Edit|
EditReeks Samenvatting:
Vanmorgen hebben we stil gestaan bij het eerste deel van het leven van koning Joas. Vanavond staan we stil bij het tweede deel van zijn leven. We kijken naar vier fasen: Joas als kind, Joas als koning. Nu fase 3 en 4: Joas als kerkrentmeester en Joas als kwaaddoener.
Joas als kerkrentmeester
Het belangrijkste punt in deze fase is dat hij veel geld verzamelt om het huis van de Heere te vernieuwen. Dit onderduikertje wordt kerkrestaurator. Een jonge koning met een oom als regent, de hogepriester Jojada. Dat gaat heel goed. Jojada is een godvrezende man en Joas luistert naar zijn raad. Er komt weer een bloeitijd in het geestelijk leven van Juda, een prachtig reveil. Een vrome koning, gelukkige dagen, het tij is gekeerd. Joas nam zich voor in zijn hart om die vervallen tempel te restaureren. Dat plan deed Jojada natuurlijk goed. Joas stelt jaarlijks onderhoudsbeurten in; het is hem een doorn in het oog dat het huis des Heeren er zo vervallen uit ziet. Zijn oma Athalia had de tempel leeggeroofd en zelfs misbruikt voor de dienst aan de afgoden.
Joas' eerste klus was de tempelverbetering. Joas is daar jaren opgegroeid; hij was dag en nacht in de tempel en kende elke scheurtje en elk gaatje. Hij wist precies waar ze zaten en het was hem een doorn in het oog. Maar daar was wel geld voor nodig. Daarom geeft hij opdracht tot herstel.
Ik kan dat geestelijk invullen. De gemeente als de tempel van God en de onenigheid als de scheuringen tussen de gemeenteleden. Maar er zijn kinderen van God die zo positief in de gemeente staan dat ze geen afbreker, geen kraker willen zijn maar een opbouwer en een die wil verzoenen. Maar we houden het vanavond heel praktisch. Denk aan de actie Kerkbalans. Een kerk die leeft, die geeft. Als je de Heere liefhebt, wil je ook dat dat huis er goed uitziet. Dat geven heeft niet alleen met je portemonnee te maken, maar vooral ook met de gezindheid van je hart.
Deze jong Joas' liefde en ijver brandt. Hij spoort aan tot geven voor Gods tempel. Maar de Levieten zijn een beetje laks en hij roept hen op het matje. En dan maken ze een kist bij de ingang van de tempel, een offerkist. De Joas-kist werd nu geïntroduceerd, ter bevordering van het inzamelen van geld voor het onderhoud van Gods huis. Dan laat hij omroepers rond de stad gaan en kondigt die actie af. En dan staat er: toen verblijdden zich al de oversten en het hele volk. Het hele volk deed mee, jongeren en ouderen. Ze waren betrokken en kenden hun verantwoordelijkheid. Er werd gegeven in overvloed. In onze kerk dreigt een tekort van 8000 euro.....
Joas stelt een soort kerkrentmeesters aan die de leiding van de restauratie op zich nemen. En ze herstelden het huis van God zodat het weer in een goede staat was en er bleef zelfs nog wat over ook. Het volk gaf naar de drang van hun hart een vrijwillige bijdrage. Blijmoedig, ruimhartig. Ik hou niet van schooien en leuren, maar nu het zo uitkomt......laat de Maranathakerk een plaats blijven waar God wordt ontmoet en waar de bediening der verzoening een plaats krijgt. 38 jaar geleden is de hervormd gereformeerde prediking hier begonnen. Laat het voor u en uw kinderen een plaats blijven om God te ontmoeten. Als ze even verderop in de Kuip aan het scanderen zijn, wordt hier de lof van God bezongen.
De Joas-kist stond naast het altaar. Als ze naar de tempel gingen en naar het offer keken, zagen ze altijd die Joas-kist. Mijn uitgavenpatroon moet altijd verbonden zijn met de bediening der verzoening.
Joas als kwaaddoener.
Bijzonder triest. Zo lang de priester Jojada leefde, deed hij wat recht was in de ogen des Heeren. Jojada werd 130 jaar, dus zeer oud. Hij krijgt een koningsbegrafenis; God vervult Zijn belofte: wie Mij eren, zal Ik eren. Maar dan komt in vers 7 het omslagpunt. De oversten van Juda komen en buigen zich neer voor Joas en dan luistert Joas naar hen. Zij geven heel andere raad dan de godvrezende Jojada. Nu komt er een keerpunt na een periode van reveil. Het gaat nu verzanden, het vuur wordt lauw. Joas' pleegvader sterft en dan gaat het mis. Jojada viel weg en Joas viel toen tegen, viel terug, viel af. Toen het onderwijs van zijn geestelijke vader wegviel, viel bij Joas ook zijn geloof weg. Daar zit een les in, jongeren en ouderen. Met veel gelovigen gaat het goed als er krachtige, geestelijke leiders zijn. Dan lift je als het ware mee op de godsvrucht van die geestelijke voorgangers. Maar als je nooit geleerd hebt een band met de Heere Jezus te ontwikkelen, dan val je om. Als je nooit een persoonlijke relatie met de Heere Jezus hebt gekregen en je godvrezende man of vrouw valt weg, hoe is het dan met jou? Als de Heere die steunpilaren weg gaat nemen, wat hou je dan over? Val je dan om, heb je geen geestelijke ruggengraat? Joas blijkt een koning zonder ruggengraat. Als de geestelijke adviezen wegvallen, valt hij om. Hoe is dat nu? Als de traditie omvalt, als de geestelijke omgeving wegvalt, hoe staat het er dan met je voor? Als je de reformatorische school verlaat, hoe ga je dan verder als je als student de enige christen bent? Hoe gaat het dan verder? Blijf je dan staande?
De oversten van Juda buigen zich neer voor Joas. Ze zijn maar blij dat Jojada overleden is. Ze vonden hem te streng en niet meer van deze tijd. Hij had geen feeling meer met deze tijd.......De zogenaamde vrienden van Joas vragen om meer geestelijke vrijheid, een ruimere opvatting, grotere bewegingsvrijheid, een wat lossere moraal. En Joas luisterde naar hen. Het gevolg is, dat ze het huis des Heeren verlaten en de Baäls en de Astartes gaan dienen. Joas is geen sterke persoonlijkheid. Als er een krachtige, godvrezende Jojada is gaat hij mee, maar als de vorsten van Juda iets heel anders roepen, buigt hij opnieuw mee. Joas valt terug en de afgoden van zijn oma komen weer in huis.
Nu is de tempel gerestaureerd, maar er komen geen mensen meer. Wat klaagt dat gerestaureerde gebouw die mensen aan. De tempel gerestaureerd, maar het hart niet gereformeerd. Wat is hij nu voor man geweest, die Joas? Hij is een typische tijdgelovige. Hij neemt het woord terstond met vreugde aan; handen gaan uit de mouwen; het schoot op, liefde en ijver voor de kerk des Heeren. Maar zegt Jezus, ze hebben geen diepgang, geen diepte van aarde en het verdort terstond.
Dan denk je: ik wou dat Jojada nog leefde. Oude mensen waar de vreze des Heeren van afdruipt........zijn ze er nog? Nog een tweede les: kijk uit dat je je niet laat meetrekken door die geestelijke adviseurs die je van de Heere aftrekken. God is in, maar Jezus is uit. Andries Knevel gelooft niet meer in de hel. “Hij kan zich niet voorstellen dat..................” zegt hij ergens in zijn boek, maar zodra ik dat denk, dan gaan mijn gedachten heersen over de Schrift. Daar gaat het mis.
Ik zie je daar staan jongelui, met je schoolbijbel in je hand toen je van school afkwam. Wat heb je ermee gedaan? Is die Bijbel opengegaan? Of is hij gesloten gebleven? Tijdgeloof is verschrikkelijk. Paulus zegt over Thimotheüs: het geloof dat in je grootmoeder en in je moeder woonde, woont ook in jou. Dat miste Joas. Het geloof leefde wel in zijn oom en tante, maar niet in hem. Wij moeten geen domineesgeloof hebben, geen oomsgeloof, geen evangelisch geloof, maar een persoonlijk geloof.
Wat is een persoonlijk geloof? Dat je bidt tot de God van je vaderen, de God van je belijdenis, dat je een band hebt met de Heere Jezus Christus. Een beetje kerkenwerk doen is niet zo moeilijk, maar je hart aan de Heere Jezus geven, dat is veel moeilijker.
En nu wordt deze tijdgelovige nog een moordenaar ook. De Heere gaat profeten zenden om het volk en de Koning terug te roepen tot de Heere. Hij laat Zijn volk niet los, ook al laten ze Hem los. De vorsten van Juda hadden Joas geprezen, maar de profeten van de Heere beginnen ernstig te waarschuwen. God moet ons waarschuwen, maar Hij wil dat ook. Daar zit Zijn genade achter. Keer weder tot Mij, wordt er gezegd tegen het volk van God. Niet tegen de buitenkerkelijken, maar tegen het volk van God.....de profeten waarschuwen en roepen. Maar Joas wil niet luisteren en stopt zijn oren dicht. Hij zei geen nee tegen Jojada toen die nog leefde. Hij zei ook geen nee tegen die geestelijke adviseurs, tegen de oversten van Juda, maar hij durft wel nee te zeggen tegen profeten van de Heere. En dan komt het dieptepunt van alles: de geest van God vervulde de zoon van Jojada, Zacharia. Hij is de neef van Joas.........En hij zegt: “Zo zegt God: waarom overtreedt gij de geboden des Heeren openlijk?”
Joas en Zacharia zijn samen groot gebracht. Ze hebben samen dezelfde opvoeding gekregen van Jojada en zijn vrouw. Joas kende Zacharia heel goed. Dezelfde opvoeding maar toch een hemelsbreed verschil. Zacharia legt de vinger op de zere plek. En dan moet hij of buigen of boos worden. Hij buigt niet, naar hij geeft bevel om hem te stenigen in de voorhof van de tempel. Die mond moet gesnoerd worden. Waar komt die haat vandaan? Tja....Als je het goed geweten hebt en je keert je er van af, word je vaak de felste hater. Zo is het met Joas ook. Zacharia wordt gestenigd, nota bene in de tempel. De asielplaats......ze pakken stenen en gooien hem dood. Onder goedkeuring van koning Joas. De rabbijnse traditie zegt dat dit één van de hoofdoorzaken is geweest van de latere verwoesting van de tempel.
De Heere Jezus haalt in Mattheus 23 deze geschiedenis aan. Abel was de eerste martelaar; Zacharias de laatste; dat klopt want 2 Kronieken is in de Hebreeuwse Bijbel het laatste Bijbelboek.
Joas is ook nog eens ontzettend ondankbaar, Jojada was zijn redder en nu brengt hij de zoon van zijn redder om. De weg geweten en niet bewandeld....dan zul je met dubbele slagen geslagen worden.
Herinnert u nog dat ze het verbond vernieuwd hebben? God, Israël en Joas? Daar is verbondsbreuk op gevolgd. Daar op is gevolgd verbondswraak. God laat dat niet over zich heen gaan. Als je zoveel hebt mogen weten en meemaken van de dienst des Heeren, en je keert het de rug toe, dan krijg je vroeg of laat te maken met Gods verbondswraak. Uiteindelijk wordt Joas zelf ook vermoord op zijn ziekbed. Hij probeert eerst nog de koning van Syrië om te kopen; hij geeft het goud van de tempel weg om zijn eigen veiligheid te garanderen. Alles wat hij zo zorgvuldig had verzameld uit toewijding aan de Heere, geeft hij nu weg. Hij sterft op 47 jarige leeftijd. Die veelbelovende prins werd de moordenaar van zijn eigen neef.....
Een blijde morgen geeft niet altijd een schone dag. Met blijdschap God gediend.....en nu? Vul het eens in voor jezelf.
Misschien kwam je van de reformatorische school af en kwam je in een seculiere omgeving terecht. Op het Albeda-collega misschien of op de universiteit. Als je dan geen persoonlijke band met de Heere Jezus hebt, is de kans groot dat je onderuit gaat. Je vrienden zijn dan belangrijker dan je godvrezende vader. Of je zegt ja tegen een ongelovig meisje of jongen. Je wist dat het niet goed was. Maar je wilde zo graag bemind worden en je ging toch door en het ging bergafwaarts. Wat zou nu de film van uw en mijn leven zijn? Er is altijd wel een reden om God niet te zoeken....
Joas was een zoon van David, de Heere Jezus was de grote Zoon van David. De Heere Jezus was ook ontkomen aan de kindermoord van Bethlehem. Hij was altijd bezig in de dingen van zijn Vader. De Heere Jezus viel niet terug, maar deed altijd wat goed was in de ogen van Zijn vader. We moeten niet bij Joas blijven stilstaan, maar kijken naar de Heere Jezus. Ik lees bij Joas niet van een schuldbelijdenis.
Is de Heere Jezus de Koning van je hart? Vraag je daarom? De Heere Jezus hoort dat. Een blijde morgen kan dan toch een schone dag worden. Zelfs een donkere morgen kan een lichtende avond worden. Leve die Koning.