Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2009-11-29 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	De lofzang van Elizabet

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Luc 1:42-43	Luc 1:23-25 1:36-56	2009-11-29.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.9Mb) 2009-11-29C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 27.2Mb) 2009-11-29T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)	De lofliederen uit Lucas

Edit| EditReeks
Samenvatting:
In de adventstijd wordt er heel wat af gezongen, ook in de wereld. De goedheiligman en het hulpeloze kindeke. Ook in de kerk. Samenzangen, solozang, koorzang. Ook in de Bijbel - het kan niet stil blijven als de Zaligmaker door God gezonden wordt. Lucas stelt van een aantal van die zangers voor het voetlicht - de lofzangen in Lucas. Maria zingt haar Magnificat. Zacharia zingt zijn Benedictus, de engelen zingen het Gloria, Simeon zijn Nunc Dimittis. Elizabet zingt als eerst, nog voor de anderen. Het staat helaas niet achterin ons psalmboekje. Maar wel in de Bijbel. Het preludium op Kerstfeest, een rijke, geen lange lofzang. Ze verheerlijkt de ongeboren Christus, zij is Zijn eerste aanbidster. Het gaat niet over haar kind. Maar over Het Kind. Voor haar wordt het kerst vòòr de kerstnacht.

De lofzang van Elizabet
1 de komst van Maria (39) 2 de komst van de Heilige Geest (41) 3 de komst van mijn Heer (43)

Maria reist naar het huis van Zacharias, ze begroet haar oude nicht. Maria had bezoek gehad van de engel Gabriël. Hij zegt - ook je oude nicht is in verwachting, in de zesde maand - stille hint, ga er maar eens naar toe - dan zie je dat God almachtig is - ze was toch onvruchtbaar en op leeftijd? Een zichtbaar teken. Twee vrouwen - de een is zwanger en de ander wordt dat. Allebei onmogelijk, onvruchtbaar de een en de ander maagd.
Zo kon Maria er over praten, met wie anders? Wat de Heere in mijn leven gaat doen. Gabriël wees haar op Elisabet. Er ontstaat een stukje gemeenschap der heiligen. Beide harten zijn verblijd en dan komt er een dubbele vreugde. Spreken over Gods bemoeienis in je leven, niet over het weer. Niet over kerkjes en domineetjes. Dat zouden wij meer moeten doen. We trekken ons te veel terug - 'ik heb niets te vertellen' - dan nog, zeg dat dan. De twee Emaüsgangers spreken ook over hun gemis, maar de Heere kwam er wel. Ze spraken erover. Zonder Maria's bezoek was Elizabet niet vervuld van de Heilige Geest en we hadden geen lofzang van Elizabet gehad. Dames onderling praten er misschien makkelijker over.

120 km van Nazareth naar Judea. Wat zou ze hebben gedacht? Verlangend om dat teken te zien. Zes maanden kun je zien. De engel heeft gelijk! Er is misschien ook vrees - mijn verhaal - in verwachting van de Messias - zou ze dat wel geloven. Zou ze me afwijzen? Zo herkenbaar.
(40) Ze ziet het woord van God bevestigd. Ze groet haar nicht en daar zit natuurlijk ontroering in - vrede zij met u, de Heere zij met u. Je moet het voor je proberen te zien. Ze staan tegenover elkaar. Een oude vrouw en een jong meisje, een Aarons dochter en een Davids dochter. Maria weet het van Elizabet, maar zou Elizabet het weten van Maria? Nee, Maria heeft het nog niet verteld. Of weet ze het toch?
Met die groet, sprong Johannes op in haar buik, van vreugde. Een beweging van de Heilige Geest. Jakob en Esau waren toen al aan het vechten, wat is toch - twee volken - ze knokken. Hier is er een die huppelt van zielevreugd. Johannes was al wederom geboren voor hij was geboren. Met de Heilige Geest vervuld van zijn moederschoot af, zegt de engel. Een eerste ontmoeting tussen Johannes en Jezus, tussen de Koning en Zijn heraut, terwijl ze beide nog niet geboren zijn. De Bruidegom en de vriend van de Bruidegom.

Ik leer hieruit: het ongeboren leven is volwaardig leven. Ten volle; met 24 weken is de een vervuld met de geest. Wat een afschuwelijke moord dat kinderen t/m de 24de week kunnen worden geaborteerd. Bij Maria is het amper 1 week, een embryo. Jezus als embryo en Elisabeth ziet Hem al: mijn Heer. Geen klompje cellen, geen hoopje slijm, maar mijn Heer...

De Zaligmaker heeft alle stadia doorstaan van ons leven, ongeboren, peuter, kleuter, volwassen. De Heere Jezus bindt alles aan Zich - ook de ongeboren Johannes. De baby'tjes van de kindermoord in Bethlehem, peuters op Zijn schoot, later ook de oude Zacharias. Hij bindt ze aan Zich.

Kent u die blijdschap - hoe kreeg Johannes die? Via het oor gebeurt het, opvallend. Toen Elisabet het hoorde - toen kwam de vreugdereactie. Het is nu nog zo. Door het horen van het woord van een mens die Christus meedraagt. Door het horen van het woord. Reactie: vreugde om het kind.

2
Elisabeth loopt vol als een beker, loopt over. Wat gebeurt er als de Heilige Geest uw hart vervult - dan ga je zingen. Wordt vervuld met de Heilige Geest zegt Paulus en spreekt tot elkaar in psalmen en geestelijke liederen. En ze gaat profeteren. (45) Wat jij gehoord hebt zal zeker uitkomen. Dat wist ze van de Geest. Maria had het haar niet verteld. Elizabet kan het niet kwijt aan haar man. Ze konden er niet over praten, 5 maanden lang eenzaam. Dan die zesde maand. Dan komt dat jonge meisje binnen.
Als je als christen het kruis van de kinderloosheid met draagt is dat erg, maar onder de Joden was het echt een smaadheid. En nu, onverwacht. Ik word moeder. Nee, daar hoor ik ze niet over. Ook niet dat Zacharias een engel heeft gezien.
Ik zie twee moeders achter een kinderwagen, je babbelt over kinderen en kleertjes en spulletjes. Je kijkt naar je eigen kind. Nu twee aanstaande moeders en Elizabet zingt over dat andere kind, dat is van de Heilige Geest. Het gaat om de Ander. Ik ben niet jaloers, jij bent gezegend. En gezegend is de Vrucht van je schoot. Ik weet het vanuit het geloof. Elizabet had geen echo nodig, 20 weken, prachtig om te zien, hartje horen kloppen. Maria is één week - dan is er niets te horen.
Het is zo persoonlijk. En het gaat over de Heere Jezus. Het werd Kerst, ja Pinksteren voordat het Kerst geworden is. Voor de uitstorting wordt ze er al vervuld door.

3
Vanwaar - ootmoed. Waarom tot mij? De vrouw van Anna, of Kajafas, maar mij.... Niet jaloers, ook een vrucht van de Heilige Geest. Niet: Hè waarom kan ik nu niet de Messias baren... Nee.
Wat is dat 'dit' van vers 43? In het voorgaande kon dat 'dit' een klacht zijn over haar onvruchtbaar zijn. Nu in verwachting, mijn geluk, nee dat betekent het ook niet. Dit - dat de moeder van mij Heer tot mij komt.

Kerst is Gods cadeau. Er zit een lint om heen en stro, confetti, maar het gaat om dat cadeau *in* die verpakking. Haal al de verpakking er af. Het gaat om het kleinood zelf. Maria is het pakpapier. Van MIJN Heer, dat is Gods cadeau.
Waaraan heb ik dit te danken, (78) - door de innerlijke bewegingen van Gods barmhartigheid zegt Zacharias. Zijn vrije gunst, uit Zijn hart.
Vanwaar komt hij - hij komt, advent, Kerst: Hij is gekomen. De Heer die tot mij komt.

En dan komt het goed. Komt de oordeelsdag dan niet? Met vuur, dat is toch oordeel en verschrikking? Samuel kwam in Bethlehem, de oudsten komen bevend naar hem toe.. u komt toch wel met vrede? Oordeel? Kunnen we daar van schrikken of moeten we daarom danken. Hij komt als Kind in genade. Hij komt van alzo hoge. Als Kind, Hij zit niet hoog te paard, maar op een ezelin. Bij Zijn eerste komst. Komt verwonderd u hier mensen. Zo verrast is Elizabet. Verwondering. Heb ik waar geloof? Verwondering is een kenmerk.
Tot mij - het hele evangelie in vier woorden: Hij komt tot mij. Niet ik tot Hem, sinds de zondeval is dat voorbij. Ik heb er niet om gebeden maar Hij is toch gekomen. Het is de Heer die komt. Tot mij, die onwillige man, die zoekende vrouw, die het nog steeds niet gevonden heeft, dat onzekere meisje, die onverschillige jongen, die twijfelachtige kerktelefoonluisteraar. Het is zo onbereikbaar als ik het moet halen. Hoe kan ik U bereiken. Hij komt tot mij, is de adventsboodschap. Ik mag Hem meenemen naar u. Op de wagen van het woord rijdt Hij de gemeente in. Ik zie Hem niet maar Hij is er wel.
“Voor alle mensen, voor de wereld”, -- veel te vrijblijvend - tot mij. U is heden de Zaligmaker geworden, dat overspoelt je. Vleeswording van het woord, mensgeworden Zoon van God en ik blijf buiten schot. Dat is dan een Kerstfeit, maar: geen beschouwen, maar ervaring, dan is het Kerstfeest. Hij bereikt me, met een Jakobsladder komt Hij op de plek waar ik me bevind. Dat touwladder tot op de bodem van de put.
Eerste, Tweede kertsdag, ouders, getrouwde kinderen, je weet al wie er komt. We gaan naar de kerk. Ere zij God zingen, natuurlijk - vanmorgen gaat het niet om wat er komt, maar Wie er komt - en Hij komt tot mij.
Hij voor mij is Goede Vrijdag en Hij van mij, dat zingt het geloof...

Edit