Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-03-17 10:00:00 ds. O.J. v.d. Ploeg (em. te Capelle a/d IJssel)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
heb 9:7 lev 16:11-22 heb 9:1-10 2002-03-17.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb)
2002-03-17.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb)
2002-03-17.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 3.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Twee heel bijzondere Bijbelse getallen keren telkens terug in de Schriftlezingen, 7 en 3. Eén keer per jaar mocht de hogepriester het Heilige der Heilige intreden, 7x moest hij zich sprenkelen met bloed. Geheel verzoend trad hij binnen. Het gaat over de 1e en 2e tabernakel - dus zal er ook wel een derde zijn. Het staat er als in een soort geheim taal, net als een gelijkenis. Wat er bedoeld wordt is belangrijker dan de gelijkenis zelf.
Al diegenen die echt naar het woord van God willen luisteren moeten het wel begrijpen. De eerste tabernakel binnen en de tweede ook, de derde willen wij vanmorgen met heel Gods volk binnengaan. Als er zulke strikte regels zijn, en dan maar één keer in een jaar - dan begrijpen wij wel dat het kostelijk is om in het Allerheiligste, het derde heiligdom, wat in het O.T. niet eens voorkomt, te mogen binnen gaan.
Gelukkig heeft de apostel aan de Hebreeën al iets laten zien. Zo bijzonder als het is dat de hoge priester in mocht gaan - treur niet langer, want dit was nog maar het begin. Al Gods kinderen mogen bij Hem zelf binnen gaan. De hogepriester moest dat elk jaar opnieuw doen, wij hebben een hogepriester die dat niet hoeft. Geen afspiegeling, de waarheid treedt aan de dag. Echt bij God binnengetreden. Wat een troost moet dat geweest zijn voor die treurende Joden, wiens heiligdom was verwoest. Wat een troost dat ondanks dat het onmoelijk was geworden om de Grote Verzoendag te vieren, het toch feest mocht worden in hun hart.
Geen verzoening zonder bloed. Dat bloed zelf was niet het bijzondere, maar onze hele wezen woont er in. Het bloed moest op het voorhang tussen Heilige en Heilige der Heilige gesprenkeld worden, want het leven moest verzoend. Het is jammer dat je niet de hele Bijbel kunt voorlezen, want alles staat er in:
Mensen zijn zondaren - dat is gemakkelijk gezegd. We hebben allemaal wat, wat doet er toe? _ Wat doet het er toe? Je leven: de straf op de zonde is de dood. Er vloeide bloed bij de verzoening. Je kunt zo niet blijven leven als een zondaar voor God. De offerdienst moge dan zijn afgeschaft - wat het bedoelde te zeggen is nog altijd geldig. Niemand kan leven als ie een zondaar is. Waren we dat allemaal? Geen been om op te staan.
Ons bloed had het moeten zijn - wij hadden moeten sterven voor onze zonden. Wij hadden voor God niet kunnen bestaan, onverzoend zonder bloed. De macht van de hogepriester blijkt zo ook, dat hij mag binnengaan, om niet alleen zijn eigen zonde te verzoenen, maar van heel het volk.
Lang niet iedereen zal het wel geloofd hebben dat ook hun zonden vergeven waren. We komen wel naar de kerk, het is wel goed. Maar zijn we er allemaal zo diep van doordrongen, dat die hogepriester de zonde van heel het volk in de Naam des Heeren verzoende? Geloven wij dat het Woord ook iets uitwerkt in ons leven?
De Grote Verzoendag is eens per jaar. 7x sprengen is volkomen, zo moet de verzoening zijn. De hogepriester die met Zijn eigen bloed heeft betaald gaat het derde heiligdom binnen, waar God wordt gezien van aangezicht tot aangezicht. In het OT waren de mensen diep doordrongen van de Heligheid van God. Er waren allerlei regels over hoe om te gaan met allerlei voorkomende gevallen - wat als die hogepriester onwel werd op het moment dat hij in het Heilige der Heiligste was? Daartoe had hij een ketting aan zijn voet. Als er wat gebeurd kunnen we hem naar buiten trekken. In elk detail respect voor de wet. Daar kunnen wij ook respect voor hebben. Het heilige is zo verbonden met God alsof Hij er zelf woont.
Als God aanwezig is, doen wij een stap terug, niet waar? Wie kan dan blijven leven? Als de hogepriester naar buiten kwam waren de zonden van het volk vergeven. Met de nieuwe dag stapelen onze zonden zich echter weer op. We hebben weer verzoening nodig. Dat kost je je leven... Maar er is meer: wij hebben een hogepriester die niet elk jaar opnieuw dat offer hoeft te brengen. Die geen bloed van bokken of stieren nodig heeft, die Zijn eigen bloed gegeven heeft.
Het gaat altijd om 'geheimtaal' in de Bijbel - sommigen hoeven het niet te begrijpen, anderen, kinderen vaak, snappen het direct. Als ouderen zeggen we vaak 'ja, maar'. Dat moet niet. We kijken naar de Here Jezus. Die werd afgebeeld in het O.T. Hij heeft gemaakt dat het voorhangsel tussen de 1e en 2e tabernakel scheurde. Het geldt niet meer.
Nu kun je als klein kind tegen de Heilige God zeggen, "Vader in de hemel, neem mij in Uw armen". En dat is genoeg.

Edit