Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-05-31 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	dauwdruppels	Doopdienst van Lucas Meindert Boonzaaijer en Naomi Eunice Mathilde Kint

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Hos14:6	Hos 14	2009-05-31.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.3Mb) 2009-05-31C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.7Mb) 2009-05-31T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.2Mb)	Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Dauwdruppels
7 kenmerken van die dauwdruppels

De Heilige Geest wordt vaak vergeleken met beelden uit de natuur: de wind, vuur, regen, etc. Maar vanmorgen staan we stil bij het beeld van de dauw. Er is geen zachter, liefelijker, vriendelijker beeld. Wat in het oosten de dauw is voor de natuur is in het rijk der genade de Heilige Geest. Wat de dauw is voor de gewassen, is de werking van de Heilige Geest voor Gods kind, voor Israël.
Hosea is 1 van de kleine profeten. Hosea is de profeet van de liefde van God. De Heere leed onder de ondergang van de 10 stammen die hij moest aanzeggen. Hij preekte in de tijd van de gouden kalveren in Dan en Bethel in het tienstammenrijk. Hij moest het volk de ballingschap aanzeggen vanwege de aanbidding van de afgoden. Hosea moet dat uit gaan beelden door met een vrouw te trouwen die hem ontrouw is. Gomer gaat vreemd. Dat gebeurt in onze tijd ook...Hij gaat het telkens weer opnieuw proberen met Gomer, heeft ook kinderen van haar.. Wat hij voelt voor Gomer, dat voel ik voor Israël, zegt de Heere. Efraïm was voor Mij een troetelkind, ik leerde hem lopen....De Heere zegt: Ik moet ze overgeven in de ballingschap, maar Ik kan het eigenlijk niet, want ze zijn Mijn troetelkinderen. Hosea begint dan in hoofdstuk 14 met een oproep tot bekering. Dat is de weg. Als je je naar de Heere toekeert, dan moet je zeggen tegen God: neem weg al mijn ongerechtigheid. Belijd je zonde maar aan de Heere God en ga maar zo naar Hem toe. En dan beantwoordt de Heere dat gebed met: Ik zal uw afkeringen genezen....Ik zal hen zijn als de dauw. Ik zal ze vrijwillig liefhebben. Het is mooi als kinderen vrijwillig gaan liefhebben, van de Heere Jezus gaan houden. Dat kan je alleen als je kind bent.......Mijn toorn is van Mij afgekeerd.....dat gaat over Golgotha. Ik zal Israël zijn als de dauw, dat is een beeld van de Heilige Geest. Waarom vergelijkt de Heere Zich met de dauw?

Denk aan de geschiedenis van Elia, in het Oude Testament. Elia moet aankondigen dat het 3,5 jaar niet zal regenen en geen dauw zal vallen. Dat betekent hongersnood, geen oogst, een verzengende zon, een scheurende bodem, verdorde akers. Droog, dor, doods. Zo was het in Israël toen, maar zo is het ook nu met de gemeente als er geen Geest valt. Zonder de dauw van de Heilige Geest is er niets, dan heeft ook de Doop geen waarde en is het slechts een ritueel. Dan zit er geen zegen in, totdat de Heilige Geest je bedauwt. En dan wordt alles een zegen, elk gebed, elke doopbediening, elk avondmaal. Je kunt je Bijbel lezen en je vindt er niets in, het verbreekt je hart niet. Je kan bidden en het is puur vorm, maar je hart zit er niet in. Sleur, gewoonte, je zit in de kerk, je dient God , maar zonder blijdschap. Je belijdt je zonde, vraagt om vergeving, maar je hebt er geen smart van. Hoe komt dat? Omdat je de dauw mist! Hoe krijg je die dan? Moet ik dan in mijzelf gaan zitten zoeken, spitten of ik in mij een druppeltje vindt? Nee:

1. De dauw die komt van boven.
Een heerlijke rijke belofte van God. God staat voorop. Leer ons alstublieft geloven, smeken, bidden, belijden. Geest des Heeren, kom alstublieft van boven en daalt U neer. Niet: het dauwt, maar Hij geeft de dauw. Uit de hoogte op mijn droogte. Dat is niet op te wekken, door geleerdheid uit te pluizen, niet voort te brengen. Maar het is ook niet tegen te houden als God het geeft. Heerlijk als God het laat vallen op elk grassprietje. De hemel zal van dauwdruppels druipen, staat er in het Oude Testament. Daar mag je je vinger bij leggen, ook als doopouders. Ik strek mijn hele hart in de lengte en de breedte naar U uit, ik leg me voor U neer: O God, bedauw me, zodat als U me uitwringt, er een schaaltje vol komt. God laat ons niet over aan onze droogte. Als de alledaagse hitte van het sleurleven je verdroogt en leegmaakt.... Als het valt, valt het vrij zei men vroeger. God vraagt niet aan het grassprietje of het dat wel wil hebben. Als God nu aan een niets-vragend grassprietje dauw geeft, hoeveel te meer geeft Hij het dan aan Zijn kinderen, die er om vragen?

2. De dauw is onmisbaar
Daar is een grote behoefte aan. In Israël een heet zomerseizoen, meer dan een half jaar. Alleen maar heet, felle zonnestralen in juni en juli verschroeien de velden, het koren bezwijkt bijna, de bloemen laten hun kopjes hangen. En toch, als je dan de andere ochtend opstaat lijkt het weer herleefd te zijn. Alles staat er weer fleurig en fris bij: omdat er nog steeds 's nachts een dikke nevel neerdaalt. Nachtmist. Dan leeft de natuur weer op. Als ik omringd door tegenspoed bezwijken moet....schenkt Gij mij leven. Waar het hart van een onbekeerde kerkganger dood is door zonden en misdaden, staat het de Heere niet in de weg. Als je zo onvervuld en leeg bent, en je hangt als het ware met je hoofd naar beneden. Je voelt je thuis in psalm 63: mijn ziel en lichaam hijgen naar U in een dorstig land......En dan komt de Geest! Dan kom je er weer bovenop, je jeugd wordt vernieuwd, je oog gaat weer glanzen, je kracht wordt vernieuwd......Dan zal ik Uw deugden al mijn leven prijzen, zegt diezelfde psalm ook.
Min ziel zal dan weer nieuwe kracht ontvangen...mijn mond zal U verheffen, Uw Naam verhogen....

3. De dauw valt altijd in de stilte
Onopvallend, rustig, in stilte, zonder herrie, publiciteit, zonder reclame. Je kunt wel zeggen: hoor, het regent! Maar niet hoor: het dauwt! Voor mij is Pinksteren 2009 die zachte onhoorbare dauw. Het kan ook anders, een hoop geluid, bijzondere tekenen. Maar de meeste van Gods kinderen zijn gewone mensen... daar gaat het gewoon rustig. Als het nu eens niet gaat zoals bij die cipier, die stokbewaarder, die door een aardbeving tot geloof werd gebracht, maar als bij Lydia.........geef mij die Lydia-bekering maar, een druppeltje dauw van de Heilige Geest valt in haar hart......Dat soort bekeringen zijn vaak veel bestendiger dan zoals het ging bij die cipier. God werkt in de stilte van je hart. Het kan zijn dat je in een kerk zit van 800 mensen, maar dat de Heere jou apart neemt en jou een zegen geeft. Dat er op alle anderen niets valt, maar wel op jouw schapenvachtje zoals bij Gideon. Ik geloof dat er zulke diensten zijn, waarbij de Heere 1 mens verkwikt. Dan valt het zo rechtstreeks in je hart....dan kom je versterkt uit de dienst. Die verborgen omgang, daar valt het vooral. Psalm 31: heb ik mijn ziel niet stil gezet? Dat moet ik 100 keer tegen mijzelf zeggen: zet eens even mijn ziel stil, apart. Soms neemt de Heere je ziel apart, of dat nu is in een ziekenhuis of ergens anders. Dat is nodig om die druppeltjes weer op te vangen. Als het 's morgens al waait, vallen al die druppeltjes eraf. Dan is het herrie in huis en is de zegen al weg. Herkent u dat?

4. De dauw valt ook in menigte
Het valt telkens weer als een geweldige massa, ontelbare vele druppeltjes. Het moet ook telkens opnieuw vallen, anders groeit het koren nog niet. Ze hebben het nodig om de hitte van de volgende dag weer te kunnen doorstaan. Het is zo nodig dat de Heere je dagelijks begenadigt. Niet 1 keer, zo af en toe eens, maar telkens weer opnieuw. Dat doet Hij ook, keer op keer, Onopvallend, maar het versterkt je toch en je kan de hitte van de volgende week weer aan. Vers als de dauw.
Als het valt dan valt het in de nacht, vlak voor de dageraad. Psalm 110 zegt: uit de baarmoeder van de dageraad zal zijn de dauw uwer jeuegd. De dageraad die baart de dauw als het ware. De dauw wordt ook wel genoemd de “nachtdruppen”. 's Middags niet in elk geval, 's nachts wel. Ik weet niet in wat voor nacht u zit U kunt zitten in een nacht van smart. Strijd en zorgen. U bidt met een onrustig hart en daar valt een dauwdruppel en je hoort als het ware in je ziel: vrees niet, ik ben het, heb goede moed! Het kan zijn dat je zit in een nacht van eenzaamheid, dat je je ontzettend alleen voelt. Dat bespringt je soms, ik heb geen mens......je stort je hart uit voor de Heere en je hoort het als het ware in je hart: Ik zal je niet begeven, ik zal je niet verlaten. Ik denk aan mensen in de nacht van de ouderdom. Soms letterlijk donker. Je ogen zijn niet meer vlug, er komt een nacht van doodsangst op je af. En dan valt er een dauwdruppel: tot de grijze ouderdom zal Ik je dragen, Ik sterk je en Ik ondersteun je met Mijn arm...en dan kun je er weer tegen. Dan ben je niet meer zo angstig, niet meer zo bedroefd. Ik denk aan een vrouw in Nieuw Lekkerland die geen zekerheid had van haar heil in Christus. Ze knielde neer voor God en legde haar hart helemaal voor Hem open. En ze hoorde als het ware in haar hart: Ik ben uw heil alleen. Ze kreeg er rust op en kracht uit. Dat is zo'n druppel van God.

5. Als het valt, valt het in de rondte
Regen kan nog wel eens een plekje overslaan, maar dauw valt overal. Het kleine wordt door de Heere niet vergeten. Opletten: het valt niet overal even veel. Op hoge bergen valt er nauwelijks dauw. Het valt vooral in de valleien en daar blijft het ook het langst liggen.....daar zit ook een les in. Daar valt het het meest en het rijkst. Als de zon opgaat is het snel weer weg, maar als de zon gaat stralen en fonkelen in die druppels.........adembenemend mooi. Vooral voor de lammetjes, de kleintjes in de genade diegenen die in de laagte gebracht zijn, de gekrookte rietjes, die staan diep en laag in de slootkant, Maar daar valt het des te eerder en blijft het langer liggen. Hoe geweldig groot is God! Dat Hij zo oneindig hoog is, en toch zo laag neerdaalt en door Zijn Geest komt in de mens en zelfs de laagste laagte, niet overslaat.
Het woeste veld vangt zelfs die droppen en zijn weide blijft niet droog. Het meeste valt het in het dal van de ootmoed.


6. Dauw is ook heel teer
De werking van de Heilige Geest is zo teer, zo broos. De dauw is gezakt, gevallen, het is een teer beeld. Stortbuien, kunnen ook striemen, zeer doen in je gezocht. Dauw striemt niet, maar streelt. Alsof er een zachte hand over heen strijkt. Een teer beeld, liefelijk. Als ik tegen een bedauwd blad een duwtje geeft, valt het er al af. Het leven met God is heel teer. De zegen van God is zo rijk; je ontvangt het vooral als je je klein maakt voor God. Maar je kunt het ook zo weer kwijt zijn en het is weg. Je kunt maar 1 opmerking krijgen van iemand in je omgeving en pats! het is weg. Je moet er teer mee omgaan. Een kleine zonde bederft zo veel. Het is belangrijk om voorzichtig met de Heere te leven.

7. De Heilige Geest komt van boven door de handen van de Heere Jezus heen.
Hij de dorst, ik de dauw. Hij de verlating, ik de verfrissing.....Het valt overal, ook op hout, op ijzer, op schuttingen, maar die drinken het niet op. Het valt er zo weer van af. De levende plantjes drinken het in. Als je nu zo'n harde steen bent, dan valt de dauw ook op je. Zon en dauw valt er op. Dan gebeurt het nog wel eens in Israël dat die stenen door de hitte uitzetten en gaan springen. Dat stenen harten onder de bedauwing van de Geest en de stralen van de zon toch verbroken worden. Waarom valt er soms zo weinig dauw? Dan ga ik terug naar Hosea. Bekeer je naar de Heere toe. Dan komt die belofte: Ik zal Israël zijn als de dauw. Waar ik me ga klein maken, daar valt de meeste zegen, op mijn knieën.

Ruis, o Godsstroom der genade
in gemeent' en huis en hart!
Laat in U gezond zich baden,
wat gebogen gaat door smart!
Stroom, o Heil'ge Geest, terneder
op het uitgedroogde land;
en de bloemen bloeien weder,
haast verwelkt door zonnebrand.

Laat ook van die milde regen dropp'len vallen ook op mij

Edit