Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2009-08-09 10:00:00
ds. E.F. Vergunst (em. te Ridderkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Heb 13:14 Heb 11:8-16 Heb 11:23-26 Heb 13:8-15 2009-08-09.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb)
2009-08-09C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.4Mb)
2009-08-09T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wie Jezus volgt krijgt deel aan Zijn smaadheid. De vervolgingen waren nog niet in alle hevigheid losgebarsten. Maar de voortekenen loochenden er niet om. Mede daarom schrijft de apostel aan de joodse gemeente in Rome deze brief.
De heerlijkheid van Christus wordt zo voor ogen gesteld. Met de vermaning om de ogen van de wereld af te trekken. Was dat nodig? En voor ons dan?
Kent u het verlangen, het heimwee? Naar Jezus?
Naar de doorbraak van het rijk Gods, de verschijning van Jezus.
We lijken wel op de Hebreeën. Of erger? Bezeten zoals we kunnen zijn van de wereld. De zoektocht opgegeven, erin verslapt zijn, naar het betere vaderland.
Neem Hebr. 11, al die pelgrims die daar beschreven staan wisten hier geen blijvende stad te hebben.
Prof. de Reuver schreef een boekje ‘Verlangen naar het vaderland’. Van harte ter lezing aanbevolen.
Calvijn heeft het christenleven gesteld onder de noemer van de overdenking van het toekomstige leven.
Stille tijd voor God is nooit verloren tijd.
Het leven onder de koepel van de eeuwige toekomst die de bruid te wachten staat.

Het gaat erom om bij Jezus te zijn. De hemel is geen asylplaats. Maar ons hart hunkert naar Jezus. Of niet? Dat is de toepassing!

Dat wordt dan ook zichtbaar. Al kost het wel wat: betrokken bij Zijn vreemdelingschap. Zie Hebr. 11.
Was Jezus niet de grootse allochtoon? Getrokken naar Zijn vaderland. Hier vond Hij geen rust. Uitgedreven over de Via Dolorosa Magna. Van kribbe tot kruis. Die lijdensweg geplaveid met de toorn van God over de zonde.
Opdat Hij Zijn eigen volk zou heiligen heeft Hij buiten de poort geleden. En heeft Hij het kruis gedragen en de schande veracht. Want Hij was op weg naar Huis. In de blijde wetenschap dat Hij van de wereld naar de Vader ging. En al de Zijnen mogen die blijdschap ook kennen.
Hij als voorloper, en al de Zijnen zullen volgen. Dat is wat de apostel de Hebreeën voorhoudt.

En in het bloed van Jezus ging de deur van het paradijs open. Ze zagen het handschrift der zonde.
Zijn offer: tot vergeving, vernieuwing en navolging. Wat een blijdschap.
Zo kwamen de Hebreeën ook buiten de legerplaats terecht.
Buiten de legerplaats: dat is ook de plaats waar brood uit de hemel kwam, en waar de steenrots water gaf. Genade in de woestijn! Symbolisch en profetisch de weg van en met Jezus.

Zo gaan de volgelingen. Aangevuurd vanaf de hemeltribune. Ballast af! De loopbaan lopen tot het einde! Niet afhaken! De Voorloper loopt ook mee. En door de kastijding te verdragen wordt je opgevoed tot heiligheid. En alle schatten van de wereld verbleken toch bij de schatten van de toekomstige stad. De glorie van de wereld en de smaadheid van de wereld gaan voorbij! Schrijft de apostel. Maar de glorie van de hemel komt!
We zien het in de wereldgeschiedenis al: Rome, de eeuwige stad, centrum van de toenmalige wereld, wat is er van over.

Wij hebben hier geen blijvende stad.
Waarom zegt de apostel dit? Dat weten wij toch ook? Zie de kerkhoven En de wereld weet het ook. Morgen is het fini! Wees vrolijk. Maar het is de toon die de muziek maakt.
Zie lazarus en de rijke man. Wat een verschil. De rijke man had geen oog voor Lazarus, want hij had geen oog voor God.

‘maar wij zoeken de toekomende’
Het tweede deel van de tekst vervult ons hart met vrolijkheid. Toch kan de mist laag hangen. Dan neemt de wereld je weer in beslag. Maar God zorgt ervoor dat de Zon des heils doorbreekt.. ‘Komt reisgenoten, ’t hoofd omhoog’. We zijn onderweg naar onze bestemming.
‘En blijf niet te lang hangen in de herberg van deze wereld’ (Augustinus). Je ziet het gebeuren, ook in de kerk.
Op reis naar God, je reisdoel niet uit het oog verliezen, je taak verrichten.

Aan het eind van de preek (De brief is een homilie, een preek) vraagt de apostel: Wilt u deze vermaning (vertroosting) aanvaarden?
Neem het met u mee. (Of het een vermaning of vertroosting is, dat ligt eraan op welke weg u wandelt)
Maar als u de genade niet vasthoudt waardoor u welbehagelijk God mag dienen, met eerbied en godsvrucht, dan verdwaal je voor eeuwig!
‘Wij zoeken de toekomstige stad, in het voetspoor van de Voorloper’. Dan wordt straks de pelgrimsstaf omgeruild voor de lauwerkrans.
Ze gaan van kracht tot kracht steeds voort. De belijdenis van de hoop houden ze onwankelbaar vast!


Komt, reisgenoten, 't hoofd omhoog!
Voor hen die 't heil des Heeren wachten,
zijn bergen vlak en zeeën droog.
O zaligheid, niet af te meten,
o vreugd, die alle smart verbant!
Daar is de vreemdlingschap vergeten
en wij, wij zijn in 't vaderland!
(Gez. 115)

Edit