord en Heilige Geest en Hij geeft een getuigenis in je geweten op Zijn tijd. Het rijst op het woord, zo wandelt Gods kind door deze wereld.
Het loon is het getuigenis van de Heilige Geest. Weg wereld, weg schatten, u kunt niet bevatten hoe rijk ik ben. Namelijk het getuigenis. Al is de stal leeg en de boom kaal. Mijn blijdschap ligt door het geloof in Jezus, in Jezus' naam, door Jezus' bloed, in Jezus' nabijheid. Mijn kind, woont Jezus ook in jouw hart? Dan ken je ook dat getuigenis: ik ben de Zijne en Hij de mijne.

Edit