Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-10-04 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
exo 15:27	Exo 15:22-27 Open 12:1-6	2009-10-04.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb) 2009-10-04C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 26.3Mb) 2009-10-04T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het is goed, zeggen we dan, maar het kan altijd nog beter. Je hebt een goede positie, goed werk. Het gaat je voor de wind, we zijn tevreden, maar het zou altijd net nog iets beter kunnen. Menselijk, zeggen we dan. Zo zijn we altijd onderweg naar een onbestemde toekomst. Anders zit er geen vaart meer in. Vanzelfsprekend toch? Zo zitten we toch in elkaar, anders dobber je maar wat. Een zekere onrust drijft ons altijd voort.
Wat heeft Augustinus ons toch goed begrepen: onrustig is ons hart. Ook onze tekst doorziet de moderne mens, zonder God. Verstaan wij de Bijbel? Ook op dit punt? Dan zijn we misschien altijd wel onderweg, ook dat kan altijd beter.

Het volk Israël is onderweg door de woestijn van het leven. Het komt in een oase. Even pauzeren, dat kennen we gelukkig allemaal, toch. Je hebt het even goed, verjaardag, feestdag, vakantie. Je kijkt al weer uit naar de volgende, even een pleisterplaats, even op adem. Zit er dan ook een beetje lijn in ons leven? Een Bijbelse lijn welteverstaan? Of leven we voor het lieve vaderland weg, dan leef je niet naar het Bijbelse vaderland toe.
Hier is een duidelijke lijn, als het gaat om het volk Israël. Geroepen uit de volken, terechtgekomen in het slavenhuis, verlost, gehaald door de Rode Zee. Daar zit lijn in. Is die ook in ons leven? Of zijn wij ergens begonnen, en we zien wel? Misschien kom je wel goed terecht. Dat is het levensgevoel van velen buiten de kerk. Toch niet in de kerk? Het moderne leven zonder God is in feite doelloos. Een doel op zichzelf. Als ik het maar goed heb en het kan beter, daar blijft het bij.

Als christen heb je een duidelijk begin, net als Israël. Je weet waar je vandaan gehaald bent. Als is het alleen maar in betekenis van de Heilige Doop, vaak onderschat. “Eertijds” noemt Paulus dat. Passé. Ten diepste worden in de Handeling de christenen eerst genoemd: zij die van de Weg zijn. Waar je mee omgaat, Daar word je door geheiligd… Op reis naar Zijn toekomst. Je kunt het vergelijken met de reis door de woestijn van het volk Israël.

Als God in je leven komt, metterdaad. Een keer en steeds weer, dan heb je het goed. Omdat Hij goed is. Zomaar, een kerkdienst, of in je stille tijd. Als de Schrift open gaat. Typerend voor het christen zijn. Niet zomaar een goed gevoel, maar omdat God zegt dat het zo goed is.

Toen kwamen ze te Elim. 12 waterfonteinen en 70 palmbomen, het is hier wel bijzonder goed. Het is veel beter. Een volheid van goedheid voor een aan God gewijd en met God verbonden volk. Het beste van het beste. Kom daar vandaan eens om. Daarvoor moet je kennelijk in de kerk wezen. Zo heeft Israël zich Elim herinnerd. Om nooit meer te vergeten. Het is blijven hangen in het collectieve geheugen door de eeuwen heen. Johannes op Patmos mag zeggen, dat de vrouw in de woestijn vlucht. Zo goed was het. Het woord Elim betekent niet veel meer dan bomen, palmen. Groenvoorziening in de woestijn. Dat is toch opvallend, als in kurkdroog Afrika. Een stukje groen valt op. Daar gaat het op. Groen. Milieubeheer in de kerk. Door het land, je komt in een gemeente, groen.

Elim, waarschijnlijk een dal, een wadi. De getallen 12 en 70 hebben een symbolische betekenis. 12 bronnen en 70 palmbomen. U moet weten, in de Joodse traditie wijzen die twaalf fonteinen naar de twaalf stammen van Israël. Hun roeping was om uit te roepen omver de hele wereld hoe goed God is, ook de roeping van de Kerk. Zo goed is God in de woestijn van het leven, vandaag. Jezus riep twaalf discipelen, twaalf apostelen om Nieuwtestamentisch uit te roepen hoe goed God is. Als de kerk dat niet meer doet, verliest ze haar bestaansrecht. Zo goed is onze God, doe je mee?

70 palmbomen, een versterking van 7, het getal van de volheid. Waar komt 70 nog meer voor? 70 volken en talen in Genesis, de volheid van de volken. Jakob verlaat met 70 Israëlieten zijn land en gaat naar Egypte, het volledig nageslacht. Mozes stelt 70 oudsten aan waar de Godsregering in uit komt. 70 leden waren er in het Sanhedrin. 70 vertalen de Septuagint, de eerste vertaling van het OT in de wereldtaal. Naast de 12 had Jezus nog 70 uitgezonden. Om volledig uit te roepen, zo goed is God nu. Het gaat hier om het Godsvolk geregeerd door God zelf.

Het staat niet op zichzelf. God is goed - ook voor u en voor jou. De Midras, de Joodse uitleg van het OT: Oases geven nadrukkelijk onderwijs. Ze zijn een zegen voor de wereld in de woestijn van het leven. Uitgezegd via de roeping van Israël.
Israëlzondag.
Doet Israël, of de kerk dat niet meer, dan verliest ze haar bestaansrecht. Het kan maar goed zijn in de kerk. Maar dat is geen doel op zichzelf. De wereld moet horen hoe goed God is. Merken uw collega’s morgen op uw werk, dat u in de kerk bent geweest, of je vriendjes op school? Dan gaat het erom. Hou het bij elkaar. Onderwijs van de oases.

We vallen op vandaag, in het postmoderne leven zonder God. 30, 40 jaar geleden – het moderne leven dacht nog: het gaat beter worden. Die moed geven we op vandaag. Postmodern leeft bij het gevoel van vandaag en kijkt niet verder meer. Hijgerig en hyperig aanlopen achter losse emoties. Een loszand-cultuur – dat is de woestijn – is dat West-Europa? Misschien nog droger dan Afrika…
Het gaat om vastheid en duurzaamheid, 12 fonteinen en 70 palmbomen, het Levende water, overschaduwd door de almacht van God in Jezus Christus. Hij is de uiterste, de volledigste hoeksteen. Hij draagt het hele huis.
Oase van vastheid en duurzaamheid in het leven. 12 en 70.

Om op adem te komen. De adem van God. Als in den beginne. Dat goed dat nimmermeer vergaat. Ze legerden zich aldaar, aan de wateren. Het levende water van vrije genade. Hij doet mij nederliggen aan zeer stille wateren. Een verzoend leven uit de Exodus. Waar de zonde weg is en vrede met God is.

De volheid van leven, in de schaduw van de Almachtige. Drinken van de wateren des levens om niet. Wat was dat goed – je kunt het bijna in je agenda aantekenen. Om nooit meer te vergeten. Is onze Maranathakerk voor u zo’n Elim geworden? ‘Ik kan de plek in de bank aanwijzen’ – groenvoorziening in de woestijn.

De Midras zegt: God nam gedurende de scheppingsdagen extra tijd voor de oase Elim, uit voorzorg voor zijn volk dat hier eens langs zou trekken. Prachtig toch? Kostbaar. U wist precies wat ik vandaag zou ontmoeten. Kostbaar om te merken dat God van u afweet. Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde…. Als God je even apart neemt, in de kerk of in je dagboekje, mag je even op adem komen. In de schaduw van de Almachtige.

Die oase staat niet op zichzelf. In een Rasthoff langs de snelweg in Duitsland is het goed toeven, maar je kunt er niet blijven, het is een onderdeel van de reis, maar je moet voort. Het is geen doel in zichzelf. ‘Als ik het maar goed heb’ – recessie, morgen nietsvermoedend naar je werk – we moeten u ontslaan, u begrijpt het toch wel. Helaas, zegt de dokter – er kan zoveel bij zijn. En dan? Is er dan voor u en voor jou en mij dat goed dat nimmer meer vergaat? Even een antwoord geven…

Maar ook dat goede leven met God is geen doel op zich zelf. Rust Elders - Repos Ailleurs, de wapenspreuk van Marnix van St Aldegonde.
Na de beproeving van Mara (het bittere) komt Elim, het zoete. De aanschouwing is de godvruchtige zoeter dan het leven, zeggen de Dordste Leerregels. De bitterheid van het kruis, U voor mij... dan het zoet van de aanschouwing, het aangezicht van de verzoenende God. Eerst Mara dan Elim. Het land van de rust is daar. Zeg de kinderen Israëls dat ze voorttrekken. Anders kwamen ze nooit in het beloofde land. Sommigen zeggen: noem me geen Naomi maar Mara… De moderne mens kent zo’n bittere eenzaamheid, weet u dat..?
Waterscheppen met vreugde uit de fontein van het heil, dat wordt nooit bitter, wist u dat? Jezus dronk edik met gal gemengd. Twaalf waterbronnen.
Duurzaam, vastheid. Vandaag de dag. Groot is het goed dat U hebt weggelegd. Het is mij goed nabij God te zijn.

De wereld vermaakt zich zo goed mogelijk in ontucht of wat ook, maar dan komt de eeuwige kater. In het christenleven is het eerst het bittere en dan het zoete. Die levens kruisen. Het kruis van Golgotha manifesteert zich daarin. Als je over identiteit spreekt, dan over dit, alsjeblieft. Niet die flauwekul! Zo komt er structuur in je leven, wedergeboorte bij God vandaan.
En gij zult Mijn getuigen zijn, vergeet dat niet.

Midras: fonteinen - ook: water spiegels of ogen. Ze vangen het daglicht op om het lichaam van de volken te verlichten.
Mogen anderen aan onze ogen zien dat ze gericht zijn op een vergelegen land? Wat heb jij toch…? “Ik heb God”. Dat is aan jou te merken… Lichtjes in je ogen voor anderen.
Het is goed maar kan nog beter. Een christen zegt: het is goed en het wordt nog beter. En het beste komt nog. Het kan niet op!

Edit