Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2002-04-14 10:00:00 dr. P.H. van Harten (em. te Ridderkerk)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1pet 1:3-5 1pet 1:1-12 2002-04-14.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.3Mb)
2002-04-14.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Is er nog hoop? Een vraag die zich zo kan aandienen in het dagelijks leven. Na een ernstig dokter-gesprek. Of: we zullen het beste er maar van hopen - dat doen we toch steeds. De hoop uit onze tekst is zeker en vast.
Petrus noemt de geadresseerden vreemdelingen. Het echte thuis is hierboven. Maar ook mens met de mensen 'hierbeneden'.
De vreemdelingen zijn 'verstrooid'. De hitte van de verdrukking. De weg achter Jezus aan is een kruisweg. Maar: geloofd zij de God en Vader... geen beklag. De verdrukte christen heeft altijd reden tot lofzang.
'Gezegend zij', staat er eigenlijk. God zegent. Hij zegent weldadig en overvloedig, dan kan het niet anders dan dat wij Hem gaan zegenen. Niet dat wij Hem iets aan te brengen hebben. Waar de Heere geloofd en geprezen wordt gaat de duivel op de vlucht.

God heeft ons wedergeboren vanuit Zijn barmhartigheid. Dat kunnen wij niet zelf. Er komt een verandering in je leven. Het is te zien. Een kind dat opgroeit vraagt naar vader en moeder, het heeft voedsel nodig. De hoop wordt een levende hoop. Naar de Levensvorst, die je kan bemoedigen. Er overheen kunnen zien in ellende, naar een levende hoop. De verdrukking is maar kort.
Er zijn twee grote gebeurtenissen in de Schrift: de val van Adam, de bron van de dood. Jezus Christus opgestaan uit de dood.

Jullie zijn zalig, maar die grote dag komt nog, zegt Petrus. Een grote erfenis komt er aan. Daar hoef je niet voor te werken. De grote erfgenaam is Jezus zelf. Hem is alles in Zijn hand gegeven. Mede-erfgenamen mogen er in delen.
Wie overwint in de strijd zal alles beërven.
Als God in je leven is gekomen, kun je zo schrikken, zondig, bevlekt als je bent, maar de erfenis is onbevlekt.
Die in de kracht Gods bewaard wordt. Ja de erfenis zit wel goed, maar zal ik er wel komen? Zal mijn levenschip die haven wel aandoen en niet zinken in het zicht van de haven? De strijd met de duivel, hoe er aan je getrokken wordt, de Bijbel weg te doen, zelf je koers te beramen. Zal ik in het zicht van de haven niet omkomen? Hoe moet dat? Wat God begonnen is, maakt Hij af. Hij bewaard de erfenis voor u en u voor de erfenis.
Moge we wetenschap hebben van die levende hoop. Vroeger sprak men van heilzame wanhoop: aan je zelf misschien, maar geen wanhoop aan God. In jezelf geen hoop, maar ziende op Hem kun je weer verder. Mijn hoop is op U. Niet me blind staren op alles wat in mij is. Die hoop op Christus doet al ons leed verzachten.

Edit