Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2008-12-14 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		 Bediening Heilig Avondmaal

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Eph 1:7 Eph 1:1-8 2008-12-14.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb)
2008-12-14C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.0Mb)
2008-12-14T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 13.2Mb)
De hemelse zegeningen van Efeze 1

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Daar is vergeving!
Vanmorgen wil ik met u stil staan bij het woord vergeving. Er is geen goddelijker en zoeter woord in de menselijke taal. Het klinkt als een sterretje in het leven van een zondaar. Het Heilig Avondmaal gaat daar ook over. Weet u wat dat is, vergeving? Vroeger dacht ik: dat is iets zakelijks. God schrijft al onze zonden in een groot boek. De Heere Jezus komt en betaalt dat en dan scheldt God die zonden kwijt. Een zakelijke transactie. Een nota die voldaan wordt. Maar dat is veel te zakelijk. Vergeving heeft te maken met het hart van God. Nog meer dan het woord “rechtvaardigmaking”. Dat is een juridische term. Ook Bijbels. Maar vergeving gaat daar nog boven uit. In de apostolische geloofsbelijdenis staat: ik geloof de vergeving der zonden. Je kijkt daarbij recht in het liefdeshart van God. Dat gaat uit boven God als Rechter. In Efeze 1 gaat het helemaal om het liefdeshart van God.

1.vergeving door Zijn bloed
2.vergeving van mijn misdaden
3.naar de rijkdom van Zijn genade

We zijn bezig met een prekenserie over geestelijke zegeningen. We hebben stil gestaan bij de verkiezing, de aanneming tot kinderen, de verlossing, en vanmorgen dan de vergeving. God de Vader blijft hier onderwerp. Hij zegent de gelovigen. Die zegen gaat door de handen van de Middelaar heen naar de gelovige toe. IN wie, staat er steeds. De Heere Jezus is het kanaal. In wie wij hebben de verlossing, dat is de Heere Jezus. In de Geliefde. Hij is zo kostbaar voor het vaderhart van God en ook voor de gelovige. God heeft al voor de grondlegging der wereld een plan bedacht. Hij heeft bedacht om mensen te maken die Hij tot de hoogste positie zou brengen, namelijk tot zonen en dochters in Zijn nabijheid. Maar de zondeval kwam er tussen. En wilde God toch die mensen daar brengen, moest er eerst een middel gevonden worden om die zondaren te verlossen en ze vervolgens te brengen bij Zijn Vaderhart. Het doel van God was om zonen bij zich te krijgen; het middel waarlangs dat alleen maar kon is verlossing en vergeving. We moesten eruit bevrijd worden. Maar we hebben ook vergeving nodig, want er is schuld...... Als de Heere God het accent legt op de vergeving der zonden en de rijkdom van Zijn genade, mag ik het accent niet leggen op de diepte waarin wij gevallen zijn. Het gaat om de rijkdom van Zijn genade.

Zo lang u blijft kijken op uw zondigheid en uw tekorten, dan komt u er nooit. Maar als u het net aan de andere kant mag werpen, dan ziet u Zijn genade en Zijn rijkdom. In psalm 103 staat dat de Hij de zonden niet alleen kan, maar ook wil vergeven. Er wordt (in Nehemia 9) over gesproken dat er bij de Heere vergevingen zijn, meervoud dus. Dat de Heere menigvuldig vergeeft, niet een keer maar steeds weer. Zo ruim is het hart van God. Dat komt doordat er vergeving is in Zijn bloed. Dus door het offer van de Heere Jezus. Dat offer van de Heere Jezus is zo geweldig groot. Hij heeft dat niet laten afbeelden in het Oude Testament door 1 offerdier, maar door verschillende soorten offers. Zo zijn er ook 4 Evangeliën nodig, om Zijn heerlijkheid uit te stallen. Om de grootsheid van het werk van Christus uit te stallen. Laten we eens naar twee offers kijken: het brandoffer en het zondoffer. Het brandoffer (Leviticus 1,2,3) heeft te maken met de aanneming tot kinderen. Er werd een ram geslacht dat helemaal opging in de vlam. Het was aangenaam voor God. Als een Israëliet dat brandoffer bracht had dat niet zozeer te maken met zonde, maar met toewijding. Werd er een zondoffer gebracht dan was er gezondigd. Die geur was niet aangenaam voor God, maar een stank voor Hem. Bij het brandoffer ging de lieflijkheid van het lam ging over op de offeraar. Bij het zondoffer was het andersom. Hij beleed zijn zondigheid en legde zijn handen op de kop van het beest en die zondigheid werd overgenomen door dat beestje. Bij het brandoffer zie je het goede dat de Heere allemaal wil geven. Bij het zondoffer zie je de bevrijding van de zonden. Bij het brandoffer word je niet alleen bevrijd, maar zie je ook waartoe je bevrijd wordt: namelijk om te worden tot zonen en dochters van God. Vanmorgen gaat het over het zondoffer. Door Zijn bloed krijg ik vergeving. Door Zijn bloed. In die 3 woorden ligt nu het hele lijden van de Heere Jezus samengevat. Dat maakt de zonden tot een bittere realiteit, maar ook de vergeving tot een heerlijke werkelijkheid. Het is het bloed van de Geliefde, die moest sterven tot vergeving van mijn zonden. Zonder dat bloed is er geen vergeving. Door het bloed van het zondoffer mocht de Hogepriester 1 keer per jaar in het heiligdom komen. Kostbaar voor God en voor mij. Met een rode pen gedoopt in het bloed van de geliefde. In Exodus 12 wordt voor het eerst over bloed gesproken, bij het Paaslam. Daar wordt het bloed aan de deurposten gesmeerd. Het is belangrijk om op te letten waar in de Schrift voor het eerst over iets gesproken wordt. Dat heeft bijna altijd betekenis. Bij de plagen van Egypte lees ik over Gods vinger. Bij de doortocht lees ik over Zijn rechterhand. Maar bij de vergeving der zonden lees ik over Zijn bloed. Breng je zonden ook al ben je al een kind van God bij het kruis. Besef dat je Zijn lijden hebt vergroot en verzwaard en verergerd door jouw zonden.
Heer' Uw bloed dat reinigt mij, doet mij leven en maakt mij vrij. Heer' Uw bloed dat nam mijn plaats in het offer dat U bracht..... En U wast mij witter dan de sneeuw. Mijn Jezus, Gods Lam voor mij geslacht. Dat is het avondmaal. God hoeft je niet schuldig te keuren omdat er aan Zijn recht is voldaan. Daar is vergeving. Altijd bij U geweest. Dat zeg ik vanmorgen ook tegen u. Daar is het te verkrijgen ook in december 2008. Dat zeg ik als je nog onbekeerd bent, maar ook als je al een kind van God geworden bent. Misschien heb je gezondigd, heb je bijpaden bewandeld. Dan weet je misschien wel van het heil, maar mis je de vreugde. Dan is de gemeenschap met God verstoord. Maar als je die zonden bij het kruis brengt, dan vergeeft God ook die misstappen.

Een klein meisje had een kopje gebroken van moeders servies. Ze vond het zo erg. Ze gaf het aan moeder en zei: ik heb dit gebroken. Ze vond het heel erg. Maar haar moeder vergaf haar en gooide de stukken in de vuilnisbak. Maar het meisje haalde de volgende morgen de stukken uit de vuilnisbak en bracht ze weer bij moeder. Laat die stukken liggen, zei moeder en denk alleen aan mijn vergeving. Zo is het bij God ook. Hij werpt die zonden in een zee van eeuwige vergetelheid en je mag er niet meer in vissen. En nu zit je hier vanmorgen, Laat die stukken in de vuilnisbak. Denk alleen aan Mijn vergeving. Letterlijk betekent vergeving: wegzenden, laten gaan. Denk aan die bok die op de Grote Verzoendag werd weggezonden. Die ene bok werd geslacht en met dat bloed kon de hogepriester het heiligdom in. Maar die andere bok nam de zonden over en werd weggezonden om te sterven in de woestijn. Zo ver het west verwijderd is van het oosten, zo ver doet God de zonden weg. Hij denkt er niet meer aan. Wil je schuldvergeving ontvangen dan is er natuurlijk belijdenis nodig. Maar hier staat het van Gods kant zo ruim. Hij biedt de vergeving zo royaal aan. Geloven is dat ik mijn beide handen leg op de kop van dat lam en er op steun. Met het volle gewicht van mijn zonden. Geloof is je handen op Jezus leggen en amen zeggen op Zijn offer.

Naar de rijkdom van Zijn genade. Dat komt in de Efezebrief zo ruim naar voren. Er worden verschillende begrippen gebruikt: De heerlijkheid van Zijn genade, de rijkdom van Zijn genade, de uitnemende rijkdom van Zijn genade, de onnaspeurlijke rijkdom van Christus. “Naar” de rijkdom van Zijn genade, niet “uit” Zijn rijkdom. Denk aan een miljonair. Als hij iets geeft uit zijn rijkdom, dam is dat een fooitje. Maar als hij geeft naar zijn rijkdom, dan is dat niet een fooitje maar misschien wel een ton! Zo wil God niet een fooitje geven, maar overvloedig, mild royaal. Koninklijk, pure genade. Die vergeving is volkomen in alles. Het is als bij de vader van die verloren zoon, Hij wachtte niet tot zijn zoon de laatste stap zette, maar rende hem tegemoet. Goud en zilver; een volle korf, een overstromende bron, schatten van de Heiland. Naar de rijkdom van Zijn genade. Leg nu niet het accent op die misdaden van u. Die zijn er en die zijn afschuwelijk, daarvoor moest dat zondoffer gebracht worden, Maar leg het accent nu eens op die volle, heerlijke, vrije, milde genade die er altijd is geweest. Voor hongerenden is er overvloed van bood, voor dorstigen is er een overlopende beker. Heb je geen geld, komt koopt en eet want er is genoeg. Raakt dat uw hart? Een Rotterdamse dominee uit de 19e eeuw vatte het in een vers samen:
Ik geloof de schuldvergeving
enkel om des Middelaars bloed
en in mijn eigen werk vind ik geen rust
voor mijn gemoed.
Alles is genade, hoe strafschuldig ik ook zij...
Ja mijn vader, ik gelove al mijn schuld vergeeft Gij mij!


Edit