Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-05-03 10:00:00	cand. G.R. Mauritz (Cillaarshoek)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 20:19-23	Joh 20:19-23 Jes 65:17-25	2009-05-03.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.4Mb) 2009-05-03C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.5Mb) 2009-05-03T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.7Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Kort geleden las ik de levensbeschrijving van ds. Poort. Hij vertelde dat hij een keer een preek had gehoord bij de begrafenis van een soldaat. Het was een humanistisch raadsman in een zwart pak die het woord voerde. Geen woord over de Heere Jezus, maar wel over het noodlot en aanvaarding e.d. Na afloop zei iemand tegen hem: nou jij! Hij was niet voorbereid; droeg zijn soldaten-uniform. Maar hij ging toch maar naar voren en las ergens een opschrift “Wie in Mij gelooft, zal leven en niet sterven!” Het was een korte preek, onvoorbereid, over de Heere Jezus en het leven in Hem.
Na afloop zei iemand: het is wel vreemd; de mannen in de zwarte pakken spreken niet over God, de gewone soldaat wel! Het zou mooi zijn als de wereld dat ook van de Maranathakerkgangers kon zeggen. Niet alleen de dominee in zijn zwarte pak spreekt over de blijde boodschap, maar ook de gewone mensen in hun gewone kleren......Dat kan als het Woord van God u echt in uw hart raakt en ik hoop dat God ons zo een gezegende dienst geeft.

We staan stil bij de discipelen die er door de Heere Jezus op uit gestuurd worden.

1. de valkuil
2. de krachtbron
3. de opdracht

De valkuil waar de apostelen in terecht waren gekomen.
Ze hebben elkaar opgezocht, en zijn nu samen in een zaal met de deuren gesloten. God heeft ons de gelegenheid tot gezelschap ingeschapen, zei eens iemand. Elkaar opzoeken is goed en nodig. Ze zijn bij elkaar en er is nog steeds verwarring. Maria Magdalena heeft Hem gezien, Petrus en Johannes ook. Maar ze blijven zich blind staren op de Joden die de Heere Jezus hebben gekruisigd. Ze zijn bang dat ook zij gegrepen zullen worden. Hoe kijkt u terug op Pasen? Leeft u uit de blijdschap van Romeinen 15, of staart u zich blind op de omstandigheden van uw persoonlijk leven of de wereld om u heen? Bij de discipelen was niet zo veel blijdschap, terwijl ze toch die blijde boodschap hebben gehoord. Zo kan het ook bij ons zijn. Er is veel verwarring om ons heen. De griepepidemie waar nog geen goed middel voor is gevonden......de auto die op het publiek inreed op Koninginnedag.....het kan zo maar gebeuren. Verwarring volop. De discipelen waren ook verward. De deuren zaten op slot en hun hart ook, vanwege de vrees voor de Joden. Terwijl de Heere Jezus de boodschap heeft meegegeven aan de vrouwen: zegt Mijn discipelen dat Ik leef! Dat hebben ze gedaan, maar ze leven er niet bij. Deze ambtsdragers zijn onzichtbaar....

Professor van Ruler schreef een boekje over: waarom zou ik naar de kerk gaan? Hij schrijft dat ambtsdragers God moeten vertegenwoordigen...... Dat is ongelooflijk. Maar waar. Een predikant is niet gekozen zoals in de tweede kamer. Maar geroepen om God te vertegenwoordigen. Dat geldt ook voor onze ambtsdragers voorin de kerk. God komt tot ons in die ambten. Dat is naar de wil van de Heere.

De discipelen zijn bang geworden, in de valkuil terecht gekomen. Ze hebben de blijde boodschap gehoord van Jezus' opstanding, en zijn toch bang voor de vrees om de mensen. De boodschap van Jezus' opstanding was ondergeschikt gemaakt aan hun angst. Let op dat u dat ook niet doet! Zelfs kinderen van God kunnen bij elkaar zijn en er niet uitkomen. Dat we dan samen het Woord mogen opnemen en kijken wat de Bijbel er van zegt.

De krachtbron
Terwijl ze met elkaar spreken, kwam Jezus zelf in hun midden staan en zei: vrede zij ulieden! Hij is de bron van troost en kracht en genade. Er was niet veel aanknopingspunt bij hen op dat moment. De deuren zaten op slot. Zo kan dat bij ons ook zijn. Door middel van de ambtelijke bediening komt Hij bij u in de kerk. Is uw deur en hart ook dicht? Hij zoekt om zalig te maken wat verloren is. Staart u zich blind op de omstandigheden? Vergeet u ook zo vaak Zijn beloften? De Heere Jezus neemt geen genoegen met een plek aan de rand van uw leven, maar in het midden. Hij stond in het midden, staat er. Er zijn geen natuurlijke, geen geestelijke en geen ongeestelijke grenzen voor de Heere Jezus. Wat een heerlijke troost voor de discipelen. Ze hebben lange tijd geen contact gehad met hun meester. Dat kan bij ons ook gebeuren. Dat we ons steeds verder laten in pakken door de omstandigheden en van de Heere Jezus af leven. Maar de Heere Jezus komt toch in hun midden; wat een heerlijk wonder! Bij het laatste avondmaal zei Hij: Mijn vrede geef Ik u en ook nu is zijn eerste woord: vrede. God is geen God van verwarring maar van vrede. Hij geeft dat nog steeds. Ontvang die genade van Hem dan in een gelovig hart en als u dat niet kunt, bekeer u dan!

De krachtbron zelf komt zo dichtbij! De Heere Jezus gaat niet hun hart en leven geestelijk invullen. Maar Hij toont hen Zijn handen en Zijn zij. Hij toont zichzelf driedubbel waar voor hun hart. Dat doet denken aan de sacramenten. Ze hadden de de boodschap gehoord. De belofte van het Evangelie. Maar de Heere Jezus komt het verzegelen door Zijn handen te laten zien. Hij komt niet hun hart of hun geloof verzekeren. Hij komt Zichzelf verzekeren. Wij moeten leren de beloften van het Evangelie buiten ons zelf te aanvaarden. Toen Jakob het bericht van Jozef kreeg dat hij leefde, bezweek zijn hart van blijdschap en hij geloofde het niet.....Toen Petrus aan de deur klopte en het dienstmeisje Rhodé deed open, was ze zo blij dat ze het niet geloofde en de deur dicht liet......dus blijdschap en angst kan de Heere Jezus ook buiten houden. Wij mogen leven van uit de woorden van de Heere Jezus zelf: raak Mij maar aan, het is echt waar! Zoek het bij de Heere Jezus, buiten je hart, in de belofte in de prediking. Steun daar op met heel je hart en als gevolg daarvan zul je Hem tegenkomen in je hart. Het eerste is de zekerheid van het geloof met een Woord, het tweede is de zekerheid van het gevoel......Zoek Hem niet in uw hart als eerste, maar buiten u. Als je die boodschap niet gelooft, is er ook een andere kant. Hij verweet hen hun ongeloof...........Zo u Zijn stem dan heden hoort, verhard u niet...maar laat u leiden! Er staat dat zij niet konden ingaan vanwege hun ongeloof. Niet omdat er van God uit geen plaats was..........

De Heere Jezus heeft het ongeloof verslagen en hen bemoedigd: vrede zij ulieden! Dan geeft de Heere Jezus hen een opdracht: Hij zet hen weer terug in hun ambt en roept hen. Nu kunnen zij weer getuigend de wereld in gaan. Niet dat die wereld dan gelijk voor die boodschap valt als een blok. Ze werden zelfs gevangen genomen. En toch bleef die vrede bij hen.

Guido de Brès was bang om te sterven op de brandstapel. Ook al wist hij waar hij heen ging. Maar hij zag op tegen dat moment daarvoor. Maar hij bleef bidden en stak net voor hij de brandstapel opging zijn handen in de lucht: Hij is gekomen! Uw hart worde niet ontroerd. U zult Mijn getuigen zijn. Getuig van Mijn dood en opstanding en verzoening en van Mijn leven. Doe er niets aan af of bij. Ga door, al lijkt het ploegen op rotsen. Hij is met ons en zal ons gebruiken. Toen Hij dat gezegd had, blies Hij op hen en gaf hen de Heilige Geest. Toen konden ze niet meer nalaten te spreken wat zij gehoord en gezien hadden. Zo gaat het nog. God willigt mensen in die niet naar de kerk willen en maakt hen tot ambtsdrager. Hier staat er één.......Neem de boodschap mee: Hij is waarlijk opgestaan. Er komt een eind aan alle verdriet en lijden. Uw hart worde dan niet ontroerd.....neem het mee, gemeente. Heere Jezus, Koning van Uw kerk, neem ook mij en mijn gezin met U mee en doe mijn hart Uw genade ervaren. Laat mij aan Uw voeten rusten. We komen niet bedrogen uit met de Koning van de kerk. Hij leidt ons tot de rust die overblijft voor het volk van God, naar de eeuwige stranden. Ik las in een boek van Corrie ten Boom. Een orthodoxe Jood, voorzanger in de synagoge, zat ondergedoken in hun christelijk gezin. Zij lazen aan het eind van de dag uit het oude Testament. Op een dag gin het fout en diverse onderduikers werden opgepakt. Iedereen was verdrietig. Toch kwam de voorzanger naar beneden en wilde het Joods Nieuwjaar vieren. En vol ontroering zeiden ze tegen elkaar: Volgend jaar in Jeruzalem!

Edit