Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-08-31 17:00:00 ds. M.C. van Pelt (Kralingen)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
2Tim 3:10-17 2Tim 3:10-17 2008-08-31.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb)
2008-08-31C.175.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.0Mb)
2008-08-31T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Deze preek is in het Spaans uitgesproken door ds Luis Ruiz Guerra uit Zuid-Peru, en simultaan vertaald door ds Van Pelt, die de dienst leidde. Ds. MC van Pelt is zendingspredikant in Peru geweest. Daarna volgde een kort gesprek met de Peruaanse voorganger.


Het is voor mij een voorrecht hier te zijn om samen na te denken over het Woord van God. We hebben uit 2 Timotheüs 3 gelezen en ik wil mijn aandacht richten op de laatste 2 verzen van dit hoofdstuk. De apostel Paulus heeft een aantal pastorale aanbevelingen aan zijn leerling, zijn “zoon” Timotheüs gegeven. Hij moedigt hem aan om te leven in het oorspronkelijke authentieke christelijke leven. Maar zegt hij, gij hebt mijn leer achtervolgd, mijn wijze van doen, (vers 10). Thimotheüs kent de geopenbaarde waarheid van God en zijn enorme waarde voor het leven. Dat de heilige Schrift meer dan genoeg bevatten om het leven van de mens te leiden naar redding. En daardoor te genieten van het geloof in Jezus Christus.
En in vers 13 zegt hij: de boze mensen en bedriegers zullen tot erger voortgaan. En Paulus legt er de nadruk op, dat hij al van jongs af weet heeft van deze waarheid van God. Het is die tekst die wij gelezen hebben aan het begin, dat al de Schrift is ingegeven van God, etc. In deze verzen vinden we een belangrijk doel van de brief van Paulus. Dat de Heilige Schrift niet alleen maar een boek is, dat ons bepaalde info geeft, maar vooral ook praktische adviezen geeft. Dat betekent dat alle Schrift vanwege de geïnspireerdheid door God zelf een praktische uitwerking heeft op het leven. En daarvan moet je er niet 1 uit het oog verliezen. Want dit woord van God is voor ons een richtingaanwijzer in ons bestaan, opdat de mens door God geschapen en perfect is. Dat betekent dat hij zoals de Statenvertaling zegt volmaakt toegerust is tot alle goed werk. Geheel toegerust en er ook op gericht.

George, een jonge kerel, heeft zijn studie aan het Bijbelseminarie helemaal voltooid. Hij was een goed student en we verwachtten dat hij een goede knecht van God zou zijn. Nadat hij klaar was met zijn studie en terugkeerde naar een dorpje vroeg die lokale gemeente toestemming aan de classis om hem te mogen bevestigen als predikant. En wij hoorden van hem zijn inspiratie door het woord van God. Nadat hij een tijdje daar werkte, bezocht ik hem in de plaats waar ik woonde. Hij was teleurgesteld en hij zei me: de theologie helpt niet. Dat was voor mij een verontrustende boodschap. Toen ik doorvroeg over zijn ervaringen, vertelde hij: ik heb hier allerlei mensen ontmoet die zonder werk zitten, die ziek zijn, zeer arm. En ik weet niet wat ik moet doen. Ik heb geen antwoorden op dat wat de mensen willen. Ik had op dat moment een jongen voor me die eigenlijk op alles een antwoord wilde geven en oplossingen wilde voor alle zorgen en noden van de mensen. Ik geloof dat de theologie een belangrijke bijdrage kan leveren aan de oplossingen van de problemen van deze wereld. Maar dan hebben we tenminste de hulp nodig ook van andere disciplines van het leven. Geen enkel antwoord was genoeg voor deze jonge George. Hij dacht ik kan veel meer dan alleen preken.

In het gedeelte dat we lazen, vinden we veel onderwijs van het woord van God. Maar de boodschap van God is niet iets kant en klaars volgens een bepaald recept. Speciaal op die problemen die George in zijn gemeente tegenkwam. Het woord van God is veel meer dan dat. Ik zeg dat deze Bijbel een liefdesbrief van God is. Wie heeft in zijn leven nooit eens een liefdesbrief geschreven of gekregen? De liefdes brieven geven uiting aan het leven. Ze drukken liefde uit. Je versiert ze met mooie bloemen, je spuit er heerlijke parfum overheen en verstuurt de brief naar je geliefde. Als je een liefdesbrief hebt gekregen zeg je niet, leg hem naar neer, ik lees hem nog wel eens. Je leest hem direct met passie, omdat je een verlangen hebt om iets te lezen wat je ook graag wilt. Om te weten te komen hoeveel diegene van je houdt die de brief verstuurde. Als je zo'n brief krijgt bewaar je hem in je binnenzak of onder je kussen. Je houdt hem binnen handbereik, dan lees je hem steeds weer opnieuw. Die lees je met emotie en met passie. Omdat je er op uit bent de achterliggende, dieperliggende waarheid van de brief op het spoor te komen.

De Bijbel is zo'n liefdesbrief die Hij geschreven heeft aan ons. Dat is de liefdesbrief die God heeft laten schrijven voor u en mij. Hij zegt dat hij van ons houdt. Dat als wij verloren zijn, dat Hij ons opzoekt. Dat hij benieuwd is hoe het met ons gaat. Hij vraagt naar ons welzijn. Een van de dingen die wij op het bijbelseminarie onderwijzen is dat de studenten zelf ook de Bijbel zo zullen lezen. Dat je de bijbel leest met passie en weet dat er een hart achter zit. Dat heeft een bijzondere invloed op de manier waarop zij zelf leiderschap zullen geven in de kerk en anderen zullen onderwijzen. Ik heb in de tijd dat ik mijn ministerie mag dienen vele jonge mensen door het evangelie van Jezus Christus totaal zien veranderen. Ik heb gezien dat hun liefde voor de Heere Jezus dieper en dieper werd, door de constante bestudering van het woord van God. In heb een heleboel studenten van dit seminarium leren kennen. Ik heb gezien hoe ze groeiden als persoon; hoe ze groeiden als mens; want zo vraag ik me wel eens af: wat zouden zij gaan doen als ze niet op dit seminarie zouden zijn? Ik ben er van overtuigd dat ze iets geleerd hebben van het Woord van God. Ze hebben geleerd afhankelijk te zijn en te dienen. En nu zijn zij bruikbare instrumenten geworden en wat ze doen zal zijn tot eer van God. Tot eer van Zijn Woord. Dat zegt iets heel fundamenteels: dat Zijn Woord waarheid is. Mijn eigen leven is ook een teken van de genade en barmhartigheid van God. De Heere heeft me geplaatst waar ik zelf niet aan gedacht had. Het is een grote eer om directeur te mogen zijn van dit bijbelseminarie. De Heere heeft me een mooi gezin gegeven en heel mooi werk. Ik zou mijn leven niet begrepen hebben, zonder het werk dat ik nu mag doen. Wat zou ik nu aan het doen zijn, als ik de Heere God niet had leren kennen? Wat zou ik aan het doen zijn als ik de Bijbel niet dag aan dag las? Dat brengt de bevestiging dat God van mij houdt en het beste voor mij wil.

Vraaggesprek
De ouders van dominee waren niet christelijk; hoe hebt u zelf de waarheid gehoord van de Bijbel?
Ik was 25 jaar toen ik de Heere Jezus Christus leerde kennen. Ik had een hele goede vriend die de Heere eerder had ontmoet in zijn leven. Hij probeerde mij te overtuigen dat het het beste is de Heere Jezus te aanvaarden in je bestaan. Ik had de gewoonte om niet alles te delen wat ik dacht, maar op dat moment dacht ik wel dat hij een beetje gek was. Het lukte hem toch om mij mee te krijgen naar de kerk. En zonder dat ik het wilde of wenste ging ik met een zekere regelmaat naar de kerk.
Er was een aantal dingen dat mij onder de indruk bracht in de kerk. Dingen waarvan ik dacht dat ze belangrijk zouden zijn in het leven. Het begon vooral met dat het Woord van God indruk op me begon te maken. Zoals velen de Bijbel lezen, las ik de Bijbel eerst vooral als bron van informatie, misschien zelfs uit gewoonte. Maar op een dag toen ik de Bijbel aan het lezen was dacht ik: dit is een persoonlijke boodschap. Dit is een boodschap die heel speciaal voor mij is bedoeld. Met naam en toenaam. Vanaf die dag ben ik de Bijbel met andere ogen gaan lezen, met de gedachte dat die Bijbel voor mij bestemd was. Het licht op mijn levenspad. Dat was voor mij het antwoord als jongeman van 25 jaar die op zoek was naar antwoorden in het leven.

Hoe is het met die student afgelopen waarover je vertelde, met George?
Ik liet hem met grote zorg achter. Daarna hoorde ik vrij verdrietige informatie over hem. Er was een andere prediker gekomen in dat dorp en George raakte helemaal onder de indruk van het gezag dat deze prediker uitstraalde. Hij wilde ook zo'n overtuigingskracht krijgen in zijn preken. Die prediker nodigde hem uit om naar het hoofdkantoor te komen. De boodschap was dat hij moest gaan vasten: 1, 2 tot 40 dagen. George ging dat recept opvolgen. Het gebeurde dat een andere zendingspredikant van de GZB hem bezocht. Hij ontmoette hem in een bijzonder slechte lichamelijke toestand. Hij had geen gezondheidsproblemen maar dominee Nijland had er geen vetrouwen in en nam hem mee naar de dichtsbijzijnde medische post. Ook daar bleek hij helemaal gezond. Naar de eerste grotere stad en daar ging hij naar een goede kliniek om hem te laten onderzoeken. Hij bleek TBC te hebben. Met hulp van ds Nijland en het seminarie onderging hij een medische kuur. Zijn gezondheid verbeterde en hij is teruggekeerd naar zijn dorp en werkt nu als evangelist in het gebied waar hij woont. Hij weet dat hij de dingen nu wat rustiger moet overdenken en hij weet dat de woorden die wij hebben niet alle problemen in het leven in 1 keer kunnen oplossen. Raad vragen bij andere mensen en in het Woord van God zoeken naar antwoorden. Hij heeft zijn les geleerd en die zal hij zijn hele leven niet vergeten.

Als je nu de mensen bekijkt in Peru wat hebben ze dan nodig om goed te kunnen leven in het gebied waar ze wonen?
Het is waar dat er heel veel dingen nodig zijn in Peru. George wilde concrete antwoorden terugbrengen naar het dorp waar hij vandaan kwam. Hij maakte zich zorgen om brood. Hij deed zijn best om gezinnen te formeren binnen zijn gemeente. Als 1 van de meest nodige dingen in de stad is op dit moment eensgezindheid. De stad Ayacucho heeft erg geleden onder het geweld van de Burgeroorlog. In deze tijd van oorlog hebben de mensen die hoog in de bergen woonden, hun dorpen moeten verlaten en zijn in de steden gaan wonen. Maar ze waren er niet welkom. Na de strijd van 15 -20 jaar zijn ze teruggekeerd naar hun dorpjes en hebben hun ervaring meegenomen, dat ze in de stad niet welkom waren. Een van de dingen die ons parten speelt is het racisme. De mensen in de stad willen zich niet verenigen met hen die boven in de bergen wonen. Maar er is iets veel slechters dan dat. Heel veel jonge mensen hebben in deze tijd van oorlog hun familieleden voor hun ogen zien sterven. We moeten heel hard gaan werken aan verzoening.
In 2001 is er door de regering een waarheids- en verzoeningscommissie geïnstalleerd. Die commissie heeft goed werk gedaan. Zij hebben de wonden geïdentificeerd en woorden gegeven aan dat wat ons als Peruanen hindert. Ze hebben ons hele concrete recepten gegeven hoe wij daarvan moeten genezen. We zijn nu inmiddels 2 kabinetten verder. Maar geen van beide regeringen heeft antwoord gegeven op de aanbevelingen die zijn gedaan. Juist de dominees en evangelisten hebben een enorme taak op dit gebied. Om knechten en boodschappers te zijn van de verzoening. Ik hoop ook dat het bijbelseminarie in staat zal zijn om daar een bijdrage in te leveren.

Edit