Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2008-12-31 18:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Open 21:4 a	Open 21:1-8	2008-12-31.1813.mp3 (Preek, 16kPro, 6.8Mb) 2008-12-31C.185.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.0Mb) 2008-12-31T.181.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 11.9Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Ik maak alle dingen nieuw. Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig. De tegenwoordige hemel en aarde zal voorbijgaan. Wij verwachten een nieuwe, waarop gerechtigheid zal wonen. Hoe zal het daar zijn? We kunnen ons er weinig van voorstellen en ik kan er maar weinig van vertellen. Zal het heel anders zijn of hetzelfde maar dan in een andere gedaante? Continuïteit en contrast. Er zal ook een stad zijn, versierd als een Bruid voor een man. Blijdschap, trouwdag. Vers 3 en 4 vormen een kort, indrukwekkend lied. De tabernakel van God is bij de mensen, Hij zal bij hen wonen. God zal zijn alles en in allen. Te midden van een verloste mensheid. Heerlijkheid waar ik kan me nu nog geen beeld van kan vromen. Wat geen oog heeft gezien. Dat heeft God bereid.

Er zijn vreselijke dingn die er nu wel zijn, maar straks niet meer. Er staan in v4 alleen maar wat er niet meer zal zijn: geen tranen, geen dood, geen rouw, geen jammerklacht, geen moeite of pijn. Dat zijn de eerste dingen. Dat is de hele wereldgeschiedenis, samengevat: traan, dood, rouw, geschrei en pijn. Intens verdriet, de eerste dingen, die gaan voorbij. Van de zondeval tot aan de wederkomst zullen ze blijven. In 2008 waren ze er en in 2009 zal het er ook zijn. Maar: God zal al hun tranen afwissen!
Hij is Heilig, dat legt Hij niet af. Maar Hij is ook licht en liefde, dat lezen we in vers 4. Zo’n teer beeld…
Een toekomst zonder tranen. Als een donkere wolk gaan de eerste dingen voorbij.

Nooit meer tranen

We zien drie plaatsen:
1 een plaats waar veel wordt gehuild; 2 een plaats waar alleen maar wordt gehuild; 3 een plaat waar nooit wordt gehuild

1
Deze aarde, de wereld waarin wij leven. Als je jong bent, veel vrienden. Gezin, ouders, dan kun je het niet goed voorstellen. Ja, je ziet wel eens wat op het journaal. Kindertjes ver weg zijn ongelukkig. Als je jong bent heb je oog voor de mooie en fijne dingen. Vannacht sterretjes, ijs in de kerstvakantie, lammetjes in de wei in het voorjaar. Er zijn altijd lichtpuntjes geweest in dit jaar. Het is een voorrecht dat je daar van kan genieten. Er is geen mens die nooit heeft gehuild. Geen meisje en geen stoere vent, die nooit heeft gehuild.
Denk aan Hagar, zij huilde toen ze dacht dat ze Ismaël moest verliezen. Ze kon het niet aanzien. Abraham huilde zeer toen Sara stierf. Izaak ook. Jozef, toen zijn broers hem in de put wierpen. Of David als vader toen zijn Absalom stierf… Hij is voor eeuwig verloren… Bethlehem, een hele plaats in de rouw, kinderen van het hart gescheurd.
Babietjes huilen, ze kunnen nog niet zeggen wat, en je weet niet wat er is, je moederhart huilt mee. Kinderen huilen als ze gepest worden op school, of bang gemaakt, of onrechtvaardig straf krijgen. Grote mensen, als er iemand sterft waar ze veel van gehouden hebben. Soms in de kerk ook. We hebben aan open graven gestaan dit jaar. Allerlei leeftijden zie je daar. Ook je eigen leeftijd. Elke dag rouwadvertenties in de krant. Soldaten in Afghanistan, bekende en onbekende Nederlanders.
Waren komen die tranen vandaan. Ernstig en simpel: God had alles goed gemaakt. Er waren geen begraafplaatsen en ziekenhuizen. Toen Adam en Eva van die verboden vrucht aten, deden ze deur naar de zonde open. Toen ging er een bittere beek van ellende, een grote diepe stroom die de hele wereld heeft overspoelt. Wat is de zonde toch erg – wat zouden we er een afkeer van moeten hebben.

Je hoort jongelui wel eens zeggen: (je geniet en dat mag als je je Schepepr maar niet vergeet) als ik nu 16 ben of 18 of als ik ga trouwen - lang en gelukkig leven, altijd vrolijk. En als je later groot bent, zullen de teleurstellingen komen. Er zijn geen rozen zonder doornen. Geen jaren zonder moeite. Geen leven op aarde zonder tegenspoed en kruis. Opa en oma zeggen het Mozes na; het uitnemendste van die dagen is jammer en verdriet – wat somber, dominee. Daar wil ik niet aan, als jongere. Het is wel zo. Helaas, helaas.

Zijn er dan geen tranen van vreugde? Ja. Als je bij de doopvont staat, of je kind doet belijdenis, trouwt. Tranen van ontroering. Maar er zijn er meer van verdriet.

Wat zijn dat eigenlijk, tranen? Wolken van verdriet stapelen zich op in je hart. Soms barst het los en soms druppelen ze. Wat voor soorten tranen zijn er? Elke traan heeft zijn eigen geschiedenis. Leed is heel persoonlijk.
1 rouwtranen, iemand die veel voor je betekent heeft, waar je veel van hield; je zit hier nu als een alleengaande. Weduwe , een stuurloze weduwnaar, of als een eenzame wees. De dood van dierbaren voelt als een amputatie. Een miskraam, kind dat nooit in de box of wieg zal liggen. Een verlies door zelfdoding. Of je vader of moeder gaan dementeren, afscheid vóór ze gaan sterven. Ze ziet de aftakeling, de verwildering.
2 tranen van leiden. Ik hoorde iemand in een ziekenhuis gillen van de pijn. Of in Delta, zielepijn. Hartewonden. Een gebroken hart is misschien wel erger dan een gebroken been.
3 tranen van teleurstelling. Je idealen in diggelen. 62,5 nog een jaar en dan ik er uit. Een streep er doorheen, operatie. De ruwe werkelijkheid. Of je huwelijk op de klippen. Dat kost wat rouwen, dat is misschien wel erger dan een begrafenis. Geen foto die je op kan hangen. Koningin Beatrix zei in haar kersttoespraak: je ziet de dingen anders met ogen die gehuild hebben. De waan is er uit gewassen. De ogen zijn de spiegel van de ziel. Je ziet wat angst…
4 Martelaarstranen. In 2008 zijn de christenvervolgingen onverminderd voortgegaan. Ook die tranen zal God afwissen. 2/3 van Gods kinderen weten wat dat is. Wij niet. Honger lijden, vluchten opgejaagd. Ze komen uit de grote verdrukking, dat hebben zij NU al. We denken aan hen. Als ze straks in de barakken van de hemel komen. Dan zal de Heere Jezus zelf die gewonde lichamen verzorgen. De verminkingen helen en de tranen afwissen. De littekenen zullen de eretekenen in de hemel zijn. Wenende soldaten die zoveel voor Hem hebben doorstaan. Martelkampen, werkkampen, folterkamers. Straks zal de Grote Generaal ze binnenroepen en -dragen en de laatste tranen afwissen.

Laten we elkaar troosten met die woorden. (JdH:) Daar is de strijd voorbij, daar wacht de gloriekroon, geen smart meer daar omhoog, God zelf is daar en wist daar de tranen droog.
De bitterste tranen zijn de tranen van berouw, en de zoetste voor God. Als je bevroren hart onder de prediking van het evangelie gaat smelten. De diamanten van de hemel. Kristalleren tot parels van Gods genade.
Velen zijn bekeerd in de Maranathakerk, maar als je een bekering hebt die verstandelijk is, zonder diepgaand berouw dan heeft het voor de hemel geen waarde. Ik zie liever een natte bekommerde dan een droge bekering, zei een dominee eens. Hoe je God verdriet gedaan hebt met dat eigenzinnige leven van je. Petrus weende bitterlijk, niet: sorry hoor, dat ik U verloochend hebt...

Tranen van het missen van God als je teer met de Heere mag leven. Maar in het wandelen, dan ben je Hem zo kwijt…. Ze hebben mijn Heere weggenomen en ik weet niet meer waar ik Hem kan vinden. Ps 56: tranen in een fles bewaard. Er vallen heel wat tranen naast die fles, die komen niet uit je hart, krokodillentranen.
Eli Wiesel haalt ps 56 aan: voor de troon staat een tranenbeker en steeds als het Joodse volk leed wordt aangedaan, al die druppels verzameld Hij daar in. En als hij vol is, dan komt de Messias. Ik denk dat hij bijna vol is.
De kortste tekst in het NT: Jezus Weende. Bij het graf van een vriend. Hij zou Lazarus opwekken, maar Hij huilde. De andere keer was toen hij Jeruzalem zag: hoe menig maal (52 x per jaar) heeft de Heere je willen vergaren, Maranathakgangers…

2
Er is een plaats waar alleen maar gehuild wordt. De hel heet het in de Bijbel. Die plek is gemaakt voor de duivel en zijn demonen. Maar daar zullen ook mensen komen, die het vol hebben gehouden de kant van de duivel te kiezen. Niet Zijn wil, maar mijn wil gebeurt! Zo zijn ze gestorven. Mensen die niet in de Heere Jezus hebben geloofd. Daar is geen blijdschap. Wening en knersing der tanden zegt de Heere Jezus. Zij die geen tranen hebben willen hebben vanwege hun zonde, zullen dat straks volop doen, maar dan tevergeefs. Het is erg maar ik MOET het zeggen: er zijn veel mensen, die daar komen; ook kerkmensen. Ik denk ook Maranathagangers, en ook tieners, die daar zullen komen. Als je 12 jaar of ouder bent, trek eens een grens, en je hebt je hart niet aan de Heere Jezus gegeven en je sterft vannacht, kom je op die plaats. Breed is de weg die naar het verderf leidt en velen zijn er die die weg bewandelen, zegt de Heere Jezus. Het is ons gebed dat het vanavond nog anders mag worden in je leven, dat er een ommekeer mag komen, en dat je mag weten dat het van God vandaan komt. En dat je je het niet hebt aangepraat. Hoe weet je dat? - heb je de Heere Jezus lief? Die naar de hel ging om helwaardigen in de hemel te brengen, om je van die verschrikkelijke plaats te redden? Ja. OK - dan gaan we verder. Wil je dan graag Hem behagen? Als je echt liefde hebt voor een ander wil je die behagen, Zijn geboden bewaren doen dat wat Hij zegt, je denkt niet alleen meer aan jezelf, aan je eigen Godsdienstige leven, dan wordt Hij het middelpunt. Jozua lees ik nu in mijn stille tijd. De Heere zegt vlak voor de inname van Jericho: zie toe dat ge nauwgezet het woord aan Mozes gegeven onderhoudt en niet afwijkt. Hoe meer je van Hem houdt, hoe meer je van Zijn geboden wil leven, niet afwijkende naar links of naar rechts.
Als je echt van Hem houdt, dan wil je ook graag Zijn dag onderhouden. Dan laat je je plekje niet gauw leeg, dan heb je niet aan één keer genoeg. Dan twijfel ik er al aan, of je de Heere Jezus echt lief hebt, je hart hunkert naar de Heere, dan kan het niet lang genoeg duren toch? Je let op. Dan is het niet gauw saai. Liever naar een voetbalwedstrijd, achter de computer. Als je niet een dag in de week aan de Heere wilt wijden is er iets grondig mis.
Of hoe is het met je gebedsleven? Als je al zó gauw amen zegt, dan ben op weg naar die plaats. Je kent de Heere helemaal niet. Het is vreugde om voor de Heere te knielen. Als je iemand lief hebt wil je toch alles tegen Hem zeggen, en je luistert naar Hem en voor je het weet ben je een kwartier verder.
En die Bijbel hoe is het daarmee. Als je dat gauw zat bent – het Woord kan je wijs maken tot de hemel. Als je hem zelden of nooit gebruikt. De Bijbel moet je niet lezen! De Heere Jezus zegt: onderzoekt de Schriften! Die zijn het die van Mij getuigen. “even lezen, dan kan het even zakken, doen we daarna de pudding”.

3
Alle tranen afgewist, in de hemel zal alleen vreugde zijn en gelach, geen smart, want geen zonde. Want God is er. Ware het mogelijk in het bijzijn van de Heere Jezus een traan te vergieten, dan zullen het vreugdetranen zijn. Hij zal ons water veranderen in wijn. Geen donkere wolken met regen erin zullen er zijn. Er staat niet: er zullen geen tranen meer zijn, veel te neutraal, nee zo machtig mooi: God zelf zal alle tranen afwissen. Diezelfde God tegen wie we gezondigd hebben. Die zelfde God neemt alles weg.
Mensen zijn moeilijke vertroosters, je gaat er naar toe , maar soms met clichés. Maar wie kan de tranen drogen als Jezus? Richt de treurige ogen op Hem!
Een verdrietig kind loopt naar mama toe. Mama wist elk tranenspoortje weg. God wist zelf, met de zakdoek van Zijn eeuwige liefde, die heeft Hij al in zijn hand. Dat is iets ‘moederlijks’ in de liefde van God. Meer dan een moeder kan troosten. Wenende kinderen op Zijn schoot, hun hoofden op Zijn borst.
Waar gebeurt dat? Op de drempel van de paarlen poort, dat geloof ik. Een natte drempel aan de ingang van het vaderhuis. Tranen op een gezicht nog aanwezig, zoals bij een kind dat van verdriet plotseling in blijdschap is overgezet.

Naar mate u hier op aarde dieper de ellende en verdriet hebt meegemaakt des te groter zal de vreugde zijn. Dan krijgt het diepgang!
Niet een paar, niet de ergste tranen, maar alles!
Ik denk: als je daar op die drempel staat, en ik zie de Heere Jezus voor het eerst van aangezicht tot aangezicht, dan besef ik pas hoeveel Hij voor mij heeft gedaan. Hoe groot is dat offer wel geweest! Wat Hij voor mij heeft gebeden en wat Hij om me gaf,…. Dan zal ik pas gaan huilen! Als ik daarvan maar een fractie meer had geweten dan had ik mij op aarde 1000x meer toegewijd, radicaler geleefd.

Geen ziekenhuizen, geen rolstoelen meer, brancards, geen rampen, geen handicap, geen stoornissen, geen trauma, geen beschadiging meer, de pijn van het terugkijken zal er niet meer zijn. De Heere Jezus zelf is het middelpunt. En ze zullen beginnen vrolijk te zijn en die vrolijkheid zal nooit meer op houden. Volle vreugde en dat voor eeuwig!

O zaligheid niet af te meten,
o vreugd, die alle smart verbant!
Daar is de vreemd'lingschap vergeten,
en wij, wij zijn in 't Vaderland!
(Gez 244:4)

Een natuurlijk mens zegt: laat God in de hemel en de duivel in de hel en mij zo lang mogelijk op aarde. Ik geloof toch dat de Heilige Geest je gaat trekken naar de hemel. Eeuwig bij je Redder te zijn. Je wordt begraven en gaat een drempel over. Is je hart vernieuwd? Alleen de Heere Jezus kan dat doen. Door Zijn geest en Zijn bloed. En op de laatste dag, Joh 7, zoals het nu de laatste dag is, de grote dag van het Feest, stond Jezus op het tempelplein. Wie dorst heeft die kome tot mij en drinke. Nu is het de laatste dag van2008 – en ik mag roepen – als je dorst hebt ga dan nog vanavond naar Hem en drink en laat U zaligen, Hij is de deur naar het vaderhuis; de weg naar de hemel. Hij heeft de sleutel. Vertel Hem, dat je bang bent om verloren te gaan, of hij ook jouw plekje wil berijden, in die plaats waar nooit gehuild wordt.
Dan kun je getroost leven. Ik geloof zeker dat de Heere Jezus wacht om ook jou genadig te zijn. Hij is zo vriendelijk voor zoveel mensen die tot Hem kwamen – Hij is toch niet veranderd?

Drie plaatsen – ik hoop dat wij eens allemaal verenigd mogen staan rond de troon van het Lam. Aan de rechterhand van de koning en niemand aan de linker hand.
Drie plaatsen, de aarde gaat voorbij. De hemel en hel blijven voor eeuwig staan. We komen huilend op de wereld, de longetjes werken. En iedereen in de kamer lacht. Als je als kind van God sterft – dan lach jij en de rest huilt. Want je weet: het beste komt nog. Uit de wereld met een lach. De glans van de hemel op het gezicht van een stervende. Soms gaan ze huilend heen, die tranen worden afgewist.

Dicht bij de Zoon en Zijn boek. Wie God verlaat heeft zeker smart op smart te vrezen.

God zal alle tranen – wat een machtige belofte. De strijd voorbij op aarde. Maar het heerlijkste is bij de Heere Jezus te zijn.
Nooit meer tranen.
Nooit meer pijn want wij zullen met Hem leven in Zijn nabijheid, amen, amen.

Edit