Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-03-24 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		"Evangelisatie dienst"

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
mar 15:23	mar 15:16-36	2002-03-24.1711.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.4Mb) 2002-03-24.1713a.mp3 (Preek, 16kPro, 2.2Mb) 2002-03-24.1713b.mp3 (Preek, 16kPro, 2.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Door een stroomstoring is de geluidsopname mislukt - uitstel...

De lijdensgeschiedenis is erg vol, er is veel in gebeurd. Details zie je makkelijk over het hoofd. De kleinste dingen moeten goed onder ogen worden genomen - alles heeft een betekenis. Wij moeten een nieuw mens worden in de Here Jezus en dat betekent nog al wat.

Twee keer krijgt de Here drank aangeboden. Een keer voor hij gekruisgd wordt en een keer als hij gekruisigd is. Vooraf, zegt Mattheus, gaven ze hem 'edik met gal vermengt'. Dat bedwelmde, net als alcohol. Bedoeld om de pijn wat te verzachten. Je verwacht dat Hij het dankbaar aannam. Net als een narcose bij de dokter. Maar Hij nam dat niet.
Als Jezus aan het kruis hangt krijgt Hij weer een drankje aangeboden. Hij had toen gezegd 'Mij dorst'. En spons met edik en hysop. Heel bitter. Zure wijn, een tonic waar je even van opkikkert, niet bedwelmend.
Opmerkelijk: Jezus wil niet ongevoelig gemaakt worden, maar heel bewust Zijn lijden ondergaan, Hij weigert de gemirrede wijn. Waar komt die verdovende barmhartigheid vandaan - een beetje sterke drank en je hebt niet meer zo'n last van die pijn en die problemen. In Gethsemane komt toch ook een engel om Hem bij te staan? Die versterking kwam uit de hemel, Hij wil niet de versterking uit de wereld.
De tweede drank neemt Hij wel, maar daar kikkerde je van op. Hij heeft dan al gezegd 'het is volbracht'. In mijn dorst hebben ze Mij edik gegeven was de profetie.
Een christen mag de weg van de bedwelming niet gaan. Dwz geen euthanasie maar wel pijnbestrijding. Maar ook daar zijn toch grenzen. Een christen wil het lijden onder ogen zien, wat niet zegt dat je geen pijnstillers mag gebruiken. Maar overal zijn grenzen aan.
Mag je je zo afsluiten voor het lijden? Jezus geeft het antwoord; Hij nam die niet.
Was Hij soms masochist? Die graag zoveel mogelijk lijdt? Hoort u Hem zeggen: als het mogelijk is, laat die drinkbeker aan Mij voorbij gaan...
Wat dan wel: een alles verliezende liefde tot Zijn Vader en tot Zijn mensen, verloren mensen, die het niet meer wisten, die vast gelopen waren. Het verlorene.
Willen wij weten hoe groot onze zonde is? Kijk naar de lijdende Jezus.
Weten we van de problematiek onder jonge mensen; dat ze soms wegzinken in het moeras van drugs, alcohol en allerlei verschrikkelijke dingen meemaken. Hoe kom je er af? Zo weinig mensen begrijpen me, Evangelist Van Welie een beetje. Mensen: Jezus heeft het allemaal meegemaakt. Hij zei nee tegen drugs, zodat Hij mensen er vanaf kan helpen. Wij kunnen nooit meer moeten lijden dan Hij heeft meegemaakt.
De lichamelijke, psychische en ook geestelike nood kan groot zijn. Ik kan niet leven voor God en ik moet een keer sterven. God bent U er wel voor mij? Ik heb het niet verdiend dat U naar mij omkijkt. Soms ben ik bang dat dat niet veel voorkomt in de gemeente. Dat gaat samen met het sterven aan je zelf. Heel pijnlijk. Als God je laat Zien hoe lelijk en vies je bent van binnen. Ben ik dat? Die pijn draagt Jezus, in de liefde van God. Daar hoort Hij niet, maar jij en ik en u.
Als we Jezus leren kennen willen we geen gemirrede wijn meer. Wij mogen niet bezwijken voor de verzoeking. Dat kan van alles zijn. Een andere werkkring zoeken waar je minder geplaagd wordt, welliswaar kan ik minder mensen over de Here Jezus te vertellen, maar goed. Een drug.
Polycarpus vluchte weg voor vervolging. Toen hij zag dat zijn gemeente versaagde, kwam hij terug. Daarmee konden zij ook blijven staan. Je kunt soms een ander aan het twijfelen brengen. Een fijner leven, maar je kunt geen christen zijn. En Hij nam die niet.
Bij voorgenomen veranderingen in het leven zei men vroeger wel, 'ik wil eerst eens weten of het in de weg is'. Die voorzichtigheid mogen wij ook wel wat meer hebben.
Zonder Christus heb je misschien minder pijn en een pijnloze dood, maar zonder Christus is er voorts de eeuwige pijn. En daar is geen drankje.
Aan het eeuwige avondmaal is die drank, de drinkbeker der dankzegging, er wel.

Edit