Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-04-05 17:00:00	ds. A. van Vuuren (Amstelveen)	Het kruis verandert je leven

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Rom 6:6	Rom 6	2009-04-05.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb) 2009-04-05T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het kruis verandert je leven.

Mag ik u eens vragen: u hoort regelmatig preken. Landen die preken ook bij u? Sta ik er voor open? Dat geldt voor predikanten ook. De media staan bol van die vraag. Mevr Hanneke Schaap Jonker, schreef er een proefschrift over. Welke factoren zijn er mede bepalend voor? Andries Knevel had er een interview met haar over. Het effect zou niet te meten zijn – de Heilige Geest gaat Zijn eigen gang. En lopen de predikers dan niet het gevaar om af te gaan op het gevoel van de hoorder? Hoe dan ook die aandacht is belangrijk. De landingsbaan is belangrijk. Het gaat er voor de verkeerstoren niet om, om het toestel maar aan de grond te krijgen, waar dan ook. – Nee, het vliegtuig moet naar de landingsbaan, precies daar. En de piloot moet het ook opzoeken. Zo kan de psychologie een soort verkeerstoren zijn. Landt, wat ik zeg wel?
De vraag is niet nieuw. Het komt in Rom 6 ook terug. De apostel Paulus is er ook mee bezig. De apostel heeft nadrukkelijk betoogt dat je niet met de wet in je hand een bijdrage kunt leveren. Maar alleen uit genade door het geloof in Jezus Christus. Wij deugen niet, daar bent u hopelijk al achter gekomen. Van mij deugt geen spaan en ik moet het helemaal van genade hebben.
Wet en evangelie staan radicaal tegenover elkaar. De Wet werd gegeven door Mozes, vele eeuwen na de zondeval. De zonde heerste over de mens. Ging de mens minder zondigen na de komst van de Wet? Nee, het werd alleen maar erger. Het prikkelde ons juist om er tegen in te gaan. Dat zie je al bij de kinderen. Als je iets niet mag doen, dan trekt het juist aan. Het ligt niet aan de wet, die is goed en heilzaam, maar aan onze dwarse natuur. Paulus zegt dan iets opmerkelijks. God gebruikt het kwade ten goede. De genade is daar zelfs tegen opgewassen. De genade komt des te genadiger over. En krachtiger. En schitterender. Waar de zonde meerder is geworden, daar is de genade overvloediger geworden (Rom 5:20). Dat kun je makkelijk verkeerd begrijpen, dus werkt Paulus het in Rom 6 uit. Dus laten we ons maar eens uitleven in de zonde… des te schitterender de genade? Het maakt niet uit hoe je leeft – als je gezondigd heb, vraag je toch gewoon weer vergeving? Nee, volstrekt niet, dat zij verre. We kunnen er niet in blijven leven.

Ik herinner u er aan, die de Heere Jezus hebben leren kennen. Hij is gekruisigd opdat wij niet meer de zonde dienen. Er wordt nu veel gepreekt over het kruis natuurlijk en mijn zonden. Maar het is volledig bevrijdend. Maar staan wij niet toch te weinig stil, dat Hij niet alleen lijdt om de schuld weg te nemen, maar ook om de macht van de zonde te breken? Is dat geen aspect dat wij vergeten? Heeft het uw leven veranderd? Bevrijding van schuld èn de heerschappij van de zonde. Vergeving en vernieuwing. Als we roemen zonder dat er wat verandert, dan is dat een valse roem. Door aan het kruis te sterven, verzoent Hij niet alleen met God, maar verlost ook van de zonde macht.

De oude mens gekruisigd, Paulus zegt dat heel vaak in zijn brieven. Hoe kan dat eigenlijk? Wie is er ook gekruisigd 2000 jaar geleden – maar zo beziet God het, alsof ik daar óók hing op Golgotha, ingeënt door het geloof. Als in het ‘enten’ van een plant. Zo’n plantje op een stam, dat ging helemaal vergroeien. Eén plant. Zo ook in Zijn dood. Met Hem gekruisigd.

Hij hing daar als een Hoofd van al de Zijnen. Zijn volk van alle tijden. In Hem begrepen waren wij, ook toen Hij triomfeerde over de machten van het kwade. De hogepriester had een borstlap met twaalf edelstenen – hij droeg het volk met zich mee op zijn hart.
Toen Hij opstond, stond u op, die de Heere Jezus lief heeft. Als een boekenlegger in een boek.
In Zijn dood en opstanding. God zegt als het ware: Ik beschouw u als met Christus gekruisigd… zo zeker als het water van de doop zich sloot boven je. De oude mens is dood en begraven en heeft het niet meer voor het zeggen.

Klopt dat wel, dominee? Wij denken bij oude mens aan iets persoonlijks bij ons zelf – ons zondige ik. We blijven toch een twee-deling, een nieuwe mens in Christus Jezus en je kampt ook met je zondige natuur. In Ef 4 spreekt Paulus toch ook over de mens die nog gedood moet worden.. Zwak en afgeleefd – een oud mens? In het geloofsleven is dat anders, die oude mens is springlevend. Soms overmeestert hij ons en vallen we weer in zonde.
Hoe dan, is hij wel gestorven? Maar hier bedoelt Paulus niet ons zondige ik. Maar ons oude bestaan, ons verleden, het ‘eertijds’. Ons zondebestaan is in Christus’ graf gegaan. De zonde-organisatie die het voor het zeggen had, is buiten werking gesteld (zegt het Grieks).
Het hoeft niet eens te zeggen, dat je de beest uithing, maar het was geen leven uit Christus. Paulus weet er alles van, als oude Farizeeër. Maar hij draaide om als blad aan de boom. En hij mag zeggen: onze oude mens is met Christus gekruisigd. Wat een machtig iets! Ik mag mij daarbij insluiten. Mag u dat ook? Dat mag hoor. Als de Heere Jezus je leven is geworden. Een heerlijke geloofswetenschap waar je van uit mag gaan. Of je nu geleidelijk bent getrokken of plotseling, het maakt niet uit. Als je maar je borg hebt in Christus.

Wat een impact van het kruisgebeuren. Een omslag in je leven, een nieuw bestaan. Niet slechts: ik weet dat mijn zonden vergeven zijn. Maar mijn oude bestaan heeft afgedaan. Hij is dood en begraven. Nu ga ik Kohlbrugge begrijpen. Op Golgotha ben ik bekeerd. Daar is het gebeurd, het oude bestaan voorbij. De Heere heeft een tweede leven gegeven. Een nieuwe status. Koningskinderen. Opdat wij niet meer de zonde zouden dienen.

Het mag ons niet onveranderd laten, niet dat Paulus ons aan het werk zet. Ga er voor, laat zien dat je een christen bent. Een onmogelijke opgave, op Golgotha ligt echter het startpunt. Door Zijn kruisdood zijn we wat we zijn, het is volbracht. “Staat en stand”, kind van God en de pratijk van het geestelijk leven. ‘Het is dat het vast ligt in de Heere, want mijn stand is beneden pijl!’ Mijn positie ligt vast, maar mijn conditie is niet best… Het moet er op worden afgestemd. Wetende, dat onze oude mens met Christus is gekruisigd. Zo zeker sta ik in die nieuwe positie.

De prediking moet radicaal zijn. Geen slap praatje. Hier gaat het daarover: mijn oude mens is gekruisigd. Dat te ontkennen zou een belegding zijn van Christus’ kruis. Mijn behoud is zeker, dat kan niemand ongedaan maken. De zonde is nog een kracht in mijn leven, kinderen van God kunnen vallen en soms ook diep.
Houdt het daarvoor: je bent dood voor de zonde, maar levend voor God. Houd het ervoor; niet doe alsof: maar leef daar van uit. Je mag leven uit die overwinning en strijden vanuit die overwinning. Zo zeker als Goede Vrijdag een feit is. Zo zeker is de ondergang van mijn oude bestaan een feit. Mijn oude bestaan is met Jezus gekruisigd.

Ik denk aan een iemand die aan porno verslaafd was, hij brak en nam een internetfilter. Iemand was gek op ruige hardrock muziek – de CD’s werden gebroken; een koopzieke vrouw, die al maar kleding kocht. Ze is radicaal gestopt en geeft veel aan de zending. Een meisje deed mee aan bikini-parties in de disco, maar ze kan er niet meer komen; een zakenman ging over lijken en ontdook de belastingdienst. Die is nu zo eerlijk als goud. Ik denk aan een predikant die preken overnam, van collega’s; nu zwoegt hij zelf op zijn preek.

Het loon op de zonde is de dood.
Niet meer de zonden dienen. Niet makkelijk - het blijft een strijd. Te wapen! Zegt Paulus. Leen je ledematen, oog, mond, hand, voeten niet aan het kwaad. Of je geslachtsorganen. Dan hoef je je ook niet te laten inenten tegen baarmoederhalskanker...
Een keizer was tot bekering gekomen, en ging onder in het doopwater, maar zijn zwaard hield hij boven water – maar dat kan niet, elk terrein is van Hem.
De zonde zal over mij niet heersen – een opdracht, maar allereerst een belofte. U bent onder de genade. De startmotor van het christenleven.

Wat een zegen om zo te leven in dienst van het goede. Wat was de vrucht van de dingen waarover je je nu schaamt? Een hoop onrust en de dood op het eind.

Een samenvatting in dichtvorm:
Mijn oude bestaan
Is aan het kruis gegaan
Het lichaam der zonden is daar door vergaan
Met haar heerschappij is het nu gedaan.
Trek je haar bevelen dus niet meer aan.

Daar G' U voor mij hebt in de dood gegeven,
hoe zou ik dan naar mijne wil nog leven?
Zou 'k U, o Heer, die voor mijn schuld woudt lijden,
mijn hart niet wijden?
[Herv Gez 34:6]

Edit