Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2009-11-15 19:00:00 dr. P.F. Bouter (Bodegraven) De stad Gods en wat dat voor ons betekent Dienst in de Breepleinkerk; let op het afwijkende aanvangstijdstip.

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Psa 87:7 psa 87 Joh 7:37-40 Efe 2:17-22 2009-11-15.1913.mp3 (Preek, 16kPro, 5.0Mb)
2009-11-15C.191.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 8.8Mb)
2009-11-15T.191.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De stad Gods en wat dat voor ons betekent

Vrijwel alle plaatsen in ons land worden uitgebreid, maar er zijn ook vinexlocaties waar de groei echt stormachtig is. Zo'n grote uitbreiding is ingewikkeld en er zijn velen bij betrokken. In psalm 87 is ook sprake van een explosieve stadsuitbreiding, de stad van God. Die is wereldwijd. Ze is gesticht in Jeruzalem, Sion. Psalm 87 zegt dat de grondslag van die stad is op de bergen der heiligheid. God is begonnen Zijn stad daar te laten verrijzen, God heeft daar Zijn tempel laten bouwen en wilde Zijn nabijheid geven aan de inwoners van die stad. De dichter van deze psalm staat daar maar kort bij stil. Hij gaat al snel over naar de toekomst.

De Heilige Geest opent zijn oog ervoor dat die stad in de toekomst zal gaan uitbreiden, het gaat maar door wereldwijd. Uit alle volken mogen mensen in die stad komen wonen en bij de Heere God gaan horen. David voorziet hier het Pinksterfeest. Toen de Heilige Geest neerdaalde op de apostelen en overal mensen tot geloof kwamen. De stad van God breidde zich wereldwijd uit. Zo is de stad van God ook naar dit land gekomen en tot nu toe niet meer weggegaan. Daar moeten we niet klein van denken. Gods Woord gaat altijd concreet en echt in vervulling. Tastbaar en zichtbaar. De dichter voert de Heere sprekend in: de Heere noemt dan 5 volken waarvan mensen burger zullen worden van de stad van God. Dat is heel veelzeggend. Als eerste noemt God Rahab. Dat is de bijnaam voor Egypte. De krokodil werd Rahab genoemd, de hoogmoedige, de trotse. Egypte was ook hoogmoedig vanwege haar oude geschiedenis met piramides en farao's. Egypte keek eigenlijk neer op Israël. Zelfs van Rahab zullen er bij de stad van God gaan horen. Toen die psalm gemaakt werd zou iedereen gezegd hebben: dat zal nooit gebeuren. Maar kort na Pinksteren is Marcus afgereisd naar Egypte en daar werd de eerste christelijke kerk gesticht. Die Koptische kerk heeft al die eeuwen de islamitische overheersing doorstaan. Zo is inderdaad psalm 87 vervuld. God heeft Zijn eigen Woord vervuld en wij kunnen het met onze eigen ogen zien.
Het tweede volk is Babel, het huidige Irak. Ook Babel verhief zich ver boven Israël en de stad van God. Babel heeft de stad van God zelfs verwoest onder leiding van Nebukadnezar. Babel is ook de stad van de torenbouw. Ze moeten niks hebben van de stad van God en van Jahweh, maar ook zij zullen komen, zegt God. In dat uitgestrekte Babel is het eerste christelijke koninkrijk ontstaan, Edessa. Als 3e is het volk van de Filistijnen genoemd; zij zijn opgegaan in verschillende volken waaronder de Palestijnen. O.a. In Bethlehem is een kleine christelijke kerk ontstaan. Als 4e wordt Tyrus genoemd, in het huidige Libanon. Ook daar zijn mensen tot geloof gekomen en zitten er christenen in de regering. De 5e die genoemd wordt, is de Moorman, dat is al heel snel vervuld; de Moorman wordt door Filippus gedoopt en hij vervolgde zijn weg met blijdschap.

Als je dat bedenkt, dat God die belofte toen heeft gegeven en ook heel concreet waar heeft gemaakt. Wat een bewijs van Zijn almacht en Zijn trouw, maar ook wat een teken hoe we Zijn woord voor waar moeten houden.

Waarom noemt God nu die 5 volken en geen anderen? Het gaat hier om de moeilijkste, meest vijandige volkeren. Hij zegt: daar ga Ik ze ook uit halen. Hij bedoelt dus uit alle volken, want zelfs uit de vijandigste volken haal Ik ze. Dat gebeurt nog steeds. In een land als Noord-Korea is vreselijke vervolging, maar ook daar komen mensen tot geloof. God brengt in Zijn wonderlijke genade ook onder de meeste vijandige volken mensen tot bekering.

Een enkele keer lees ik wel eens een getuigenis van ex-terroristen die tot geloof zijn gekomen. Daar ben je van onder de indruk. Als God nu juist de vijandigste volken uitkiest, dan leert Hij ons daarmee om niet te klein te denken van Gods genade. Wij leren daar ook uit dat wij niet moeten denken: dat wordt niks meer. Wij moeten daarin de hoop van het Evangelie uitdragen en voorstaan en blijven bidden voor mensen die God niet kennen en op onze weg komen. De Heere breidt Zijn stad uit, ondanks tegenweer en verzet.

Bij de Nederlandse kerk denk je niet direct aan uitbreiding eerder aan inkrimping. In een stad is dat ook wel eens. Dan trekken mensen van de oude wijken naar de nieuwe wijken, maar de stad groeit niet. In China komen er wel veel mensen tot geloof. Een volk kan kennelijk door God binnen Zijn stad worden gebracht en zich ook weer buiten de stad plaatsen. We moeten dan niet vergeten dat God toch doorgaat met het uitbreiden van de stad Gods.
Op dit moment heeft God blijkbaar vooral Zijn zegen bestemd voor China en Azië. De grote troost is dan wel dat de Heere Zijn stad daar niet mee terugtrekt. God brengt mensen tot geloof tot aan de wederkomst en wij staan er midden in. Er staat nergens dat de gelovigen die stad groter groter moeten maken. Nee het gaat blijkbaar van God uit. Hij nodigt en roept en trekt en brengt de gemeente bijeen.

Wanneer hoor je bij die stad?
Als wij verhuizen laten we ons echt inschrijven en dan zijn we burger van die stad. Zo schrijft God ook de namen van hen die tot geloof komen in Zijn boek, op Gods rol. Kunnen wij dat ook weten, of wij opgeschreven staan in het boek des levens? Als de discipelen terugkomen nadat ze zieken hebben genezen en boze geesten hebben uitgeworpen, dan zegt Jezus dat ze zich nog meer moeten verheugen om het feit dat hun naam geschreven staat in het boek des levens.

De Heere merkt de burgers van Zijn stad door de doop. De doop is als een burgerkenmerk, als een registratieteken. Maar ook zij die dat merkteken hebben gekregen, kunnen zelf de stad uitgaan. Ik zal Rahab en Babel vermelden onder degenen die Mij kennen, zegt God in de psalm. Dat is hun kenmerk. Niet dat ze perfect zijn, wonderen kunnen doen, maar dat ze God kennen. Dat is dus het eigenlijke punt. Wanneer ken ik U eigenlijk Heere? Daarmee bedoelen we niet dat je de Heere helemaal begrijpt. Dat zal als het goed is niet zo worden. Laten we maar verbaasd staan over Gods grootheid. Verwondering. Wat is “kennen” dan wel? Denk aan een natuurlijke verkering. Als die twee elkaar echt liefhebben dat zullen ze elkaar eerst willen laten zoals hij is, de ander plek geven, waardoor je de ander steeds dieper leren kennen zoals hij is. Naar karaktertrekken, bepaalde achtergronden etc.
Wat is God kennen?
Als je Hem kent, let je op Zijn werken, ken je Zijn stem, heb je vertrouwelijke omgang met Hem. Zo, dat je niet zonder de Heere kunt en wil. In het Hebreeuwse woordje “kennen” zit iets van gemeenschap. Een burger van de stad Gods heeft de ander lief en kent Hem.
De stad van God draait op de band met de Heere. De doop is het registratieteken in de stad van God. Als je het registratieteken hebt en je mag er wonen door het kennen van de Heere, dan ben je echt een burger van die stad.
Als je de Heere kent, dan ben je in die stad.

De psalm laat vervolgens zien hoe het leven eruit ziet in de stad van God. Hij ziet daar een overvloed van vreugde. Fonteinen die vreugde geven.
Als je mensen op straat vraagt hoe ze aan de kerk denken, dan is dat vaak niet aan vreugde. Maar zoals God het beschrijft, dan denk je wel aan vreugde. Christenen kunnen tegenvallen, maar God niet.
Je kunt leven in de stad van God en toch bang zijn voor de toekomst, je kunt spanning hebben vanwege de recessie en ziekte, je kunt bang zijn voor het lijden van mensen die je ter harte gaan. Terwijl God zegt: mijn stad is vol vreugde.
Ik zou 3 soorten van vreugde willen noemen: allereerst is er de losbandige vreugde. Het kan je een tijdje vullen, maar je hart blijft uiteindelijk leeg en koud. Er is ook gezonde blijdschap: plezier, de humor, het lachen. De Heere heeft de mensen met spieren geschapen waardoor hij ook kan lachen. Iemand met een blijmoedige aard kan een zegen zijn voor anderen, Gezonde humor kan ook veel licht brengen over de mensen. Die vreugde is goed, maar hoort bij het natuurlijke leven. Maar in psalm 87 gaat het over vreugde die daar boven uit stijgt. Niet gebonden aan de omstandigheden of aan je gevoelens. Het is een vreugde die zo aan God verbonden is dat daar de vreugde uit borrelt.

Hoe krijgt die vreugde dan vorm? De zangers worden genoemd, de speellieden of de musici en de fonteinen. Jezus zegt dat de Heilige Geest is als een fontein die gaat opspuiten. Zo schept de Heilige Geest groei en nieuw leven. Hij zit er erachter. Die stad van God is gebouwd op de fundamenten van profeten en apostelen. Die zangers doe ons denken aan de apostelen. Want zij zingen ons het lied van Christus. Zij zingen over Zijn komst, Zijn geboorte, Zijn opstanding, Zijn hemelvaart. De jubelzang van de apostelen is de komst van de Heere Jezus die kwam om zondaren te redden. Dat doet denken aan Mozes en de profeten. In de stad van God vindt u de instrumenten van het Oude Testament, de zangers van het Nieuwe Testament en de fonteinen van de Heilige Geest. De fonteinen spuiten en spuiten maar om harten vol te maken van vergeving, van hoop, van uitzicht, van liefde. Zo heeft God door de eeuwen heen zoveel vreugde in de stad Gods gewekt. Vreugde door de gemeenschap met de levende God. Die vreugde is niet gebonden aan de omstandigheden van je leven. Hij bindt zich uit genade aan je en is met je. Dan word je te midden van al dat moeilijke toch opgetild. Mijn kind, je moet een moeilijke weg gaan, maar Ik ben met je, al huilen je ogen misschien. In het hart is daar ook: maar de Heere is met me. Er is geen grotere vreugde dan wanneer je God hebt.

Als je een vis op tafel ligt en je versiert alles som hem heen, legt er eten naast, dan gaat hij toch dood, want hij heeft water nodig. We kunnen alles hebben in dit leven, maar dan zijn we zonder God toch nog als een vis op het droge. Een mens moet eerst in zijn element zijn. Dat kan alleen door het geloof in de Heere Jezus. Als dat zo is, dan komt het met dat andere in je leven ook wel goed.

Wat moeten wij God toch danken en loven en prijzen, dat Hij Zijn stad heeft gesticht op deze wereld. De stad Gods is in uw midden. De zangers, de musici en de fonteinen. Om u in God te vullen met de hoogste vreugde. Heb daarom God van harte lief, maar ook Zijn stad.

Edit