Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-09-13 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	Feest voor Gods aangezicht	Bediening heilig Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Exo 24:11	Exo 24	2009-09-13.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.5Mb) 2009-09-13C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.2Mb) 2009-09-13T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 14.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
1 tot God genodigd, 2 gespaard door God, 3 gegeten voor God

74 tafelgenoten:
Mozes Aaron Nadab Abihu en 70 oudsten


Een adembenemend mooi hoofdstuk, de Berg der Verheerlijking in het OT, de eigenlijke verbondsluiting vindt hier plaats. God en Israël worden hier verbonden. Het zijn geen gelijkwaardige partners. God en het slavenvolkje. Ze moeten hun kleren wassen, zich onthouden, mannen en vrouwen, vasten. Schik u om uw God te ontmoeten. De berg word afgezet met palen. Denk erom dat je de berg niet aanraakt. Je wordt doorschoten of gestenigd. Theofanie – een Godsverschijning. Machtig en indrukwekkend. Zie je dat voor je? Donkere, zware wolken zetten zich rondom de top, donderstralen, de berg beeft als een rietje. Rook als van een oven. Een geluid als van een ramshoorn. Een doordringend trompetgeschal. Dat moet wat geweest zijn. Zelfs Mozes beefde. Het volk deinst terug. Mozes, gaat u tussen God en ons in staan – we besterven het als God rechtstreeks tot ons spreekt. Dat is er vooraf gegaan. Aanschouwelijk onderwijs. Israël klampte zich vast aan de middellaar. Zo mogen wij ons vastklampen aan onze Middellaar. Bij Hem mogen we de angst voor God afleggen. Mozes klimt op en hij schrijft in een boek. Hij leest het voor aan het volk - ‘wij zullen dat doen’.

1
Dat is de achtergrond. Dan gaan er 74 mensen op. De donderslagen zijn opgehouden. Zij mogen bij God verkeren, uitgenodigd door God zelf. Hoe kan dat? Dat indrukwekkende ‘hek’ – zou u durven? Mag dat dan ineens wel? Gemeenschap met God. Je nietigheid en schuld voor God – wie klimt die berg des Heeren op – die Psalm hebben we net gezongen. Zo kun je opzien tegen het Avondmaal. Dat kan alleen wanneer je met God verzoend bent.
Mozes bouwt een altaar. Dat representeert God zelf. Twaalf zuilen die het volk representeert. Mozes staat er tussen, brandoffers en vredeoffers worden er gebracht. Het bloed wordt opgevangen, de helft komt op het altaar, de andere helft komt in schalen.
Het zoenbloed moet eerst op het altaar komen - God moet allereerst worden voldaan; Zijn eer moet hersteld. Verzoening door voldoening.
Die andere helft sprengt Mozes, met een kwastje waarschijnlijk, op het volk, de zuilen en waarschijnlijk de 70. Bloedspetters op je kleren, op je witte bloes en je gezicht. Het bevlekt, maar het reinigt voor God. Het werd toegepast op het volk. Ze voelden de druppels op hun handen, gezicht.
Mat 26: Hier denkt de Heere Jezus aan: dit is Mijn bloed van het Nieuwe Verbond, in het symbool van de wijn.
Op grond van dat bloed mag ik bij God komen, anders kan dat niet; blijf maar ver uit Zijn buurt!
Echt mensenbloed, van de Middellaar Jezus Christus.

En ze klommen op tot God, na de besprenging. Hoe gaat dat dan? Als de gekruisigde Christus gepredikt wordt, wordt het bloed gesprenkeld over de schare, zegt Calvijn. Ieder mens die het woord hoort en geloofd. Hoe gebeurt dat dan, aan mij? Spurgeon zegt, zoals het bundeltje hysop, legt het geloof het bloed op ons. De vraag is niet, heb je nu dat bloed op je hart? Maar: heb je nu geloof ? Heb je dat hysopkwastje?

2
Nader mijn God tot U, wat zou er in hun hart om gegaan zijn? Hoe komen we hier levend van af? Als die berg onderaan al afgezet is – hoe moet het dan boven zijn. Zou er verlangen zijn geweest, hunkering? Ik weet het niet.
En dan komt vers 10: En zij zagen de God van Israël – dan kan toch niet? Hij bewoont toch een ontoegankelijk licht? Wat zagen ze dan?
Onder Zijn voeten, nog niet eens Zijn voeten zelf – wat moet dat mooi geweest zijn. Wat hebben ze nu precies gezien? Zeg er meer over, Mozes… Iets als lazuursteen – stamelend. Helder blauw als de hemel zelf. Met goudgele spikkels erdoorheen. Alleen maar de grond waar de troon opstaat, de vloer van Gods paleis, die is al zo mooi. De beschrijving blijft een beetje steken, dat voelt u wel. Maar dat is al prachtig.
Psalm 27 – een verwonderend oog. ‘Prachtige God’ – ik heb een nieuw Opwekkingslied geleerd in de vakantie. Dat moeten ze hebben gezongen. Dat zijn ze in hun leven niet meer vergeten. De zomen van het kleed van de Heere ziet Jesaja. Hij blijft maar staren. Mozes ziet later de achterkant van de Heere. Als de achterkant en de onderkant van Zijn mantel en de bodem van zijn hemel al zo zijn, hoeveel te meer…..
Ze zien geen bliksem, horen geen donder, ze zien het lazuur. Ze liggen op hun knieën, halverwege de helling. Heilig toch en te eren, geloofd zij God met diepst ontzag. Ze zien iets van de Koning in Zijn schoonheid.

Toch heb ik zitten bedenken – ze hebben maar de onderkant gezien, ik zou zo graag op die troon kijken. Later - Eze 1 – krijgt Ezechiël ook zo’n gezicht, vers 26 – hij mag iets meer zien. Hij leek wel een mens, Johannes ziet een Lam.
Wat een bijzonder hoofdstuk. Je ziet drie posities – het volk onderaan de berg, gespaard bij het altaar. De 74 oudsten op de berg, en Mozes alleen mag de top bereiken. Zo dicht tot God genaderd, sprekend van Aangezicht tot aangezicht.
Het volk boog van verre. Halt, blijft op een afstand. Maar het geweldige van het NT is dat elke christen net zo dicht bij de Heere God mag komen als Mozes. Niet halt, maar Kom! Nabijgebracht zijn wij door het bloed van Christus. Niet een grote of kleine afstand. Maar nabijgebracht.

Wat een voorrecht om te leven als christen na het kruis. En niet alleen nabijgebracht, God is niet alleen die met Majesteit zit op Zijn troon, maar Hij wil voor ons meer zijn. Wat in het Oude Testament nog niet geopenbaard was. Een Vader met een hart… Rustig in Zijn Vaders schoot….


3
De 74 werden gespaard. Nu hebben we God gezien nu moeten we sterven – Maar Hij spaarde ze. Omdat de Heere dat bloed zag op hun kleren. God gaat daar aan voorbij.
Het moet goed geweest zijn, daar. Ze aten en dronken. Het is mijn goed en zaligst lot. Alsof ze kind aan huis zijn. Alsof het feest is.
Dat is het: God zien en leven. Gods zien en maaltijd houden, gelukkig zin, stralen van vreugde. Daarom leidde God het volk uit Egypte. Om feest te vieren.
Dat hebben ze niet trillend en bevend gedaan. Niets van bangheid of haast, snel naar beneden. Maar in alle rust en vreugde.
Hier wordt de rust geschonken. Snapt u die uitdrukking Berg der verheerlijking in het OT? Petrus zegt in het NT: het is goed dat wij hier zijn. Ze keken op zagen Jezus alleen. Dat is avondmaal vieren.
Wat hebben ze gegeten – het vredeoffer hebben ze meegenomen. Dat mocht ook; alleen het vet was voor God. Het vlees van datzelfde Lam –
Prachtig beeld van het Avondmaal. We vieren het met diepe eerbied en vrede in ons hart. We weten, we mogen naderen door het bloed, dat toegepast is. Ik mag eten van het vredeoffer. We hebben het goed. Ik ben onder de indruk van de kracht van het bloed. Op grond van het bloed een blik op de Koning der schoonheid.

Het is ook een profetie voor de toekomst. Waarom 70 oudsten? De rabijnen zeiden – dat zijn de 70 volkeren die op aarde waren, Jesaja (25:6) dan zal God op zijn berg een feestmaal aanrichten . De God van alle volkeren.

Ze hebben gegeten en gedronken en God gezien, en toen moesten ze weer naar beneden, eet u smakelijk, straks – met de smaak van de hemel op de tong. Ik zou wel een poosje willen blijven – laten we drie tenten maken, Heere. Maar ze moeten toch weer de woestijn in. In hun hart moet het verlangen de Heere zo weer te ontmoeten alleen maar groter geworden zijn.

Sommigen hadden een gouden kalf gemaakt en ook gegeten en gedrongen. Wat een verschil – van God genieten of niet, Waar gaat uw hart naar uit?

Ik denk aan een lied, tot slot

Door Uw genade, Vader,
Mogen wij hier binnengaan, -- aangaan aan de Tafel --
Niet door rechtvaardige daden
Maar door het bloed van het Lam

U roept ons in uw nabijheid
En dankzij uw zoon
Dank zij het bloed dat ons vrijpleit,
Komen wij voor uw troon.
[Opwekking 369]

Edit